అనుగన్తుమిహేచ్ఛామి తన్మే ఽనుజ్ఞాతుమర్హథ
ఇక్కడ నేను ఆయనను అనుసరించాలనుకుంటున్నాను. దయచేసి నాకు అనుమతి ఇవ్వండి.
భర్త్రా విరహితా తేన ప్రవర్త్తిష్యే వినిన్దితా
భర్త లేకుండా, ఇతరులు నిందించినా, నేను ఇదే మార్గంలో ముందుకు సాగుతాను.
యథా తేన ప్రవర్త్తిష్యే పరత్రాపి సహానిశమ్
నేను ఆయనతో ఇక్కడ ఎలా వెళ్ళాలో, పరలోకంలో కూడా ఎప్పుడూ ఆయనతోనే ఉంటాను.
భర్తుర్మమ భవిష్యామి పితృలోకప్రియాతిథిః
నేను నా భర్తకు పితృలోకంలో ప్రియమైన అతిథిగా మారుతాను.
ప్రతిభూయ న వక్తవ్యం యది మత్ప్రియమిచ్ఛథ
మీకు నా ఆనందం కావాలంటే, మీరు నన్ను ఆపాలని చెప్పకూడదు.
అగ్నిం ప్రవిశ్య భర్త్తారమనుగన్తుం మనోదధే
నా మనసులో భర్తను అనుసరించాలనే సంకల్పంతో నేను అగ్నిలో ప్రవేశించాను.
సమాభాష్యాతిగంభీరా వాగువాచాశరీరీణీ
అప్పుడు, లోతైన శబ్దంతో, శరీరం లేని వాణి స్పష్టంగా పలికింది.
మా కార్షీః సాహసం భద్రే ప్రవక్ష్యామి ప్రియం తవ
ఓ సౌమ్యే! తొందరగా ఏ పని చేయకు. నీకు ఇష్టమైనది నేను చెబుతాను.
న మర్త్తవ్యన్త్వయా సర్వో జీవన్భద్రాణి పశ్యతి
నీవు మరణించకూడదు. బతికినవారు అందరూ శుభమయమైన దృష్టిని పొందుతారు.
నిమిత్తమన్తరీకృత్య కిఞ్చిదేవ శుచిస్మితే
ఓ స్వచ్ఛమైన చిరునవ్వుతో ఉన్నవాడా! ఏదైనా ఒక కారణాన్ని తీసుకుని,
భవిత్రీ చిరరాత్రాయ బహుకల్యాణ భాజనమ్
నీవు చాలా కాలం బతికి, అనేక మంగళాలకు పాత్రవవుతావు.
తద్వాక్యగౌరవాద్ధర్షమవాపుస్తనయాశ్చ తే
ఆ వాక్యాల గౌరవంతో, నీ కుమారులు ధైర్యాన్ని పొందారు.
శాయయిత్వా నివాతే తు పరితః సముపావిశన్
ఆమెను గాలి తాకని చోట పడుకోబెట్టి, చుట్టూ కూర్చున్నారు.
నిమత్తాని శుభాన్యాసన్ననేకాని మహాన్తి చ
అనేక రకాల గొప్ప, శుభసూచకమైన లక్షణాలు కనిపించాయి.
నిషేదుః సహితా మాత్రా కాఙ్క్షన్తో జీవితం పితుః
తల్లి తో కలిసి, వారు అందరూ కూర్చొని తండ్రి బతికిపోవాలని ఆశించారు.
విధేర్బలేన మతిమాంస్తత్రాగచ్ఛద్యదృచ్ఛయా
విధి ప్రభావంతో, ఆ జ్ఞానవంతుడు అక్కడ యాదృచ్ఛికంగా వచ్చాడు.
సర్వశాస్త్రార్థవిత్ప్రాజ్ఞః సకలాసురవన్దితః
అతడు అన్ని శాస్త్రాల అర్థాన్ని తెలిసినవాడు, జ్ఞానవంతుడు, దేవతలు మరియు దానవులందరూ గౌరవించే వాడు.
యథాహతాన్మృతాన్దేవైరుత్థాపయతి దానవాన్
దేవతలు సంహరించిన దానవులను అతడు మళ్లీ బ్రతికించగలడు.
ప్రణీతమనుజీవన్తి సర్వే ఽద్యాపీహ పార్థివాః
ఇక్కడ ఉన్న రాజులు అందరూ ఇప్పటికీ ఇచ్చినదానితోనే జీవిస్తున్నారు.
దదర్శ తదవస్థాంస్తాన్సర్వాన్దుఃఖపరిప్లుతాన్
అతను వారందరి స్థితిని చూశాడు, వారు బాధతో పూర్తిగా మునిగిపోయి ఉన్నారు.
ఉత్థాయాస్మై దదుశ్చాపి సత్కృత్య పరమాసనమ్
వారు లేచి, అతనికి గౌరవంగా అత్యుత్తమ ఆసనం సమర్పించారు.
పప్రచ్ఛ కిమిదం వృత్తం తత్సర్వం తే న్యవేదయన్
‘ఏమైంది?’ అని అడిగాడు. వారు జరిగినదంతా వివరంగా చెప్పారు.
సంజీవిన్యా వినయా తం సిషేచ ప్రోచ్చరన్నిదమ్
వినయంతో సంజీవినీ అతనిపై నీరు చల్లి, ఈ మాటలు పలికింది.
తేనాసౌ జీవతాచ్ఛీఘ్రం ప్రసుప్త ఇవచోత్థితః
ఆమె చేసినద్వారా అతను వెంటనే మళ్ళీ ప్రాణాలతో లేచాడు, నిద్రలోంచి లేచినవాడిలా.
సముత్తస్థావథార్చీకః సాక్షాద్గ్రరురివాపరః
ఆ తరువాత అర్చీకుడు లేచి నిలబడ్డాడు, గురువులా ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
ననామ భక్త్యా నృపతే కృతాఞ్జలిరువాచ హ
అతను భక్తితో రాజును నమస్కరించి, చేతులు జోడించి ఇలా అన్నాడు.
ధన్యో ఽహం కృతకృత్యో ఽహం సఫలం జీవితం చ మే
నేను ధన్యుడను, నా జీవితం సఫలమైంది, నేను అన్నీ సాధించాను.
భగవన్కిం కరోమ్యద్య శుశ్రూషాం తవ మానద
ప్రభూ! నేడు నేను మీకు ఏ సేవ చేయాలి, గౌరవమిచ్చేవాడా?
ఇత్యుక్త్వా సహసాఽనీతం రామేణార్ధ్యం ముదాన్వితః
ఇలా చెప్పి, ఆనందంతో రాముడు అతనికి అర్ఘ్యం తీసుకొచ్చాడు.
తజ్జలం శిరసాధత్త సకుటుంబో మహామనాః
ఆ నీటిని తన కుటుంబంతో కలిసి, మహోన్నతమైన హృదయంతో తలపై పెట్టుకున్నాడు.