విభూతిభేదైరవిచిన్త్యరుపమనన్యసాధ్యం సురభిప్రభావాత్
సురభి ప్రభావంతో, ఊహించలేని రూపాల్లో, వేరే మార్గంలో లభించని అద్భుతమైన సంపదలు అక్కడ కనిపించాయి.
పూర్ణేన్దుశుభ్రాభ్రవిషక్తశృఙ్గైః ప్రాసాదసంఘైః పరివీతమన్తః
పూర్ణచంద్రుడిలా తెల్లగా మెరిసే కొమ్ములతో, మేఘాల వలె ప్రకాశించే ప్రాసాద సమూహాలతో ఆ అంతఃపురం చుట్టూ ఉన్నది.
పృథగ్విమిశ్రైర్భవనైరనేకైః సద్భాసితం నేత్రమనోభిరామైః
ప్రత్యేకంగా, కలిపి ఉన్న అనేక ఇళ్లతో, కన్ను మనసుకు ఆనందాన్ని ఇచ్చేలా అలంకరించబడి ఉంది.
తులాకపాటర్గలకుడ్యదేహలీనిశాన్తశాలాజిరశోభితైర్భృశమ్
తూకపు తాడులు, తలుపులు, గోడలు, వాకిళ్లు, రాత్రి మందిరాలు, గిడ్డంగులు వంటివి అందంగా మెరిసిపోతున్నాయి.
స్తంభేషు కుడ్యేషు చ దివ్యరత్నవిచిత్రచిత్రైః పరిశోభమానైః
ఆ స్థలంలో స్తంభాలు, గోడలు దివ్య రత్నాలతో రకరకాల అలంకరణలతో ప్రకాశిస్తున్నాయి.
స భక్ష్యభోజ్యాదిభి రన్నపానైరుపేతభాణ్డోపగతైకదేశైః
ఒకచోట భోజనాలు, పానీయాలు, ఇతర పదార్థాలతో నిండిన పాత్రలు అక్కడ ఉన్నాయి.
తస్యాశ్రమం సన్నగరోపమానం బభౌ వధూభిశ్చమనోహరాభిః
ఆ ఆశ్రమం అందమైన యువతులతో నగరంలా ప్రకాశించింది.
ఉపోద్ధాతపాదేర్ఽజునోపాఖ్యానే షడ్వింశతితమో ఽధ్యాయః
ఉపోద్ధాత పదంలో అర్జునుని కథలో ఇరవై ఆరు వ అధ్యాయం.
వినిర్మమే తేషు గృహేషు పశ్చాత్తద్యోగ్యనారీనరవృన్దజాతమ్
ఆ ఇళ్లలో, ఆ సందర్భానికి తగిన పురుషులు, మహిళల సమూహాలను ఆయన సృష్టించాడు.
సహావభావాభిరుదారచేష్టాశ్రీకాన్తిసౌన్దర్యగుణాన్వితాభిః
వారు అందరూ కలసి, శ్రేయస్సు, సౌందర్యం, కాంతి, మంచి లక్షణాలతో కూడిన గొప్ప మహిళలతో ఉన్నారు.
ప్రత్యగ్రయౌవనభరాసవల్గుగీర్భిః స ప్రేమమన్థరకటాక్షనిరీక్షణాభిః
తాజా యవ్వనంతో ఉల్లాసంగా మాట్లాడుతూ, ప్రేమతో నెమ్మదిగా మెల్లగా చూపులు వేసేవారు.
దేవాఙ్గనాతులితసౌభగసౌకుమార్యరూపాభిలాషమధురాకృతిరఞ్జితాభిః
దేవకన్యలతో సమానమైన అందం, మృదుత్వం, ఆకర్షణ కలిగి, సౌందర్యం పట్ల ఆకాంక్షతో మధురమైన రూపంతో అలంకరించబడ్డవారు.
శ్రోణీభరాక్రమణఖేదపరిశ్రితాస్మృగారక్తపావకరసారుణితాఙ్ఘ్రిభూభిః
వాటి నడుము భారంతో నడిచేటప్పుడు అలసిపోయినట్టు, జింకలు పరుగెత్తినప్పుడు ఎలా అలసిపోతాయో అలా, పాదాలు ఎర్రగా మెరుస్తూ ఉండేవి.
స్రగ్దామచుమ్బితసకున్తలకేశపాశకాఞ్చీకలాపపరిశిఞ్జితనూపురాభిః
పుష్పమాలలు, హారాలతో అలంకరించబడిన జడలతో, మెరిసే నూపురాలు, మణిపట్టెలు మోగుతూ ఉండేవి.
భావేషు పార్థివనిజప్రియధైర్యబన్ధసర్వాపహారచతురేషు కృతాన్తరాభిః
తమ ప్రియమైన రాజుల ధైర్యాన్ని పూర్తిగా దోచుకునే విధంగా, ప్రేమలో నైపుణ్యం కలిగిన భావాలతో ఉండేవారు.
