వృద్ధం పద్మాసనాసీనం నాసాగ్రన్యస్తలోచనమ్
ఒక వృద్ధుడు పద్మాసనంలో కూర్చుని, తన చూపును ముక్కు చివరపై నిలిపి ఉన్నాడు.
స్వతేజసాభిసరతా పరిబూర్ణేన సర్వతః
అతను తన స్వంత తేజంతో అన్ని వైపులా ప్రకాశించి కనిపించాడు.
స్వాన్తప్రకాశితాశేషవిజ్ఞానమయవిగ్రహమ్
అతని రూపం అంతా జ్ఞానంతో నిండి, లోపల అంతా తన అంతరజ్యోతి ద్వారా వెలిగించేది.
ఆరూఢయోగం విధివద్ధ్యేయసంలీనమానసమ్
అతను యోగంలో లీనమై, తన మనస్సు ధ్యానంలో పూర్తిగా మునిగిపోయింది.
విలోక్య తత్ర తిష్ఠన్తం విమృశన్తః పరస్పరమ్
అతను అక్కడ నిలబడి ఉండటాన్ని చూసి, వారు పరస్పరం చర్చించుకున్నారు.
తతో ఽయమశ్వహర్త్తేతి సాగరా కాలచోదితాః
అప్పుడు సముద్రవాసులు కాలప్రేరణతో, 'ఇతనే గుర్రం దొంగిలించినవాడు' అని చెప్పారు.
తతస్తం పరివార్యోచుశ్వోరో ఽయం నాత్ర సంశయః
తర్వాత అతన్ని చుట్టుముట్టి, 'ఇతనే దొంగ, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు' అని అన్నారు.
తం ప్రాకృతవదాసీనం తే సర్వే హతవుద్ధయః
వారు అందరూ, తమ జ్ఞానం నశించి, అతన్ని సాధారణ మనిషిలా కూర్చుని ఉన్నట్టు చూశారు.
తతో మునిరదీనాత్మా ధ్యానభఙ్గప్రధర్షితః
అప్పుడు ఆ ముని, మనస్సులో ఏ బాధ లేకుండా, ధ్యానం భంగపడి కలవరపడ్డాడు.
ప్రచచాల దురాధర్షో ధర్షితస్తైర్ దురాత్మభిః
ఆ మహాశక్తివంతుడు, ఆ దుష్టులు కలవరపరిచినందువల్ల కొంత వణికిపోయాడు.
తస్య చార్ణవగంభీరాద్వపుషః కోపపావకః
అతని సముద్రపు లోతులాంటి శరీరం నుండి కోపాగ్ని పుట్టుకొచ్చింది.
శుశుభే ధర్షణక్రోధపరామర్శవిదీపితః
అది అవమానంతో, కోపంతో ప్రేరేపించబడి ఉవ్వెత్తున మండింది.
తదాక్షిణీ క్షణం రాజన్రాజేతాం సుభృశారుణే
అప్పుడు, ఓ రాజా, అతని కళ్ళు ఒక్కసారిగా తీవ్రమైన ఎరుపు రంగులో మెరిశాయి.
తతో ఽప్యుద్వర్త్తమానాభ్యాం నేత్రాభ్యాం నృపనన్దనాన్
తర్వాత అతని కళ్ళు పైకి తిరిగి, ఆ రాజకుమారులను చూశాడు.
క్రుద్ధస్య తస్యనేత్రాభ్యాం సహసా పావకార్చిషః
ఆ కోపంతో అతని కన్నులనుండి అకస్మాత్తుగా అగ్నిజ్వాలలు ఉప్పొంగాయి.
సధూమకవలోదగ్రాః స్ఫులిఙ్గౌఘముచో ముహుః
ఆ జ్వాలలు పొగతో కూడి, మళ్లీ మళ్లీ మిణుగురుల వానను వెదజల్లాయి.
వ్యాలోదరౌగ్రకుహరా జ్వాలా స్తన్నేత్రనిర్గతాః
అతని కన్నులనుండి పాముల పెదవిలా భయంకరమైన అగ్నిజ్వాలలు బయటపడ్డాయి.
క్రోధాగ్నిః సుమహారాజ జ్వాలావవ్యాప్తదిగన్తరః
ఓ మహారాజా! ఆ కోపాగ్ని జ్వాలలు అన్ని దిక్కులను, ఆకాశాన్ని నింపేశాయి.
దగ్ధాంశ్చకార తాన్సర్వానావృణ్వానో నభస్తలమ్
అతడు వారందరినీ కాల్చి, ఆకాశాన్ని కూడా కప్పేసాడు.
మహీరజోభిశ్చ నితాన్తముద్ధతైః సమావృతం లోక మభూద్భృశాతురమ్
భూమి ధూళి బలంగా లేచి, ప్రపంచాన్ని పూర్తిగా కప్పేసి, అందరినీ తీవ్రమైన బాధలో ముంచింది.
శిఖాభిరుర్వీశసుతానశేషతో దదాహ సద్యః సుర విద్విషస్తాన్
ఆ అగ్నిజ్వాలలతో భూమిపుత్రులందరినీ, దేవతలకు శత్రువులైన వారిని, వెంటనే కాల్చేశాడు.
సాగరాంస్తానశేషేణ భస్మసాదకరోత్స తాన్
సముద్రాలను, మిగతా వాటిని కూడా అతడు బూడిదగా మార్చేశాడు.
జజ్వలుః సహసా దావే తరవో నీరసా ఇవ
అకస్మాత్తుగా, అడవిలో పొడి చెట్లలా, చెట్లు అగ్నిలో మండిపోయాయి.
అన్యోన్యమబువన్దేవా విస్మితా ఋషిభిః సహ
దేవతలు, ఋషులతో కలిసి, పరస్పరం ఆశ్చర్యంతో చూసుకున్నారు.
దురన్తః ఖలు లోకే ఽస్మిన్నరాణామసదాత్మనామ్
ఈ లోకంలో దుష్టులైన మనుషులకు తప్పించుకోలేని పరిస్థితే.
యుగపద్విలయం ప్రాప్తాః సహసైవ తృణాగ్నివత్
ఒకేసారి, అవన్నీ తుప్పు తినిన గడ్డి అగ్నిలో కాలిపోయినట్టు నాశనం అయ్యాయి.
ఆజీవాన్తమిమే హర్తు దిష్ట్యా సంక్షయమాగతాః
ఇతరుల ప్రాణాలు తీసిన వీరు, విధి వల్ల ఇప్పుడు నాశనమయ్యారు.
ఇహ కృత్వాశుభం కర్మ కఃపుమాన్విన్దతే సుఖమ్
ఇక్కడ చెడు పనులు చేసినవాడు ఎవరైనా సుఖాన్ని పొందగలడా?
బ్రహ్మదణ్డహతాః పాపా నిరయం శాశ్వతీః సమాః
బ్రహ్మదండంతో హతమైన పాపులు ఎన్నో యుగాలు నరకంలో ఉంటారు.
దురతశ్చ పరిత్యాజ్యమితరల్లోకనిన్దితమ్
ప్రపంచం దూషించే దేనినైనా దూరంగా విడిచిపెట్టాలి.