అద్య ప్రభృతి వత్సాస్మింల్లోకే శ్రేష్ఠతమో భవ
ఈ రోజు నుండి, బిడ్డా, ఈ లోకంలో నీవు అత్యుత్తముడవు కావాలి.
తత్సర్వం క్రమతో భావ్యం సమా బహ్వీస్త్వయా విభో
ఓ మహాబలశాలి! నీకు జరగాల్సిన ప్రతిదీ క్రమంగా, ఎన్నో సంవత్సరాలు జరుగుతుంది.
యోగశ్చ సాదనీయో వై శత్రూణాం నిగ్రహస్తథా
యోగాన్ని సాధించాలి, అలాగే శత్రువులను జయించాలి.
జ్ఞానేన యశసా వాపి సర్వశ్రేష్ఠతమో భవాన్
జ్ఞానంతో గానీ, కీర్తితో గానీ, నీవు అందరిలో ఉత్తముడవుతావు.
తపశ్చర యథాకాలం తేన సిద్ధిః కరస్థితా
సరైన సమయంలో తపస్సు చేయు; అలా చేస్తే విజయాన్ని సులభంగా పొందగలవు.
ఆలిఙ్గ్య గాఢం రాసేణ మైత్రీం తస్య చకార హ
రాసా అతడిని గాఢంగా ఆలింగనం చేసి, అతనితో స్నేహాన్ని నెలకొల్పింది.
కృష్ణాజ్ఞయా మహాభాగౌ బభూవతురరిన్దమ
కృష్ణుని ఆజ్ఞతో ఆ ఇద్దరూ మహిమాన్వితులై, శత్రువులను జయించేవారయ్యారు.
ఉభాభ్యాం చ వరం ప్రాదాత్ప్రసన్నాస్యా ముదాన్వితా
ఆమె ఆనందంతో, చిరునవ్వుతో, వారిద్దరికీ వరం ఇచ్చింది.
మద్భక్తౌ చ విశేషేణ భవన్తౌ భవతాం సుతౌ
నా భక్తిలో ప్రత్యేకంగా, మీరు ఇద్దరూ మీకు కుమారులవుతారు.
సిద్ధిం ప్రయాతు తతసర్వం మత్ప్రసాదాద్ధి తస్య తు
అంతటా నా కృపతో అతడికి సిద్ధి కలుగుతుంది.
జన్మాన్త రసహస్రేషు యేషుయేషు వ్రజామ్యహమ్
వెయ్యి జన్మల్లో, అనేక ఆనందాల్లో, నేను వారిలో ప్రవేశిస్తాను.
అభేదేన చ పశ్యామి కృష్ణౌ చాపి భవౌ తథా
నేను కృష్ణుని, భవుని ఏకరూపంగా చూస్తాను.
చిరఞ్జీవీ భవాశు త్వం ప్రసాదాన్మమ సువ్రత
నా అనుగ్రహంతో, ఓ సత్ప్రవర్తన కలిగినవాడా, నీవు దీర్ఘాయువు పొందు.
ప్రణతం భార్గవేన్ద్రం తు వరార్హం జగదీశ్వరః
భార్గవేంద్రుడు నమస్కరించినప్పుడు, వరాలిచ్చే యోగ్యుడైన జగత్తు అధిపతి అతనితో మాట్లాడాడు.
స భవిష్యతి కార్త్స్యేన సత్యముక్తం న చాన్యథా
అతడు అన్ని విధాలా అలా అవుతాడు; ఇది నిజమై చెప్పబడింది, వేరేలా మారదు.
న కో ఽపి భవతాద్వత్స తేజస్వీ చ భవత్పరః
ప్రియమైనవాడా, నీవు ఎంత ప్రకాశవంతుడవో, అంతగా ఎవ్వరూ ఉండరు, నిన్ను మించేవారు లేరు.
గోలోకం ప్రయయౌ యుక్తః శ్రీదామ్నా చాపి రాధయా
ఆయన శ్రీదామాతో పాటు రాధతో కూడి గోలోకానికి వెళ్లిపోయాడు.
సంపూజ్య చాభివాద్యాథ ప్రదక్షిణముపా క్రమీత్
ఆయన పూజ చేసి, నమస్కరించి, ప్రదక్షిణ చేయడం ప్రారంభించాడు.
అకృతవ్రణసంయుక్తో నిశ్చక్రామ గృహాన్తరాత్
అకృతవ్రణుడు తోడుగా ఉండగా, ఆయన ఇంటి లోపల నుండి బయటకు వచ్చాడు.
నమస్కృతో యయౌ రాజన్స్వగృహం పరయా ముదా
ఓ రాజా, నమస్కారం అందుకుని, ఆయన పరమానందంతో తన ఇంటికి వెళ్లాడు.
ఉపోద్ధాతపాదే భార్గవచరితే త్రిచత్వారింశత్తమో ఽధ్యాయః
భార్గవుని చరిత్రలో ఉపోద్ధాత భాగంలో నలభైమూడవ అధ్యాయము ఇది.
సమాజగామ ధర్మాత్మాకృతవ్రణసమన్వితః
ధర్మాత్ముడైన వాడు, అకృతవ్రణునితో కలిసి అక్కడికి చేరాడు.
వ్రజన్తం భార్గవం మార్గే ప్రాణరక్షణతత్పరాః
ప్రాణాలను కాపాడుకోవడంలో తలమునకలైన వారు, మార్గంలో భార్గవుని నడుస్తూ చూశారు.
శాన్తసత్త్వసమాకీర్ణం వేదధ్త్రనినినాదితమ్
ఆ ప్రదేశం శాంతమైన మనసు గలవారితో నిండిపోయి, వేదమంత్రాల ఉచ్చారణతో మారుమోగింది.
సమం చ రన్తి సంహృష్టా భయం త్యక్త్వా సుదూరతః
వారు అందరూ కలసి ఆనందంగా భయాన్ని దూరంగా వదిలేసి ఉల్లాసంగా ఉన్నారు.
ఉన్నదన్తి మయూరాశ్చ నృత్యన్తి చ మహీపనే
ఓ రాజా, అక్కడ నెమళ్లు అరుస్తూ నాట్యం చేశాయి.
జలాఞ్జలీన్ప్రక్షిపద్భిః క్రియతే భూర్చలావిలా
జనం నీళ్లు చల్లి, భూమి తడిసి కొంత ఊగిపోయింది.
అభ్యస్యన్తే ముదా యుక్తైర్బ్రహ్మచర్యవ్రతే స్థితైః
బ్రహ్మచర్య వ్రతంలో నిలిచిన వారు, ఆనందంగా నియమంతో సాధన చేశారు.
ప్రవివేశ శనై రాజన్నకృతవ్రణసంయుతః
ఓ రాజా, అకృతవ్రణునితో కలిసి ఆయన నెమ్మదిగా లోపలికి ప్రవేశించాడు.
ద్విజైశ్చ సత్కృతో రామః పరం హర్షముపాగతః
రాముడు ద్విజులచే సత్కారం పొందగా, అతడు పరమానందాన్ని అనుభవించాడు.