తస్య చార్ణవగంభీరాద్వపుషః కోపపావకః
అతని సముద్రపు లోతులాంటి శరీరం నుండి కోపాగ్ని పుట్టుకొచ్చింది.
శుశుభే ధర్షణక్రోధపరామర్శవిదీపితః
అది అవమానంతో, కోపంతో ప్రేరేపించబడి ఉవ్వెత్తున మండింది.
తదాక్షిణీ క్షణం రాజన్రాజేతాం సుభృశారుణే
అప్పుడు, ఓ రాజా, అతని కళ్ళు ఒక్కసారిగా తీవ్రమైన ఎరుపు రంగులో మెరిశాయి.
తతో ఽప్యుద్వర్త్తమానాభ్యాం నేత్రాభ్యాం నృపనన్దనాన్
తర్వాత అతని కళ్ళు పైకి తిరిగి, ఆ రాజకుమారులను చూశాడు.
క్రుద్ధస్య తస్యనేత్రాభ్యాం సహసా పావకార్చిషః
ఆ కోపంతో అతని కన్నులనుండి అకస్మాత్తుగా అగ్నిజ్వాలలు ఉప్పొంగాయి.
సధూమకవలోదగ్రాః స్ఫులిఙ్గౌఘముచో ముహుః
ఆ జ్వాలలు పొగతో కూడి, మళ్లీ మళ్లీ మిణుగురుల వానను వెదజల్లాయి.
వ్యాలోదరౌగ్రకుహరా జ్వాలా స్తన్నేత్రనిర్గతాః
అతని కన్నులనుండి పాముల పెదవిలా భయంకరమైన అగ్నిజ్వాలలు బయటపడ్డాయి.
క్రోధాగ్నిః సుమహారాజ జ్వాలావవ్యాప్తదిగన్తరః
ఓ మహారాజా! ఆ కోపాగ్ని జ్వాలలు అన్ని దిక్కులను, ఆకాశాన్ని నింపేశాయి.
దగ్ధాంశ్చకార తాన్సర్వానావృణ్వానో నభస్తలమ్
అతడు వారందరినీ కాల్చి, ఆకాశాన్ని కూడా కప్పేసాడు.
మహీరజోభిశ్చ నితాన్తముద్ధతైః సమావృతం లోక మభూద్భృశాతురమ్
భూమి ధూళి బలంగా లేచి, ప్రపంచాన్ని పూర్తిగా కప్పేసి, అందరినీ తీవ్రమైన బాధలో ముంచింది.
శిఖాభిరుర్వీశసుతానశేషతో దదాహ సద్యః సుర విద్విషస్తాన్
ఆ అగ్నిజ్వాలలతో భూమిపుత్రులందరినీ, దేవతలకు శత్రువులైన వారిని, వెంటనే కాల్చేశాడు.
సాగరాంస్తానశేషేణ భస్మసాదకరోత్స తాన్
సముద్రాలను, మిగతా వాటిని కూడా అతడు బూడిదగా మార్చేశాడు.
జజ్వలుః సహసా దావే తరవో నీరసా ఇవ
అకస్మాత్తుగా, అడవిలో పొడి చెట్లలా, చెట్లు అగ్నిలో మండిపోయాయి.
అన్యోన్యమబువన్దేవా విస్మితా ఋషిభిః సహ
దేవతలు, ఋషులతో కలిసి, పరస్పరం ఆశ్చర్యంతో చూసుకున్నారు.
దురన్తః ఖలు లోకే ఽస్మిన్నరాణామసదాత్మనామ్
ఈ లోకంలో దుష్టులైన మనుషులకు తప్పించుకోలేని పరిస్థితే.
యుగపద్విలయం ప్రాప్తాః సహసైవ తృణాగ్నివత్
ఒకేసారి, అవన్నీ తుప్పు తినిన గడ్డి అగ్నిలో కాలిపోయినట్టు నాశనం అయ్యాయి.
ఆజీవాన్తమిమే హర్తు దిష్ట్యా సంక్షయమాగతాః
ఇతరుల ప్రాణాలు తీసిన వీరు, విధి వల్ల ఇప్పుడు నాశనమయ్యారు.
ఇహ కృత్వాశుభం కర్మ కఃపుమాన్విన్దతే సుఖమ్
ఇక్కడ చెడు పనులు చేసినవాడు ఎవరైనా సుఖాన్ని పొందగలడా?
బ్రహ్మదణ్డహతాః పాపా నిరయం శాశ్వతీః సమాః
బ్రహ్మదండంతో హతమైన పాపులు ఎన్నో యుగాలు నరకంలో ఉంటారు.
దురతశ్చ పరిత్యాజ్యమితరల్లోకనిన్దితమ్
ప్రపంచం దూషించే దేనినైనా దూరంగా విడిచిపెట్టాలి.
నాచరేత్కస్యచిద్ద్రోహమనిత్యం జీవనం యతః
ప్రతి ఒక్కరూ, జీవితం శాశ్వతం కాదని తెలిసి, ఎవరినీ హాని చేయకూడదు.
సంసారశ్చాతినిస్సారస్తత్కథం విశ్వసేద్బుధః
ఈ సంసారం అసలు సారం లేనిది కనుక, జ్ఞానులు దానిపై ఎలా నమ్మకం పెట్టగలరు?
మునిక్రోధేన్ధనీభూతా వినేశుః సగరాత్మజాః
మునివర్యుడి కోపం అగ్నిలా మారి, సాగరుని కుమారులు అంతా నాశనం అయ్యారు.
అవాపుర్నిరయం సద్యః సాగరాస్తే స్వకమభిః
తమ స్వంత కర్మల వల్ల ఆ సాగరులు వెంటనే నరకంలోకి పడ్డారు.
క్షణేన లోకానఖిలానుద్యతో దగ్ధుమఞ్జసా
ఒక క్షణంలోనే, ఆయన అన్ని లోకాలను పూర్తిగా కాల్చివేయడానికి సిద్ధమయ్యాడు.
తుష్టువుస్తే మహాత్మానం క్రోధాగ్నిశమనార్థినః
ఆయన కోపాగ్ని శాంతించాలనే ఆశతో, వారు ఆ మహాత్ముడిని స్తుతించారు.
ఇతి శ్రీబ్రహ్మాణ్డే మహాపురాణే వాయుప్రోక్తే మధ్యమాభాగే తృతీయ ఉపోద్ధాతపాదే సగరచరితేసాగరావినాశో నామ త్రిపఞ్చశత్తమో ఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీబ్రహ్మాండ మహాపురాణంలో, వాయువు చెప్పిన మధ్యభాగంలో, మూడవ ఉపోద్ధాతంలో, సాగరుని కథలో సాగరుల వినాశనం అనే యాభైమూడవ అధ్యాయం ముగిసింది.
నో చేదకాలే లోకో ఽయం సకలస్తేన దహ్యతే
సమయానికి అదుపు చేయకపోతే, ఈ లోకం అంతా ఆ అగ్నిలో కాలిపోతుంది.
క్షమస్వ సంహర క్రోధం నమస్తే విప్రపుఙ్గవ
క్షమించండి, మీ కోపాన్ని ఉపసంహరించండి; బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా, మీకు నమస్కారం.
తూర్ణమేవ క్షయం నిన్యే క్రోధాగ్నిమతిభైరవమ్
చాలా వేగంగా, ఆ భయంకరమైన కోపాగ్ని నాశనం కలిగించింది.