నాస్మార్ష్మ చాత్మనాత్మానం వియుక్తాశ్చ పరస్పరమ్
మనల్ని మనం మరిచిపోయాము, ఒకరినొకరు విడివిడిగా ఉన్నాము.
నిర్ఝరాపాత శిరసి పాతుకామా జలం ప్రియే
ప్రియమైనవాడా, జలపాతపు నీరు తలపై పడాలని మనసు కోరింది.
తత్ర ప్రాప్తో యదృచ్ఛాతో జగృహే తాం భయర్దితామ్
అక్కడ యాదృచ్ఛికంగా వచ్చి, భయంతో బాధపడుతున్న ఆమెను పట్టుకున్నాడు.
అత్యుచ్చవత్త్వాత్పతితో మృతశ్చైణీమనుస్మరన్
ఎక్కువ ఎత్తు నుండి పడి, ఆమెను జ్ఞాపకం చేసుకుంటూ మరణించాడు.
జాతో భద్రే న జానే వై క్వ గాతా భ్రాతరో ఽగ్రజాః
భద్రే, నేను పుట్టాను కానీ నా అన్నలు ఎక్కడికి వెళ్లారో నాకు తెలియదు.
భూతం భవిష్యం చ తథా శృణు భద్రే వదామ్యహమ్
భద్రే, గతాన్ని, భవిష్యత్తును నేను చెబుతాను, విను.
రామస్యాస్య భయాత్సో ఽపి భక్షితో హరిణా ధునా
ఈ రాముని భయంతో, అతడిని కూడా పూర్వంలో ఒక జింక తినేసింది.
అవాభ్యాం తు జలం పీతం మధ్యమే పుష్కరే త్విహ
మనిద్దరం ఇక్కడ మధ్యలో ఉన్న పద్మసరస్సులో నీరు తాగాము.
తేనానేకభవోత్పన్నం పాతకం నాశమాగతమ్
దానివల్ల అనేక జన్మలు కలిగాయి; పాపం నశించిపోయింది.
గమిష్యావః శుభాంల్లోకాన్యేషు గత్వా న శోచతి
మనము మంగళకరమైన లోకాలకెళ్లిపోతాము; అక్కడికి వెళ్లినవాడు ఇక దుఃఖించడు.
విరరామ ప్రసన్నాత్మా పశ్యన్రామమనా తురః
ప్రసన్నమైన మనసుతో, రాముని వైపు మనసుపూర్వకంగా చూస్తూ, ఆయన మౌనంగా నిలిచాడు.
విస్మితో ఽభూచ్చ రాజేన్ద్ర గన్తుం కృతమతిస్తథా
అయ్యో రాజాధిరాజా! అతడు ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయి, వెళ్లిపోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
స్నాత్వా నిత్యక్రియాం కృత్వా ప్రతస్థే హర్షితో భృశమ్
స్నానం చేసి, నిత్యకర్మలు ముగించుకొని, అతడు ఎంతో ఆనందంతో ప్రయాణం మొదలుపెట్టాడు.
సింహస్య సంప్రహారేమ విస్మితేన మహాత్మనా
ఆ మహాత్ముడు ఆశ్చర్యంతో, ఒక సింహంతో పోటీగా తలపడాడు.
స్నాత్వా మాధ్యాహ్నికీం సన్ధ్యాం చకా రాతిముదాన్వితః
స్నానం చేసి, మధ్యాహ్న సంధ్యను హర్షంతో నిర్వహించాడు.
తావత్తత్పృష్ఠసంలగ్నం మృగయుగ్మముపాగతమ్
అంతలోనే, అతని వెనుక రెండు జింకలు దగ్గరికి వచ్చాయి.
పశ్యతో భార్గవస్యాగాదగస్త్యాశ్రమసంముఖమ్
భార్గవుడు చూస్తుండగా, అవి అగస్త్య ఆశ్రమం వైపు వెళ్లాయి.
విపద్గతం పుష్కరం తు పశ్యమానో మహామనాః
ఆ మహామనస్కుడు, కష్టంలో ఉన్న ఒక చెరువును చూసి దానిని తిలకించాడు.
గత్వోపస్పృశ్య శుచ్యంభో జగామాగస్త్యసంశ్రయమ్
అక్కడికి వెళ్లి, పవిత్రమైన నీటిని తాకి, అగస్త్యుని ఆశ్రమం వైపు సాగిపోయాడు.
త్రీన్సంపూరయితుం కుణ్డానగ్నిహోత్రస్య వై విధేః
అగ్నిహోత్రానికి కావలసిన మూడు పాత్రలు నింపేందుకు అక్కడికి వెళ్లాడు.
దదర్శ మహదాశ్చర్యం భార్గవః కుంభజాశ్రమమ్
భార్గవుడు కుంభజుని ఆశ్రమంలో ఒక గొప్ప ఆశ్చర్యాన్ని చూశాడు.
కుటరైరర్జునైర్నింబైః పారిభద్రధవేగుదైః
ఆ ఆశ్రమం చుట్టూ అర్జున, నింబ, పరీభద్ర, ధవ, గుడా చెట్లు ఉండేవి.
తత్ర ప్రవిశ్య వై రామో హ్యకృతవ్రణసంయుతః
అక్కడ రాముడు, ఎలాంటి గాయాలు లేకుండా లోపలికి ప్రవేశించాడు.
స్తిమితోదసరః ప్రఖ్యం ధ్యాయన్తం బ్రహ్మ శాశ్వతమ్
అతడు, స్థిరమైన, నిర్మలమైన సరస్సులా కనిపిస్తూ, శాశ్వత బ్రహ్మను ధ్యానిస్తున్నవాడిని చూశాడు.
ననామ చ మహారాజ స్వాభిధానం సముచ్చరన్
మహారాజా! అతడు నమస్కరించి, తన పేరు చెప్పాడు.
తాద్విద్ధి ప్రణిపాతేన నమస్తే లోకభావన
"నేను నమస్కరిస్తూ పరిచయం చేసుకుంటున్నాను. లోకాలను సృష్టించేవాడా! నీకు నమస్సులు!"
దృష్ట్వా స్వాగతముచ్చార్య తస్మాయాసనమాదిశత్
అతడిని చూసి, స్వాగతం పలికి, ఆసనం చూపించాడు.
దదౌ పప్రచ్ఛ కుశలం తపసశ్చ కులస్య చ
ఆసనం ఇచ్చి, అతని క్షేమం, తపస్సు, వంశం గురించి అడిగాడు.
భవత్సందర్శనాదీశ కుశలం మమ సర్వతః
ప్రభూ, నిన్ను దర్శించటం వల్ల నాకు అన్ని విధాలా మేలు కలిగింది.
మృగశ్చైకో మయా దృష్టో మధ్యమే పుష్కరే విభో
ఓ మహాబలశాలి, మధ్యపు పుష్కరంలో నేను ఒక్క మృగాన్ని చూశాను.