మురలీవాదనపరః సాక్షాన్మోహనరూపధృక్
వెణువాయించడంలో తలమునకలై, మోహనరూపాన్ని ధరించాడు.
ప్రణమ్య దణ్డవద్భమౌ తుష్టావ ప్రయతో విభుమ్
భూమిపై దండవత్ప్రణామం చేసి, భక్తితో ప్రభువును స్తుతించాడు.
బ్రహ్మేశవిష్ణ్విద్రముఖస్తుతాయ నతో ఽస్మి నిత్యం పరమేశ్వరాయ
బ్రహ్మ, ఈశ్వరుడు, విష్ణువు, ఇంద్రుడు స్తుతించే పరమేశ్వరునికి నేను ఎప్పుడూ నమస్కరిస్తాను.
తం త్వామనిర్దేశ్యమచం పురామమనన్తమీడే భవ మే దయాపరః
వర్ణించలేని, పురాతనమైన, అనంతుడైన నిన్ను స్తుతిస్తున్నాను. నాపై దయ చూపు.
నానా విధా దేవమనుష్యతిర్యగ్యాదః సు భూమేర్భరవారణాయ
దేవత, మనిషి, పశువు మొదలైన అనేక రూపాల్లో భూమి భారాన్ని నీవే మోస్తున్నావు.
స్వయం సమక్షంవ్యభిచారదుష్టచిత్తాస్వపి ప్రేమనిబద్ధమానసమ్
దుష్టచిత్తులలోనూ ప్రేమతో బంధింపబడిన మనసుతో నీవు ప్రత్యక్షంగా ఉంటావు.
గతాః స్వరూపం నిఖలం విహాయ తే దేహస్త్ర్యపత్యార్థమమత్వమీశ్వర
ఓ ప్రభూ! నీ స్వరూపాన్ని వదిలి, భార్య, సంతాన ప్రయోజనార్థంగా శరీరాన్ని స్వీకరించావు.
అచిన్త్యమవ్యక్తమఘౌఘనాశనం ప్రాప్తో ఽరణం ప్రేమనిధానమాదరాత్
అలౌకికుడు, అవ్యక్తుడు, పాపాలను నాశనం చేసేవాడు, ప్రేమరత్నంగా అరణ్యంలోకి భక్తితో ప్రవేశించాడు.
స్వప్నే ఽపి తే రూపమలౌకికంవిభో పశ్యన్తి నైవార్థనిబద్ధవాసనాః
ప్రభూ, ఎవరికైనా వస్తువుల పట్ల ఆశలు లేకపోతే, వారు కనీసం కలలోనైనా నీ అద్భుతమైన రూపాన్ని చూడలేరు.
నమన్తి భక్త్యాథ సమర్చయన్తి వై పరస్పరం సంసది వర్ణయన్తి
వారు భక్తితో నమస్కరిస్తారు, ఆ తర్వాత పూజిస్తారు, సభల్లో పరస్పరం ఒకరిని ఒకరు స్తుతిస్తారు.
తరన్తి చాన్యానపి తారయన్తి హి భవౌషధం నామ సుధా తవేశ
వారు తామే భవసాగరాన్ని దాటి, ఇతరులను కూడా దాటించగలుగుతారు. ప్రభూ, నీ అమృతం ఈ లోక బాధలకు ఔషధంగా పిలవబడుతుంది.
ఆరాధయం నాథ భవానభిజ్ఞః కిం తే హ విజ్ఞాప్యమిహాస్తి లోకే
ప్రభూ, నిన్ను ఆరాధించినవాడు జ్ఞానవంతుడవుతాడు. ఈ లోకంలో మరొకటి తెలుసుకోవాల్సినదేమీ మిగలదు.
ఉవాచాగాధయా వాచా మోహయన్నివ మాయయా
అతడు లోతైన మాటలతో, మాయతో మోహింపజేసినట్టు మాట్లాడాడు.
కవచస్య స్తవస్యాపి ప్రభావాదవధారయ
ఈ కవచం, స్తోత్రం శక్తిని బాగా గ్రహించు.
సాధయిత్వా పితుర్వైరం కురు నిఃక్షత్రియాం మహీమ్
నీ తండ్రి ప్రతీకారం తీర్చుకుని, భూమిని క్షత్రియుల్లేని స్థలంగా చేయు.
కృతకార్యో ద్విజశ్రేష్ట తం సమాపయ మానద
ద్విజశ్రేష్ఠా, నీ పని పూర్తిచేసి, దాన్ని ముగించు, గౌరవాన్ని ఇచ్చేవాడా.
చరిష్యతి యథా కాలం కర్త్తా హర్త్తా స్వయం ప్రభుః
అతడు కాలానికి తగినట్లు వ్యవహరిస్తాడు. తానే సృష్టికర్త, సంహారకుడు, ప్రభువు.
రామో నామ భవిష్యామి చతుర్వ్యూహః సనాతనః
నేను రాముడిగా, శాశ్వతమైన నాలుగు రూపాలలో అవతరించాను.
తదా కౌశికయజ్ఞం తు సాధయిత్వా సలక్ష్మణః
ఆ సమయంలో లక్ష్మణునితో కలిసి కౌశిక యజ్ఞాన్ని పూర్తిచేశాడు.
తత్రేశచాపం నిర్భజ్య పరిణీయ విదేహజామ్
అక్కడ ప్రభువు ధనుస్సును విరిచి, విదేహ రాజ కుమార్తెను పెళ్లి చేసుకున్నాడు.
పశ్యతోంఽతర్దధే తత్ర రామస్య ముమహాత్మనః
అక్కడ రాముడు, ఆ మహాత్ముడు చూస్తుండగానే, ఆయన అంతర్ధానమయ్యాడు.
ఉపోద్ధాతపాదే భర్గవచరితే సప్తత్రింశత్తమో ఽధ్యాయః
భార్గవుని చరిత్రలో ఉపోద్ధాత భాగంలో ముప్పై ఏడు అధ్యాయం.
సముద్రిక్తమథాత్మానం మేనే కృష్ణానుభావతః
తర్వాత కృష్ణుని ప్రభావంతో అతడు తనను గొప్పవాడిగా భావించాడు.
సమాయాతో భార్గవో ఽసీపురీం మహిష్మతీం ప్రతి
భార్గవుడు అసీపురి అనే నగరానికి, మహిష్మతికి వెళ్లాడు.
పునాతి దర్శనాదేవ ప్రాణినః పాపినో హ్యపి
అతని దర్శనం వల్లనే, పాపులు అయినవారు కూడా పవిత్రులవుతారు.
త్రిపురస్య వినాశాయ కృతో యత్నో మహీపతే
త్రిపురాసురుని నాశనం కోసం రాజు గొప్ప ప్రయత్నం చేశాడు.
సదృష్ట్వా నర్మదాం భూప భర్గవః కులనన్దనః
ఓ రాజా, భృగువంశానందుడైన భార్గవుడు నర్మదను చూసి,
నమో ఽస్తు నర్మదే తుభ్యం హరదేహసముద్భవే
హరుని శరీరంలో పుట్టిన నర్మదా, నీకు నా నమస్కారాలు.
ఇత్యేవం స నమస్కృత్య నర్మదాం పాపనాశినీమ్
అలా పాపాలను నాశనం చేసే నర్మదకు నమస్కరించి,
దూత రాజాత్వయా వాచ్యో యదహం వచ్మి తే ఽనఘ
దూతా, నీవు పాపరహితుడవు, నేను చెప్పేది నువ్వు రాజుకు చెప్పాలి.