వారకాతాకదబైశ్చ నగరీభిశ్చ సవృతాః
కళశాలతో, దీపాలతో ఉన్న మహిళలు, పట్టణ యువతులతో చుట్టుముట్టబడ్డారు.
స తైః సమేత్య నృపతిర్లబ్ధాశీర్వాద సక్త్క్రియః
వారితో కలసి, రాజు ఆశీర్వాదాలు పొంది, ఘనంగా సత్కరించబడ్డాడు.
నానావాదిత్రసంఘోషమిశ్రేణ మధురేణ చ
వివిధ వాద్యాల మధురమైన శబ్దాలతో కూడి,
ఆనన్దయన్ప్రజాః సర్వాః ప్రవివేశ పురోత్తమమ్
అన్ని ప్రజలను ఆనందింపజేస్తూ, అతడు ఆ గొప్ప పట్టణంలోకి ప్రవేశించాడు.
సంస్తూయమానః సుభృశం సూతమాగధవన్దిభిః
సారథులు, మాగధులు, వందినులు అతడిని ఎంతో ప్రశంసించారు.
కలతాలరవోన్మిశ్రవీణావేణుతలస్వనైః
వీణలు, తాళాలు, వాయిద్యాలు, వంశీల శబ్దాలు కలిసిపడి,
అన్వీయమానో విలసచ్ఛ్వేతచ్ఛత్రవిరాజితః
విలసితమైన తెల్ల గొడుగు కింద ప్రకాశిస్తూ, అతడిని అనుసరించేవారు ఉన్నారు.
పురీమయోధ్యామవిశత్స్వపురీమివ వాసవః
ఇంద్రుడు తన స్వగృహానికి వెళ్లినట్లుగా, అయోధ్య నగరంలోకి ప్రవేశించాడు.
జగామ మధ్యేనగరం గృహం శ్రీమదలఙ్కృతమ్
నగర మధ్యలోని అద్భుతంగా అలంకరించిన ఇంటికి వెళ్లాడు.
ప్రవివేశ గృహం మాతుర్హృష్టపుష్టజనాయుతమ్
ఆనందంగా, సంపన్నంగా ఉన్న జనాలతో నిండిన తల్లి ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు.
తత్పాదౌ సంస్పృశన్మూర్ధ్నా ప్రణామమకరోత్తదా
తల్లి పాదాలను తలతో తాకి, వినయంగా నమస్కరించాడు.
ససంభ్రమం సముత్థాయ పర్యష్వజత చాత్మజమ్
ఆమె ఉత్సాహంతో లేచి, తన కుమారుడిని ఆలింగనం చేసింది.
స తాం సంభావ్య కథయా తత్ర స్థిత్వా చిరాదివ
ఆమెను గౌరవించి, ఆమెతో మాట్లాడుతూ, చాలా కాలం తర్వాత వచ్చినవాడిలా అక్కడే ఉన్నాడు.
తతః సానుచరో రాజా శ్వేతవ్యజనవీజితః
తర్వాత, అనుచరులతో కూడి, తెల్ల వెయ్యితో వీస్తూ రాజు ముందుకు వెళ్లాడు.
సంప్రవిశ్య సభాం దివ్యామనేకనృపసేవితామ్
అనేక రాజులు సేవ చేసే దివ్యమైన సభలోకి ప్రవేశించాడు.
సింహాసనే శుభే దివ్యే నిషసాద నరేశ్వరః
మానవులలో శ్రేష్ఠుడు, ఆ అందమైన దివ్య సింహాసనంపై కూర్చున్నాడు.
నానావిధాః కథాః కుర్వన్స తత్ర నృపసత్తమః
అక్కడ, ఆ ఉత్తమ రాజు వివిధ విషయాలపై సంభాషణలు సాగించాడు.
ప్రతిజ్ఞాం పాలయిత్వైవం జితదిఙ్మణ్డలో నృపః
అలా తన ప్రతిజ్ఞను నిలబెట్టుకుని, అన్ని దిక్కులను జయించిన రాజు,
స్వప్రభావజితాశేషవైరిర్దిఙ్మణ్డలాధిపః
తన శక్తితో శత్రువులను జయించిన దిక్పతి,
స్వర్యాతస్య పితుః పూర్వం పరిభావమమర్షితః
స్వర్గానికి వెళ్లిన తన తండ్రికి గతంలో జరిగిన అవమానాన్ని భరించలేకపోయాడు.
సప్తద్వీపాబ్ధినగరగ్రామాయతనమాలినీమ్
ఏడు ద్వీపాలు, సముద్రం, పట్టణాలు, గ్రామాలు, ఆలయాలతో అలంకరించబడిన ఈ భూమి ఎంత అందంగా ఉంది.
ఏవం గచ్ఛతి కాలే చ వసిష్ఠో భగవానృషిః
ఇలా కాలం గడుస్తుండగా, మహర్షి వశిష్ఠుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
తమాయాన్తమతిప్రేక్ష్య మునివర్యం ససంభ్రమః
ఆ మహాముని దగ్గరికి వస్తున్నాడని చూసి, అతడు కొంత ఆందోళనకు గురయ్యాడు.
అర్ధ్యపాద్యాదిభిః సమ్యక్పూజయిత్వా మహామతిః
అతడు గొప్ప తెలివితో, పాద్యం, అర్ఘ్యం మొదలైన ఆతిథ్యాలతో వశిష్ఠునికి సక్రమంగా సత్కారం చేశాడు.
ఆశీర్భిర్వర్ద్ధయిత్వా తం వసిష్ఠః సగరం తదా
ఆ సమయంలో వశిష్ఠుడు సాగరునికి ఆశీర్వచనాలు చెప్పి ఆశీర్వదించాడు.
ఉపావిశత్తతో రాజా కాఞ్చనే పరమాసనే
తర్వాత రాజు ఒక గొప్ప బంగారు ఆసనంపై కూర్చున్నాడు.
ఆపవస్తునృపశ్రేష్ఠముపాసీనముపహ్వరే
ఆ రాజులలో శ్రేష్ఠుడు, శుద్ధిచేసుకుని, ఒక అంతరంగమైన ప్రదేశంలో కూర్చున్నాడు.
కుశలం నను తే రాజన్వాహ్యేష్వాభ్యన్తరేషు చ
రాజా! నీకు బయట, లోపల అన్నీ బాగున్నాయా?
దిష్ట్యా చ విజితాః సర్వే సమగ్రబలవాహనాః
అదృష్టవశాత్తు, నీవు శత్రువులను వారి సర్వసంపత్తితో సహా జయించావు.
దిష్ట్యారూఢప్రతిజ్ఞేన మమ మానయతా వచః
అదృష్టంతో, నీవు నీ ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చి, నా మాటను గౌరవించావు.