అశక్రువన్తస్తాన్హన్తుం గీర్వాణా మాముపాగతాః
వారిని సంహరించలేక దేవతలు నన్ను ఆశ్రయించాయి.
జహి దైత్యగణాన్సర్వాన్సమర్థస్త్వం హి మే మతః
నీకు శక్తి ఉంది కాబట్టి, ఆ దైత్యులను నాశనం చేయమని నేను భావిస్తున్నాను.
శృణ్వతాం సర్వదేవానాం సప్రశ్రయమిదం వచః
అన్ని దేవతలు వినుతూ ఉండగా, ఆయన వినయంగా ఇలా అన్నాడు.
తథాపి విజ్ఞాపయతో వచనం మే ఽవధారయ
అయినా నా మనవిని వినిపిస్తున్నాను, దయచేసి నా మాటలు గమనించు.
న శక్యా హన్తుమేకస్య శక్యాః స్యస్తే కథం మమ
ఒక్కరే వారిని సంహరించడం సాధ్యం కాదు; నేను ఎలా చేయగలను?
కథం హనిష్యే సకలాన్సురశత్రూననాయుధః
ఆయుధం లేకుండా దేవతలకు శత్రువుల్ని నేను ఎలా సంహరిస్తాను?
శైవమస్త్రమయం తేజో దదౌ తస్మై మహాత్మనే
ఆ మహాత్మునికి శైవాస్త్ర శక్తిని ఆయన ఇచ్చాడు.
రామపాహ ప్రసన్నాత్మా గీర్వాణానాం తు శృణ్వతమ్
రాముడు ప్రశాంతమైన హృదయంతో, దేవతలు వినుతూ ఉండగా, దాన్ని స్వీకరించాడు.
శక్తిర్భవతు తే సౌమ్య సమస్తారిదురాసదా
సౌమ్యా! నీకు అన్ని కఠినమైన అడ్డంకులను దాటి పోయే శక్తి కలగాలి.
స్వయమేవ చ వేత్సి త్వం యథావద్యుద్ధకౌశలమ్
యుద్ధంలో సరైన నైపుణ్యం నీకు స్వయంగా తెలుసు.
జగ్రాహ పరశుం శైవ విబుధారివధోద్యతః
దేవతల శత్రువులను సంహరించేందుకు ఉద్దేశంతో రాముడు శైవ పరశువును ఎత్తుకున్నాడు.
రుద్రభక్త్యా సమాయుక్తో ద్యుత్యేవ సవితుర్మహః
రుద్రునికి భక్తితో నిండిన రాముడు, సూర్యుడి కాంతిలా ప్రకాశించాడు.
జగామ హన్తుమసురాన్యుద్ధాయ కృతనిశ్చయః
యుద్ధానికి పూనుకుని, రాముడు అసురులను సంహరించేందుకు వెళ్లాడు.
త్రైలోక్యవిజయోద్యుక్తై రాజన్నతిభయఙ్కరమ్
ఓ రాజా! మూడు లోకాలను జయించేందుకు సిద్ధమైన రాముడు భయంకరంగా కనిపించాడు.
కుద్ధః పరశునా తేన నిజఘాన మహాసురాన్
కోపంతో రాముడు ఆ పరశువుతో మహాసురులను సంహరించాడు.
చచార సమరే రామః క్రుద్ధః కాల ఇవాపరః
యుద్ధంలో రాముడు కోపంతో, మరణదేవుడిలా సంచరించాడు.
క్షణేన నాశయామాస రామః ప్రహరతాం వరః
పోరాటంలో శ్రేష్ఠుడైన రాముడు క్షణంలో వారిని నాశనం చేశాడు.
దదృశుః సర్వతో రామం హతశేషా భయాన్వితాః
బ్రతికిన వారు భయంతో, చుట్టూ రాముని ఎక్కడ చూసినా కనిపించారు.
రామమామన్త్ర్య విబుధాః ప్రయయుస్త్రిదివం పునః
రాముని ఆశీర్వాదం తీసుకుని, దేవతలు మళ్లీ తమ స్వర్గానికి వెళ్లిపోయారు.
స్వమాశ్రమం సమాపేదే తపస్యాసక్తమానసః
ఆయన తపస్సులో మనసు లీనమై, తన ఆశ్రమానికి చేరుకున్నారు.
భక్త్యా సంపూజయామాస స తస్మిన్నాశ్రమేవశీ
ఆ ఆశ్రమంలోనే ఉండి, ఆయన భక్తితో పూజలు చేసేవాడు.
స్తోత్రైశ్చ విధివద్భక్త్యా పరాం ప్రీతిముపానయత్
విధిగా, భక్తితో స్తోత్రాలు పాడి, పరమానందాన్ని పొందించాడు.
ఇతి శ్రీబ్రహ్మాణ్డే మహాపురాణే వాయుప్రోక్తే మధ్యభాగే తృతీయ ఉపోద్ధాతపాదేర్ఽజునోపాఖ్యానే చతుర్వింశతితమో ఽధ్యాయః
ఇలా వాయువు చెప్పిన శ్రీబ్రహ్మాండ మహాపురాణం మధ్యభాగంలోని మూడవ ఉపోద్ధాతపాదంలో అర్జునోపాఖ్యానం అనే ఇరవై నాల్గవ అధ్యాయం ముగిసింది.
ప్రత్యక్షమగమత్తస్య సర్వైః సహ మరుద్గణైః
అతనికి మారుత్ గణాలతో కలిసి ప్రత్యక్షంగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
వృషేన్ద్రవాహనం శంభుం భూతకోటిసమన్వితమ్
వృషభాన్ని ఎక్కి, అనేక భూతాలతో కూడిన శంభువును చూశాడు.
ప్రణామమకరోద్భక్త్యా శర్వాయ భువి భార్గవః
భార్గవుడు భక్తితో భూమిపై శర్వుని నమస్కరించాడు.
కృతాఞ్జలిపుటో రామస్తుష్టావ చ జగత్పతిమ్
రాముడు చేతులు జోడించి, జగత్పతిని స్తుతించాడు.
నమస్తే జగతో నాథ నమస్తే త్రిపురాన్తక
జగత్తు నాధా! త్రిపురాసుర సంహారకా! నీకు నమస్కారం.
నమస్తే సర్వభూతేశ నమస్తే వృషభధ్వజ
సర్వభూతాధిపతీ! వృషభధ్వజా! నీకు నమస్కారం.
నమస్తే సకలావాస నమస్తే నీలలోహిత
అన్ని లోకాల్లో నివసించే వాడా! నీలలోహితా! నీకు నమస్కారం.