ప్రహ్లాదః పూర్వజస్తేషామనుహ్నా దస్తథాపరః
ప్రహ్లాదుడు వారిలో పెద్దవాడు, అనుహ్నుడు చిన్నవాడు.
సుందో నిసున్దశ్చ తథా హ్రాదపుతౌ బభూవతుః
హ్రాదునికి సుందుడు, నిసుందుడు అనే ఇద్దరు కుమారులు పుట్టారు.
మారీచః సున్దపుత్రస్తు తాడకాయామజాయత
సుందునికి మారీచుడు కుమారుడు, తాడకా అతని తల్లి.
మూకో వినిహతశ్చాపి కైరాతే సవ్యసాచినా
మూకుడు కైరాతులలో అర్జునునిచేత సంహరించబడ్డాడు.
ఉత్పన్నా మహతా చైవ తపసా భావితాః స్వయమ్
వారు గొప్ప తపస్సుతో పుట్టి, తాము పేరుగాంచారు.
తథా దక్షో సురశ్చణ్డశ్చత్వారో దేత్యనాయకాః
అలాగే, దక్షుడు, సురుడు, చండుడు—ఈ నలుగురు దైత్య నాయకులు.
బ్రహ్మజిత్క్రతుజిచ్చైవ దేవాన్తకనరాన్తకౌ
బ్రహ్మజిత్, క్రతుజిత్, దేవాంతకుడు, నరాంతకుడు కూడా ఉన్నారు.
రాజాజశ్చైవ గోమశ్చ శంభోః పుత్రౌ ప్రకీర్త్తితౌ
రాజాజ, గోమ అనే ఇద్దరూ శంభువు కుమారులుగా ప్రసిద్ధి చెందారు.
బలేః పుత్రశతం జజ్ఞే రాజానః సర్వ ఏవ తే
బలికి వంద మంది కుమారులు పుట్టారు; వారందరూ రాజులయ్యారు.
సహస్రబాహుః శ్రేష్ఠో ఽభూద్బాణో రాజా ప్రతాపవాన్
వారిలో సహస్రబాహుడు ముఖ్యుడు; బాణుడు పరాక్రమశాలి రాజు.
శకునీ పూతనా చైవ కన్యే ద్వే తు బలేః స్మృతే
బలికి శకుని, పూతన అనే ఇద్దరు కుమార్తెలు గుర్తించబడ్డారు.
బాలేయా నామ విఖ్యాతా గణా విక్రాన్తపౌరుషాః
బాలేయులు అనే గణం పేరు పొందినవారు, వీరత్వంలో ప్రసిద్ధులు.
దితిర్విహితపుత్రా వై తోషయామాస కశ్యపమ్
దితి తన కుమారులను కనగ, కశ్యపుని సంతోషపెట్టింది.
వరేణ ఛన్దయామాస సా చ వవ్రే వరం తత
ఆమె వరం కోరగా, అతడు ఆ వరాన్ని ఇచ్చాడు.
ఉక్తే వరే తు మా తుష్టా దితిస్తం సమభాషత
వరం చెప్పినప్పుడు దితి సంతృప్తికరంగా లేడు, అతనితో మాట్లాడింది.
హతపుత్రాస్మి భగవన్నాదిత్యైస్తవ సూనుభిః
ప్రభూ! నీ కుమారులు అయిన ఆదిత్యులు నా కుమారులను సంహరించారు.
సాహం తపశ్చరిష్యామి గర్భమాధాతుమర్హసి
కాబట్టి నేను తపస్సు చేస్తాను; నీవు నాకు గర్భాన్ని అనుగ్రహించాలి.
తస్యాస్తద్వచనం శ్రుత్వా మారీచః కశ్యపస్తదా
ఆమె మాటలు విని, ఆ సమయంలో మారీచుడు అయిన కశ్యపుడు...
ఏవం భవతు గర్భే తు శుచిర్భవ తపోధనే
అలా జరగనీ. గర్భంలో ఉన్నప్పుడు నీవు పవిత్రంగా ఉండు, తపస్సు చేసే వాడా.
పూర్ణం వర్షసహస్రం తు శుచిర్యది భవిష్యసి
నీవు పూర్తిగా వెయ్యేళ్లు పవిత్రంగా ఉంటే,
ఏవముక్త్వా మహాతేజాస్తథా సమభావత్తదా
అలా చెప్పిన అనంతరం, ఆ మహాతేజస్వి అప్పటి పరిస్థితికి తగినట్లు ప్రవర్తించాడు.
గతే భర్త్తరి సా దేవీ దితిః పరమహర్షితా
భర్త వెళ్లిపోయిన తరువాత, ఆ దేవత అయిన దితి ఎంతో ఆనందంతో నిండిపోయింది.
శక్రస్తు సముపశ్రుత్య సంవాదం తం తయోః ప్రభుః
అయితే ప్రభువు అయిన శక్రుడు, వారి ఇద్దరి సంభాషణను వినిపించుకున్నాడు.
శుశ్రూషాం తే కరిష్యామి మానుజ్ఞాం దాతుమర్హసి
నేను నీకు సేవ చేస్తాను; నీవు నాకు అనుమతి ఇవ్వాలి.
యథా త్వం మన్యసే వత్స సుశ్రూషాభిరతో భవ
నీవు అనుకున్నట్లు చేయు, బిడ్డా. సేవలో నిబద్ధతతో ఉండు.
వరం శ్రుత్వా తు త ద్వాక్యం మాతుః శక్రః ప్రహర్షితః
ఆ వరాన్ని, తల్లి మాటలను విని శక్రుడు ఎంతో సంతోషపడ్డాడు.
శుశ్రూషతే తు తాం శక్రః సర్వకాలమనువ్రతః
శక్రుడు ఎప్పుడూ ఆమెకు సేవ చేస్తూ, నిత్యం ఆమెకు అంకితుడై ఉండేవాడు.
గాత్రసంవాహనం కాలే శ్రమాపనయనే తథా
అవసరమైనప్పుడు ఆమె అవయవాలను మర్దన చేసి, అలసటను పోగొట్టేవాడు.
కిఞ్చిచ్ఛిష్టే వ్రతే దేవీ తుష్టా శక్రమువాచ హ
వ్రతంలో కొంత భాగం మిగిలి ఉండగా, ఆ దేవత తృప్తిగా శక్రునితో ఇలా చెప్పింది.
అవశిష్ఠాని భద్రం తే భ్రాతరం ద్రక్ష్యసే తతః
మిగిలినది పూర్తయిన తరువాత, శుభముగా, నీవు నీ అన్నను చూస్తావు.