భృగూపదిష్టమార్గేణ భక్త్యా పరమయా యుతః
భృగువు చెప్పిన మార్గాన్ని పరమ భక్తితో అనుసరించాడు.
అనికేతః స వర్షాసు శిశిరే జలసంశ్రయః
వర్షాకాలంలో నివాసం లేకుండా, శీతాకాలంలో నీటిలో ఆశ్రయం పొందేవాడు.
రిపూన్నిర్జిత్య కామాదీనూర్మిషషట్కం విధూయ చ
కామాది శత్రువులను జయించి, ఆరు తరంగాలను విడిచిపెట్టాడు.
యమైః సనియమైశ్చైవ శుద్ధదేహః సమాహితః
యమ నియమాలతో తన శరీరాన్ని పవిత్రం చేసుకుని, మనస్సును ఏకాగ్రంగా ఉంచాడు.
జితపద్మాసనో మౌనీ స్థిరచిత్తో మహామునిః
పద్మాసనాన్ని పూర్తిగా సాధించి, మౌనంగా ఉండి, స్థిరమైన మనస్సుతో మహామునిగా ఉన్నాడు.
ధారణాభిః స్థిరీచక్రే మనశ్చఞ్చలమాత్మవాన్
ధ్యానంతో అతను తన చంచలమైన మనస్సును స్థిరపరిచాడు; స్వీయ నియంత్రణ కలిగి ఉన్నాడు.
స్వస్థాన్తః కరణో మైత్రః సర్వబాధావివర్జితః
అతని అంతఃకరణం ప్రశాంతంగా, స్నేహభావంతో, అన్ని బాధల నుండి విముక్తిగా ఉండేది.
ధ్యేయావస్థి తచిత్తాత్మా నిశ్చలేద్రియదేహవాన్
ధ్యేయంపై తన మనస్సు, ఆత్మను స్థిరపరిచి, ఇంద్రియాలు, శరీరం కదలకుండా ఉంచాడు.
జపంశ్చ దేవదేవేశం ధ్యాయంశ్చ స్వమనీషయా
దేవతల దేవుని నామాలను జపిస్తూ, తన బుద్ధి ప్రకారం ధ్యానం చేశాడు.
తతః స నిష్ఫలం రూపమైశ్వరం యన్నిరఞ్జనమ్
అప్పుడతడు ఫలితం లేని, పవిత్రమైన, ఐశ్వర్యమయమైన రూపాన్ని దర్శించాడు.
ఆనన్దమాత్రమచలం వ్యాప్తాశేషచరాచరమ్
ఆ రూపం ఆనందమే, కదలకుండా, జడచేతనమయమైన సమస్తాన్ని వ్యాపించి ఉంది.
నిత్యం శుద్ధం సదా శాన్తమతీన్ద్రియమనౌపమమ్
అది శాశ్వతమైనది, పవిత్రమైనది, ఎప్పుడూ శాంతంగా ఉండేది, ఇంద్రియాలకు అతీతమైనది, ఉపమానం లేనిది.
ఇతి శ్రీబ్రహ్మాణ్డే మహాపురాణే వాయుప్రోక్తే మధ్యభాగే తృతీయే ఉపోద్ధాతపాదే వసిష్ఠసగరసంవాదే అర్చునోపాఖ్యానే జామదగ్న్యతపశ్చరణం నామ ద్వావింశతితమో ఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీబ్రహ్మాండ మహాపురాణంలో, వాయువు చెప్పిన మూడవ భాగంలో, వసిష్ఠుడు-సగరుడు సంభాషణలో, అర్జునుని కథలో, జామదగ్ని తపస్సు అనే ఇరవై రెండవ అధ్యాయం ముగిసింది.
రహస్యేకాన్తనిరతం నియతం శంసితవ్రతమ్
అతడు రహస్యంగా, ఒంటరిగా తపస్సు చేస్తూ, ఎప్పుడూ తన ప్రతిజ్ఞలను కట్టుబడి పాటించేవాడు.
జ్ఞానకర్మవయోవృద్ధా మహాన్తః శంసితవ్రతాః
జ్ఞానం, కార్యం, వయస్సులో పెద్దవారు, మహాత్ములు, తమ వ్రతాలలో స్థిరంగా ఉండేవారు.
ఖ్యాపయన్తస్తపః శ్రేష్ఠం తస్య రాజన్మహాత్మనః
ఓ రాజా! వారు ఆ మహాత్ముడైన రాజు చేసిన అతి ఉత్తమమైన తపస్సును ప్రచారం చేశారు.
సంభావయన్తస్తే రామం మునయో వృద్ధసంమతాః
మహర్షులు, పెద్దవారు గౌరవించే వారు, రాముని ఎంతో ఆదరంగా సత్కరించారు.
దూరాదేవ మహాన్తస్తే పుణ్యక్షేత్రనివాసినః
పుణ్యక్షేత్రాలలో నివసించే ఆ మహానుభావులు దూరం నుంచే వచ్చారు.
ప్రశస్య తస్య తే సర్వేప్రయయుః స్వం స్వమాశ్రమమ్
అందరూ రాముని స్తుతించి, తాము తాము తమ ఆశ్రమాలకు తిరిగి వెళ్లిపోయారు.
ప్రసన్నచేతా నితరాం బభూవ నృపసత్తమ
రాజులలో శ్రేష్ఠుడు ఎంతో ఆనందంతో హృదయం నిండిపోయాడు.
మృగవ్యాధవపుర్భూత్వా యయౌ రాజంస్తదన్తికమ్
మృగవేటగాడి రూపంలో ఒకడు రాజు దగ్గరకు వచ్చాడు.
శరచాపధరః ప్రాంశుర్వజ్రసంహననో యువా
ఆ యువకుడు ఎత్తుగా, విల్లు బాణాలు పట్టుకుని, వజ్రంలా గట్టి అవయవాలతో ఉన్నాడు.
మాంసవిస్రవసాగన్ధీ సర్వప్రాణివిహింసకః
రక్తం, మాంసం వాసనతో, అన్ని జీవులను హింసించే వాడు.
సామటక్సంచర్వమాణశ్చ మాంసఖణ్డమనేకశః
అతడు అడవి పండ్లు, మాంసం ముక్కలు నములుతూ ఉన్నాడు.
ఆరుజంస్తరసా వృక్షానూరువేగేన సంఘశః
తన తొడల బలంతో సమూహాలుగా చెట్లను వేగంగా పిడకలు చేసాడు.
ఆసాద్య సరసస్తస్య తీరం కుసుమితద్రుమమ్
పుష్పాలతో అలంకరించబడిన చెట్లతో ఉన్న ఆ సరస్సు తీరానికి చేరాడు.
నిషసాద క్షణన్తత్ర తరుచ్ఛాయాముపాశ్రితః
ఆయన అక్కడ ఒక చెట్టు నీడలో క్షణం విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు.
తతః స శీఘ్రముత్థాయ సమీపముపసృత్య చ
తర్వాత అతడు త్వరగా లేచి దగ్గరికి వచ్చాడు.
సజలాంభోదసన్నాదగంభీరేణ స్వరేణ చ
వర్షపు మేఘం గర్జనలా గంభీరమైన స్వరంతో,
తోషప్రవర్షవ్యాధో ఽహం వసామ్యస్మిన్మహావనే
నేను ఈ మహావనంలో నివసించే తృప్తిని పంచే వ్యాధను.