ఉత్పతన్నిపతత్తామ్యన్నానాసత్త్వోద్ధతోర్మిభిః
వివిధ జంతువులతో నిండిన అలలు ఎగిసిపడగా, అవి పైకి ఎగిరి, కింద పడుతూ, తడబడి తిరిగాయి.
త్రాసరాసం చ విపులమంభసా ప్లవతా సహ
విపులమైన నీటిలో తేలుతున్నవారందరిలో పెద్ద భయాందోళన కలిగింది.
తతస్తస్మాచ్ఛరాజ్జ్వాలాః ఫూత్కృతాశేష భీషణాః
ఆ బాణం నుండి అన్ని వైపులా భయంకరమైన అగ్నిజ్వాలలు ఎగసిపడ్డాయి.
తతః ప్రచణ్డపవనైః సర్వతః పరివర్త్తితమ్
అంతటితో ఆగకుండా, ప్రతిచోటా భయంకరమైన గాలులు విరుచుకుపడ్డాయి.
ప్రలయాబ్ధేరివాత్యర్థమస్త్రాగ్నివ్యాకులాంభసః
అయుధాగ్నితో కలిసిపోయిన నీరు, ప్రళయకాల సముద్రంలా ఉప్పొంగింది.
అస్త్రాగ్నివిద్ధాకులితజలఘోషేణ భూయసా
అయుధాగ్నిచేత తాకి కలతపోయిన నీటి గొంతు మరింత పెరిగింది.
పరితో ఽస్త్రానలజ్వాలాపరివీతజలావిలః
చుట్టూ ఆయుధాగ్నిజ్వాలలు నీటిని చుట్టుముట్టి, మురికిగా మార్చాయి.
ఆకర్ణాకృష్టకోదణ్డం దృష్ట్వా రామం పయోనిధిః
చెవివరకు విల్లు లాగిన రాముని చూసి, సముద్రం భయంతో వణికిపోయింది.
భయకంపితసర్వాఙ్గస్తతో నదనదీపతిః
అంతటితో భయంతో వణికిపోతూ నదుల అధిపతి అక్కడ నిలిచాడు.
తతః స్వరూపమాస్థాయ సర్వాభరణభూషితః
తర్వాత తన అసలు రూపాన్ని ధరించి, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడి కనిపించాడు.
కృతాఞ్జలిః సార్వహస్తః ప్రచేతా భార్గవాన్తికమ్
ప్రచేతసుడు, రెండు చేతులు జోడించి, భార్గవుని దగ్గరకు వినయంగా వచ్చాడు.
అభ్యేత్యాకృష్టధనుషః స తస్య చరణాబ్జయోః
వాడు విల్లు లాగినవాడిగా దగ్గరికి వచ్చి, ఆ మహాత్ముని పదపద్మాల వద్ద మోకాళ్లపై పడ్డాడు.
రక్ష మాం భృగుశార్దూల కృపయా శరణాగతమ్
"భృగువంశంలో శ్రేష్ఠుడా! దయతో ఆశ్రయానికి వచ్చిన నన్ను రక్షించు" అని ప్రార్థించాడు.
స్థితో ఽస్మి తవ నిర్దేశేశాధి కిం కరవాణి వై
"నీ ఆజ్ఞకు లోబడి ఇక్కడ నిలబడి ఉన్నాను. నేను ఏమి చేయాలో చెప్పు" అని అడిగాడు.
ఇతి శ్రీబ్రహ్మాణ్డే మహాపురాణే మధ్యమభాగే తృతీయే ఉపోద్ధాతపాదే భార్గవం ప్రతి వరుణాగమనం నామ సప్తపఞ్చశత్తమో ఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీబ్రహ్మాండ మహాపురాణంలో మధ్యభాగంలోని మూడవ ఉపోద్ధాత పాదంలో భార్గవుని వద్ద వరుణుడు వచ్చినది అనే యాభైఏడు వ అధ్యాయం ముగిసింది.
సంజహార పునర్ధీమానస్త్రం మృగుకులోద్వహః
ఆ తెలివైన మృగులలో శ్రేష్ఠుడు తన ఆయుధాన్ని మళ్లీ ఉపసంహరించుకున్నాడు.
విలోక్య బిగతక్రోధస్తమువాచ హసన్నివ
అతన్ని చూసి, కోపం తగ్గిపోయి, చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు.
సమాయాతా మహేన్ద్రాద్రౌ నివసంతం సరిత్పతే
"నీవు మహేంద్రపర్వతం నుండి, అక్కడ నివసిస్తూ, ఇక్కడికి వచ్చావు నదుల అధిపతీ!
అధో నిపాతితం క్షేత్రం గోకర్ణమృషిసేవితమ్
గోకర్ణం అనే, ఋషులు పూజించే భూమి క్రింద పడిపోయింది.
అధావన్మాముపాగమ్య మునయస్తీర్థవాసినః
ఆ తీర్థంలో నివసించే మునులు పరుగెత్తుకుంటూ నా దగ్గరకు వచ్చారు.
భవన్తమాగతో ద్రష్టుం సహైభిర్మునిపుఙ్గవైః
ఆ మహర్షులతో కలిసి నిన్ను దర్శించడానికి నేను వచ్చాను.
దాతుమర్హతి తత్క్షేత్రమేషాం తోయే చ పూర్వవత్
ఆ భూమిని, అలాగే అక్కడి నీటిని కూడా మునులకు మునుపట్లే ఇవ్వాలి.
నిరూప్య మనసా రామమిద భూయో ఽబ్రవీద్వచః
మనసులో నిర్ణయించుకుని, రాముడు మళ్లీ ఇలా అన్నాడు:
తథా హి మే వరో దత్తః పురానేన విరిఞ్చినా
"నాకు ఇలాంటి వరం పూర్వంలో విరించిచేత అందింది."
కాతరం సముపాయాతో వశతాం తవ భార్గవ
భార్గవా! భయంతో, నీ అధికారానికి లోబడి, నేను నీ వద్దకు వచ్చాను.
కథం న కుర్యాం కర్మేదమహం క్షత్త్రకులాన్తక
క్షత్రియ వంశాన్ని నాశనం చేసినవాడా! ఈ పని నేను చేయకపోతే ఎలా?
తావత్సంఘారయిష్యామి భూమౌ సలిలమాత్మనః
నేను నా స్వంత జలాన్ని భూమిపై కూడబెట్టుతాను.
యథాగతం ప్రచిక్షేప ధనుర్నిర్భిద్య భార్గవః
భార్గవుడు తన విల్లుతో దానిని చీల్చి, అది వచ్చినట్లే దూరంగా విసిరేశాడు.
స్రువం జగ్రాహ మతిమాన్క్షప్తుకామో జలాశయే
ఆ జ్ఞానవంతుడు జలాశయంలో పోయడానికి స్రువాన్ని తీసుకున్నాడు.
అన్తర్హితే సరిన్నాథే రామః సువముదఙ్ముఖః
నదీ అధిపతి కనబడకపోయినప్పుడు, రాముడు స్రువాన్ని పట్టుకొని తూర్పు దిశగా నిలిచాడు.