వినాయకచశ్చైవం శ్రుత్వా భార్గవనన్దనః
వినాయకుడు ఇలా చెప్పినదాన్ని భార్గవుని కుమారుడు విన్నాడు.
గత్వా హ్యన్తఃపురం భ్రాతః ప్రణమ్య జగదీశ్వరౌ
అతడు లోపలికి వెళ్లి, బ్రాతా! జగత్తు అధిపతులకు నమస్కరించాడు.
కార్త్తవీర్యః సుచన్ద్రశ్చ సపుత్రబలబాన్ధవః
కార్తవీర్యుడు, సుచంద్రుడు, వారి కుమారులు, బలగాలు, బంధువులతో కలసి ఉన్నారు.
కాన్యకుబ్జాః కోశలేశా మాయావన్తో మహాబలాః
కాన్యకుబ్జులు, కోశల దేశాధిపతులు, మాయలో నిపుణులు, మహాబలులు అక్కడ ఉన్నారు.
తమిమం ప్రణిపత్యైవ యాస్యామి స్వగృహం ప్రతి
ఈయనకు నమస్కరించి, నేను నా ఇంటికి వెళ్ళిపోతాను.
ప్రోవాచ మధురం వాక్యం భార్గవే స గణాధిపః
గణాధిపతి భార్గవునితో మధురంగా ఇలా మాట్లాడాడు.
అద్య విశ్వేశ్వరో భ్రాతర్భవాన్యా సహ వర్త్తతే
'ఈ రోజు విశ్వేశ్వరుడు, బ్రాతా! భవానితో కలిసి ఉన్నాడు.'
కరోతి సుఖభఙ్గం యో నరకం స వ్రజేద్ధ్రువమ్
వారి ఆనందాన్ని ఎవరైనా భంగం చేస్తే, అతడు ఖచ్చితంగా నరకానికి పోతాడు.
ర౭స్యం సముపాసినం న పశ్యేదితి నిశ్చయః
రహస్య పూజలో లీనమైనవారిని చూడకూడదని ఇది నిశ్చయం.
స్త్రీవిచ్ఛేదో భవేత్తస్య ధ్రువం సప్రసు జన్మసు
అలా చేసినవాడు ప్రతి జన్మలో, సంతానం ఉన్నా, స్త్రీల నుంచి వేరుపడతాడు.
మాతుర్వాపి భగిన్యా వా దుహితుః స నరాధమః
అతడి తల్లి అయినా, అక్కచెల్లెలైనా, కుమార్తె అయినా, అలాంటి వాడు అధముడు.
బ్రాన్త్యా వినిర్గతం వాపి హాస్యార్థమథవోదితమ్
తప్పుగా లోపలికి వెళ్ళినా, లేదా నవ్వు కోసం చెప్పినా,
నిర్వికారాస్య చ శిశోర్న దోషః కశ్చిదేవ హి
మార్పు లేని ఆ చిన్నవాడిలో ఏ తప్పూ లేదు.
యథాదృష్టం కరిష్యామి తత్ర యత్సమయోచితమ్
నేను చూసినట్టు, ఆ సందర్భానికి అనుగుణంగా వ్యవహరిస్తాను.
జగతాం పితరౌ తౌ చ పార్వతీపరమేశ్వరౌ
ఈ లోకాలకందరికీ తల్లిదండ్రులు పార్వతీ, పరమేశ్వరులు.
వినాయకస్తదోత్థాయ వారయామాస సత్వరమ్
అప్పుడే వినాయకుడు లేచి, అతడిని వెంటనే ఆపేశాడు.
దృష్ట్వా సకన్దస్తు సంభ్రాన్తో బోధయామాస తౌ తదా
అది చూసి స్కందుడు భయపడి, ఆ ఇద్దరికి చెప్పాడు.
పరశ్వధం సమాదాయ సప్రక్షేప్తుం సముద్యతః
అతడు తన పరశువును తీసుకుని విసిరేందుకు సిద్ధమయ్యాడు.
భూర్లోకం భువః స్వరపి తస్యోర్ధ్వం మహర్వైజనం లోకం చాపి తపో ఽథ సత్యమపరం వైకుణ్ఠమప్యానయత్
భూలోకం, భువలోకం, స్వర్గాన్ని దాటి, మహర్, జన, తప, సత్య లోకాలు, చివరికి వైకుంఠానికీ అతడిని తీసుకెళ్లాడు.
ఉద్ధృత్యాథ తతో హి గర్భసలిలే ప్రక్షప్తమాత్రం త్వరా భీతం ప్రాణపరిప్సుమానయదథో తత్రైవ యత్రాస్థితః
తర్వాత, గర్భజలంలో పడబోయే సమయంలో, భయంతో ప్రాణం కాపాడుకోవాలనుకున్న వాడిని త్వరగా లేపి, అతడు ఉన్న చోటే తీసుకొచ్చాడు.
ఇతి శ్రీబ్రహ్మాణ్డే మహాపురాణే వాయుప్రోక్తే మధ్యమభాగే తృతీయ ఉపోద్ధాతపాదే భార్గవచరితే ఏకచత్వారింశత్తమో ఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీబ్రహ్మాండ మహాపురాణంలో, వాయువు చెప్పిన మధ్యభాగంలో, మూడవ ఉపోద్ధాతపాదంలో, భార్గవుని చరిత్రలో నలభై ఒకటవ అధ్యాయం ముగిసింది.
హర్షశోకసమావిష్టో విచిన్త్యాత్మపరాభవమ్
ఆయన ఆనందం, దుఃఖం రెండింటిలోనూ మునిగి, తన ఓటమి గురించి ఆలోచించాడు.
క్రోధావిష్టో భృశం భూత్వా ప్రాక్షిపత్స్వపరశ్వధమ్
తీవ్ర కోపంతో తన పరశువును విసిరాడు.
అమోఘం కర్త్తుకామస్తు వామే తం దశనే ఽగ్రహీత్
దాన్ని తప్పకుండా లక్ష్యానికి తాకేలా చేయాలని, ఎడమ చేత్తో పట్టుకుని, దంతాలతో నొక్కాడు.
భువి శోణితసందిగ్ధో వజ్రాహత ఇవాచలః
రక్తంతో తడిసి, వజ్రాయుధంతో కొట్టిన పర్వతంలా భూమిపై పడిపోయాడు.
చకంపే పృథివీపాల లోకాస్త్రాసముపాగతాః
భూమిపాలుడు వణికిపోయాడు, లోకాలు భయంతో నిండిపోయాయి.
కార్త్తికేయాదయస్తత్ర చుక్రుశుర్భృశమాతురాః
అక్కడ కార్తికేయుడు మొదలైన వారు బాగా బాధతో గట్టిగా ఏడ్చారు.
పార్వతీశఙ్కరౌ తత్ర సమాజగ్మతురీశ్వరౌ
అక్కడ పార్వతీ, శంకరులు ఇద్దరూ కలసి వచ్చారు.
పప్రచ్ఛ స్కన్దం పార్వతీ కిమేతదితి కారణమ్
పార్వతీ స్కందుని అడిగింది: 'ఇది ఏమిటి? కారణం ఏమిటి?'
వృత్తాన్తం కథయామాస మాత్రే రామస్య శృణ్వతః
అప్పుడు స్కందుడు, రాముడు వింటుండగా, జరిగిన సంగతిని తల్లికి చెప్పడం ప్రారంభించాడు.