ప్రవిశన్గహనం రమ్యం ప్రదేశాలోకనాకులమ్
ఒక సుందరమైన, దట్టమైన అడవిలోకి ప్రవేశించి, అక్కడ ఎన్నో దృశ్యాల కలవరంతో నిండిన ప్రదేశాన్ని చూశాను.
తతో దిష్టవశేనాహం ప్రాద్రవం భయపీడితః
ఆ తరువాత, విధి వల్ల భయంతో బాధపడుతూ నేను అక్కడి నుంచి పారిపోయాను.
ఇత్యేష మమ వృత్తాన్తః సాకల్యేనోదితస్తవ
ఇలా నా కథను పూర్తిగా నీకు చెప్పాను.
కథయామాస రాజేన్ద్ర రామస్తస్మై యథాక్రమమ్
రాముడు, రాజేంద్రా, అతనికి అన్నీ క్రమంగా వివరంగా చెప్పాడు.
స్థిత్వా నాతిచిరం కాలమథ గన్తుమియేష సః
అక్కడ ఎక్కువ కాలం ఉండకుండా, వెంటనే వెళ్లాలని అతడు కోరుకున్నాడు.
నిష్క్రమ్యావసథం పిత్రోః సంప్రతస్థే ముదాన్వితః
ఆ ఇంటిని విడిచి, ఆనందంగా తల్లిదండ్రుల ఇంటికి బయలుదేరాడు.
రామేణ రక్షితశ్చాభుద్యస్మాద్ధ్యాఘ్రం వినిఘ్నతా
రాముడు పులిని సంహరించి అతడిని కాపాడాడు.
విప్రపుత్రస్య రాజేన్ద్ర తదేతత్సో ఽకృతవ్రణః
రాజేంద్రా, ఇతడు బ్రాహ్మణ కుమారుడు, అతనికి ఏమీ గాయాలు కాలేదు.
బభూవ మిత్రమత్యర్థం సర్వావస్థాసు పార్థివ
పార్ధివా, అతడు అన్ని సందర్భాల్లో అత్యంత నమ్మకమైన మిత్రుడిగా మారాడు.
దృష్ట్వా ఖ్యాతిం చ సో ఽభ్యేత్య వినయేనాభ్యవాదయత్
అతని కీర్తిని చూసి, వినయంతో అతని దగ్గరకు వెళ్లి నమస్కరించాడు.
దినాని కతిచిత్తత్ర న్యవసత్తత్ప్రియేప్సయా
తన ప్రియమైనవారి కోసం అక్కడ కొన్ని రోజులు ఉండిపోయాడు.
ఆశ్రమం ప్రతిచక్రామ శిష్యసంఘైః సమావృతమ్
తన శిష్యులతో కూడి ఆశ్రమానికి తిరిగి వెళ్లాడు.
సుకన్యాచాపి తద్భార్యామవన్దత మహామనాః
ఆ మహాత్ముడు తన భార్య సుకన్యకు గౌరవంగా నమస్కరించాడు.
ఔర్వాశ్రమం సమాపేదే ద్రష్టుకామస్తపోనిధిమ్
తపస్సులో నిమగ్నుడైన ఔర్వుని చూడాలని అతడు ఔర్వుని ఆశ్రమానికి వెళ్లాడు.
ఉవాస తత్ర తత్ప్రీత్యా దినాని కతిచిన్నృప
రాజా, అతని మీద ప్రేమతో అక్కడ కొన్ని రోజులు ఉన్నాడు.
ప్రతస్థే భార్గవః శ్రీమానకృతవ్రణసంయుతః
అంతట భర్గవుడు, అకృతవ్రణుడితో కలిసి బయలుదేరాడు.
తౌ చ తం నృప సంహర్షాచ్చాశిషా ప్రత్యనన్దతామ్
రాజా, వారు ఇద్దరూ ఆనందంతో అతనికి ఆశీర్వాదాలు ఇచ్చారు.
కథయామాస రాజేన్ద్ర యథావృత్తమనుక్రమాత్
రాజేంద్రా, జరిగిన సంగతులన్నింటిని క్రమంగా వివరంగా చెప్పాడు.
జగామావసథం పిత్రోర్ముదా పరమయా యుతః
ఆపరమానందంతో తల్లిదండ్రుల ఇంటికి వెళ్లాడు.
అవన్దత తయోః పాదౌ యథావద్భృగునన్దన
భృగునందనా! ఆయన ఇద్దరి పాదాలకు యథావిధిగా నమస్కరించాడు.
ఆశ్లిష్య నేత్రసలిలైర్నన్దన్తౌ పర్యషిఞ్చతామ్
తల్లిదండ్రులు ఆనందంతో ఆయనను ఆలింగనం చేసి కన్నీళ్లతో స్నానంచేశారు.
విక్షన్తౌ తస్య చాఙ్గాని పరిస్పృశ్యాపతుర్ముదమ్
ఆయన అవయవాలను చూస్తూ, తాకుతూ, వారు సంతోషంతో నిండిపోయారు.
కిం కృతం పుత్ర కో వాయం కుత్ర వా త్వముపస్థితః
"ఏం చేశావు బిడ్డా? ఇతను ఎవరు? నువ్వు ఎక్కడి నుంచి వచ్చావు?"
త్వయేతదఖిలం వత్స కథ్యతాం తథ్యమావయోః
"ఇవి అన్నీ నిజంగా మాకు చెప్పు బిడ్డా!"
ఉపోద్ధాతపాదేర్ఽజునోపాఖ్యానే భార్గవచరితే పఞ్చవింశతితమో ఽధ్యాయః
ఇదే అర్జునోపాఖ్యానంలో భార్గవుని చరిత్రలో ఇరవై ఐదవ అధ్యాయం ముగిసింది.
తయోరకథయత్సర్వమాత్మనా యదనుష్ఠితమ్
ఆయన తల్లిదండ్రులకు తాను చేసిన ప్రతిదీ పూర్తిగా వివరించాడు.
శంభోర్నిదేశాత్తీర్థానామటనం చ యథాక్రమమ్
శంభువు ఆజ్ఞతో తిర్థయాత్రను, ఏ విధంగా జరిగిందో క్రమంగా వివరించాడు.
హరప్రసాదాదత్రాపి హ్యకృతవ్రణదర్శనమ్
హరుని కృపతో, అక్కడే జరిగిన ఆ మానని గాయాన్ని దర్శించిన విషయాన్ని కూడా చెప్పాడు.
కథయామాస తద్రామః పిత్రోః సంప్రీయమాణయోః
రాముడు తన తల్లిదండ్రులు ఆనందపడుతుండగా, ఈ సంగతులన్నీ వివరంగా చెప్పాడు.
హృష్టౌ హర్షాన్తరం భూయో రాజన్నాప్నువతావుభౌ
రాజా! వారు ఇద్దరూ మరింత ఆనందంతో హర్షంలో మునిగిపోయారు.