ప్రయాస్యధ్వమధర్మిష్ఠాః సర్వే ఽనావృత్తయే పునః
మీరు అందరూ దుర్మార్గులు, ఇక తిరిగి రాకుండా వెళ్లిపోవాలి అని ఆయన అన్నారు.
తురగేణ వినా సత్యం నేహాగ మనమస్తి వః
గుర్రం లేకుండా మీకు ఇక్కడికి తిరిగి వచ్చే అవకాశం లేదు, ఇది నిజం.
ఊచుర్న దృశ్యతే ఽద్యాపి తురగః కిం ప్రకుమహ
గుర్రం ఇంకా కనబడటం లేదు; మేము ఏమి చేయాలి?
న చాపి దృశ్యతే వాజీ తద్వార్త్తాపి న కుత్రచిత్
గుర్రం ఎక్కడా కనబడటం లేదు, దాని గురించి ఎక్కడా వార్త కూడా లేదు.
విభజ్య రవాత్వా పాతాలం వివిశామ తురఙ్గమమ్
భూమిని విభజించి, గుర్రం కోసం పాతాళంలోకి ప్రవేశిద్దాం.
నిచఖ్నుర్భూమిమంబోధేస్తటా దారభ్య సర్వతః
వారు సముద్ర తీరంనుండి చుట్టూ భూమిని తవ్వడం ప్రారంభించారు.
చుక్రుశుశ్చాపి భూతాని దృష్ట్వా తేషాం విచేష్టితమ్
ఆ భూతాలు వారి కలవరం చూసి అరవడం మొదలుపెట్టాయి.
భూమేర్యోజనసాహస్రం యోజయామాసురంబుధౌ
వారు భూమిని వెయ్యి యోజనాల దూరం సముద్రంలోకి విస్తరించారు.
చరన్తమశ్వం పాతాలే దదృశుర్నృపనన్దనాః
ఆ రాజకుమారులు ఆశ్వాన్ని పాతాళంలో సంచరిస్తూ చూశారు.
సంతోషాజ్జహసుః కేచిన్ననృతుశ్చ ముదాన్వితాః
కొంతమంది సంతృప్తిగా నవ్వారు, మరికొందరు ఆనందంతో నాట్యం చేశారు.
వృద్ధం పద్మాసనాసీనం నాసాగ్రన్యస్తలోచనమ్
ఒక వృద్ధుడు పద్మాసనంలో కూర్చుని, తన చూపును ముక్కు చివరపై నిలిపి ఉన్నాడు.
స్వతేజసాభిసరతా పరిబూర్ణేన సర్వతః
అతను తన స్వంత తేజంతో అన్ని వైపులా ప్రకాశించి కనిపించాడు.
స్వాన్తప్రకాశితాశేషవిజ్ఞానమయవిగ్రహమ్
అతని రూపం అంతా జ్ఞానంతో నిండి, లోపల అంతా తన అంతరజ్యోతి ద్వారా వెలిగించేది.
ఆరూఢయోగం విధివద్ధ్యేయసంలీనమానసమ్
అతను యోగంలో లీనమై, తన మనస్సు ధ్యానంలో పూర్తిగా మునిగిపోయింది.
విలోక్య తత్ర తిష్ఠన్తం విమృశన్తః పరస్పరమ్
అతను అక్కడ నిలబడి ఉండటాన్ని చూసి, వారు పరస్పరం చర్చించుకున్నారు.
తతో ఽయమశ్వహర్త్తేతి సాగరా కాలచోదితాః
అప్పుడు సముద్రవాసులు కాలప్రేరణతో, 'ఇతనే గుర్రం దొంగిలించినవాడు' అని చెప్పారు.
తతస్తం పరివార్యోచుశ్వోరో ఽయం నాత్ర సంశయః
తర్వాత అతన్ని చుట్టుముట్టి, 'ఇతనే దొంగ, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు' అని అన్నారు.
తం ప్రాకృతవదాసీనం తే సర్వే హతవుద్ధయః
వారు అందరూ, తమ జ్ఞానం నశించి, అతన్ని సాధారణ మనిషిలా కూర్చుని ఉన్నట్టు చూశారు.
తతో మునిరదీనాత్మా ధ్యానభఙ్గప్రధర్షితః
అప్పుడు ఆ ముని, మనస్సులో ఏ బాధ లేకుండా, ధ్యానం భంగపడి కలవరపడ్డాడు.
ప్రచచాల దురాధర్షో ధర్షితస్తైర్ దురాత్మభిః
ఆ మహాశక్తివంతుడు, ఆ దుష్టులు కలవరపరిచినందువల్ల కొంత వణికిపోయాడు.
తస్య చార్ణవగంభీరాద్వపుషః కోపపావకః
అతని సముద్రపు లోతులాంటి శరీరం నుండి కోపాగ్ని పుట్టుకొచ్చింది.
శుశుభే ధర్షణక్రోధపరామర్శవిదీపితః
అది అవమానంతో, కోపంతో ప్రేరేపించబడి ఉవ్వెత్తున మండింది.
తదాక్షిణీ క్షణం రాజన్రాజేతాం సుభృశారుణే
అప్పుడు, ఓ రాజా, అతని కళ్ళు ఒక్కసారిగా తీవ్రమైన ఎరుపు రంగులో మెరిశాయి.
తతో ఽప్యుద్వర్త్తమానాభ్యాం నేత్రాభ్యాం నృపనన్దనాన్
తర్వాత అతని కళ్ళు పైకి తిరిగి, ఆ రాజకుమారులను చూశాడు.
క్రుద్ధస్య తస్యనేత్రాభ్యాం సహసా పావకార్చిషః
ఆ కోపంతో అతని కన్నులనుండి అకస్మాత్తుగా అగ్నిజ్వాలలు ఉప్పొంగాయి.
సధూమకవలోదగ్రాః స్ఫులిఙ్గౌఘముచో ముహుః
ఆ జ్వాలలు పొగతో కూడి, మళ్లీ మళ్లీ మిణుగురుల వానను వెదజల్లాయి.
వ్యాలోదరౌగ్రకుహరా జ్వాలా స్తన్నేత్రనిర్గతాః
అతని కన్నులనుండి పాముల పెదవిలా భయంకరమైన అగ్నిజ్వాలలు బయటపడ్డాయి.
క్రోధాగ్నిః సుమహారాజ జ్వాలావవ్యాప్తదిగన్తరః
ఓ మహారాజా! ఆ కోపాగ్ని జ్వాలలు అన్ని దిక్కులను, ఆకాశాన్ని నింపేశాయి.
దగ్ధాంశ్చకార తాన్సర్వానావృణ్వానో నభస్తలమ్
అతడు వారందరినీ కాల్చి, ఆకాశాన్ని కూడా కప్పేసాడు.
మహీరజోభిశ్చ నితాన్తముద్ధతైః సమావృతం లోక మభూద్భృశాతురమ్
భూమి ధూళి బలంగా లేచి, ప్రపంచాన్ని పూర్తిగా కప్పేసి, అందరినీ తీవ్రమైన బాధలో ముంచింది.