వీణాప్రవీణతరపాణితలాఙ్గులీభిర్గంభీరచక్రచటువాదరతోత్సుకాభిః
వీణ వాయించడంలో ప్రావీణ్యం గల చేతులు, వేళ్లతో, ఆ సంగీతంలోని లోతైన మాధుర్యాన్ని ఆస్వాదించడంలో ఉత్సాహంగా ఉండేవారు.
కామప్రయోగనిపుణాభిరహీనసంపదౌదార్యరూపగుణశీలసమన్వితాభిః
కామకళల్లో నైపుణ్యం కలిగి, ఉదారత, అందం, మంచి లక్షణాలు, మంచి స్వభావం కలిగి, ఏ లోటూ లేకుండా ఉండేవారు.
పుంభిశ్చ తద్గుణగణోచితరూపశోభైరుద్భాసితైర్గృహచరైః పరితః పరీతమ్
తమ గొప్ప లక్షణాలకు తగిన రూపం, కాంతి కలిగిన సేవకులతో చుట్టూ నిండిపోయి ఉండేది.
పౌరైరశేషార్థగుణైః సమన్తాదధ్యాస్యమానం పరిపూర్ణకామైః
ప్రతి వైపునా సంపూర్ణ కోరికలు నెరవేరిన, అన్ని మంచి లక్షణాలు, ఐశ్వర్యం కలిగిన పౌరులతో నిండిపోయి ఉండేది.
రథాశ్వమాతఙ్గఖరోష్ట్రగోజాయోగ్యైరనేకైరపి మన్దిరైశ్చ
రథాలు, కుదిరాలు, ఏనుగులు, ఒంటెలు, ఎద్దులు, మేకల కోసం అనేక మందిరాలతో కూడి ఉండేది.
విప్రాదికానాం రథిసారథీనాం గృహైస్తథా మాగధబన్దినాం చ
బ్రాహ్మణులు, ఇతరులు, రథసారథులు, మాగధ గాయకులు, కీర్తనకారుల కోసం గృహాలు ఉండేవి.
మహాధనోపస్కరసాధునిర్మితైర్గృహైశ్చ శుభ్రైర్గణికాజనానామ్
ధనికులు, సద్గుణులు నిర్మించిన, అపార ఐశ్వర్యంతో కూడిన గణికా గృహాలు కూడా మెరిసిపోతూ ఉండేవి.
చిత్రైర్ధ్వచైశ్చాపి పతాకికాభిః శుభ్రైః పటైర్మణ్డపికాభిరున్నతైః
రంగురంగుల జెండాలు, పతాకలు, తెల్లని వస్త్రాలతో అలంకరించిన ఎత్తయిన మండపాలతో అలంకరించబడి ఉండేది.
నానారవాఢ్యరమణీయతటాకవాపీసరోవరైశ్చాపి జలోపపన్నైః
వివిధ రకాల శబ్దాలతో మధురంగా ఉండే, నీటితో నిండిన అనేక సరస్సులు, వాపులు, చెరువులు ఉండేవి.
పర్యన్తరోపితమనోరమనాగకేతకీపున్నాగచంపకవనైశ్చ పతత్రిజుష్టైః
పక్కన నాగవృక్షాలు, కేతకీ, పున్నాగ, చంపక వనాలు, పక్షులు నివసించేలా ఆకర్షణీయంగా నాటబడినవి.
సంలక్ష్యమాణపరితోపవనాలిభిశ్చ సంశోభితం జగతి విస్మయనీయరూపైః
ప్రపంచమంతటా ఆశ్చర్యపోయే విధంగా, చుట్టూ అందమైన ఉద్యానవనాలతో అలంకరించబడి ఉండేది.
ఇత్థ సురాసురమనోరమభోగసంపద్విస్పష్టమానవిభవం నగరం నరేద్ర
ఇలా, రాజా, ఆ నగరం మానవ ఐశ్వర్యంతో ప్రకాశిస్తూ, దేవతలు, దానవులకు కూడా ఆనందదాయకంగా ఉండేది.
జ్ఞాత్వా తతో మునివరో ద్విజహోమధేన్వా సంపాదితం నరపతే రుచిరాతిథేయమ్
అంతటితో, ఆ మహర్షి ఈ సంగతిని తెలుసుకుని, ద్విజులు, ఆవులతో రాజుకు శుభ్రమైన ఆతిథ్యాన్ని సిద్ధం చేశాడు.
గత్వా విశామధిపతేస్తరసా సమీపం సంప్రశ్రయం మునిసుతస్తమిదం బభాషే
ఆ మునిపుత్రుడు త్వరగా నగరాధిపతిని చేరి, వినయంగా ఇలా పలికాడు.
రాజా తతో మునివరేణ కృతాభ్యనుజ్ఞః సంప్రావిశత్పురవరం స్వకృతే కృతం తత్
తర్వాత, ఆ మహర్షి అనుమతి ఇచ్చిన వెంటనే, రాజు తనకోసం సిద్ధం చేసిన ఆ మహానగరంలోకి ప్రవేశించాడు.