సూర్యే బ్రహ్మ యదుత్పన్నం తం గత్వా ప్రతితిష్ఠతి
సూర్యునిలో బ్రహ్మగా ఉత్పన్నమైనది, అక్కడికి వెళ్లి స్థిరంగా ఉంటుంది.
తాని తస్మై దదౌ తుష్టః సూర్యో వై బ్రహ్మరాతయే
ఆ సూర్యుడు సంతృప్తితో బ్రహ్మరాతకు వాటిని ఇచ్చాడు.
యజూంష్యధీయతే తాని బ్రాహ్మణా యేన కేనచిత్
బ్రాహ్మణులు ఆ యజుర్వేద మంత్రాలను ఒక్కొక్కరు ఒక్కో విధంగా పఠిస్తారు.
బ్రహ్మహత్యా తు యైశ్చీర్ణా చరణాచ్చరకాః స్మృతాః
బ్రాహ్మణ హత్య చేసినవారు తమ ప్రవర్తన వల్ల చరకులు అని గుర్తించబడ్డారు.
ఇత్యేతే చరకాః ప్రోక్తా వాజినస్తు నిబోధత
ఇలా ఈ చరకులు వివరించబడ్డారు; ఇప్పుడు వాజినుల గురించి వినండి.
మధ్యన్దినస్తు సాపత్యో వైధేయశ్చాద్ధబౌద్ధకౌ
మధ్యందినుడు న్యాయబద్ధమైన కుమారుడు, వైధ్యుడు మరియు అధబౌద్ధకుడు కూడా ఉన్నారు.
ఆవటీ చ తథా పుణ్డ్రో వైణోయః సపరాశరః
ఆవటి, పుండ్ర, వైణోయ, సపరాశర కూడా ఉన్నారు.
శతమేకాధికం జ్ఞేయం యజుషాం యే వికల్పకాః
యజుర్వేదాన్ని వేర్వేరు విధాలుగా చెప్పినవారు నూరొక్కరు అని తెలుసుకోవాలి.
సుమన్తుశ్చాపి సుత్వానం పుత్రమధ్యాపయత్పునః
సుమంతుడు తన కుమారుడికి మళ్లీ బోధించాడు.
స సహస్రమధీత్యాశు సుకర్మాప్యథ సంహితాః
అతడు వేగంగా వెయ్యి సంహితలు నేర్చుకుని, మంచి పనుల్లో నిపుణుడయ్యాడు.
అనధ్యాయేష్వధీయానాంస్తఞ్జఘాన శతక్రతుః
విషయ నిషేధ సమయంలో చదివినవారిని శతక్రతువు సంహరించాడు.
క్రుద్ధం దృష్ట్వా తతః శక్రోవరం సో ఽథ పునర్దదౌ
అతని కోపాన్ని చూసిన శక్రుడు మరొక వరం ఇచ్చాడు.
అధీయాతాం మహాప్రాజ్ఞౌ సహస్రం సంహితా ఉభౌ
ఈ ఇద్దరు మహాజ్ఞానులు వెయ్యి సంహితలు చదవాలి.
ఇత్యుక్త్వా వాసవః శ్రీమాన్సుకర్మాణం యశస్వినమ్
ఇలా చెప్పి, మహిమాన్వితుడైన వాసవుడు యశస్సుగల సుకర్మకు పలికాడు.
తస్య శిష్యో ఽభవద్ధీమాన్ పౌష్యఞ్జిర్ద్విజసత్తమాః
అతని తెలివైన శిష్యుడు పౌష్యంజి, ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడు.
అధ్యాపయత పౌష్యాఞ్జిః సహస్రార్ద్ధం తుసంహితాః
పౌష్యంజి వెయ్యిన్నర సంహితలు బోధించాడు.
సత్త్వాని పఞ్చ కౌశిల్యః సంహితానా మధీతవాన్
కౌశిల్యుడు ఐదు సంహితా సంగ్రహాలు నేర్చుకున్నాడు.
పౌష్యఞ్జి శిష్యాశ్చత్వారస్తేషాం భేదాన్నిబోధత
పౌష్యంజికి నలుగురు శిష్యులు ఉన్నారు; వారి విభాగాలు వినండి.
సకోతిపుత్రః సుసహాః సునామా చైతాన్భేదాన్విత్తలౌగాక్షిణస్తు
సకోటిపుత్రుడు, సుసహ, సునామ, విట్టలోగాక్షిణుడు—ఇవే వారి శాఖలు.
త్రయస్తు కుశుమేః శిష్యా ఔరసః స పరాశరః
కుశుమునికి ముగ్గురు శిష్యులు, పరాశరుడు అతని స్వంత కుమారుడు.
శౌరిషుః శృఙ్గిపుత్రశ్చ ద్వావేతౌ తు చిరవ్రతౌ
శౌరిషు, శృంగిపుత్రుడు—ఈ ఇద్దరూ దీర్ఘకాల వ్రతంలో నిలిచినవారు.
ప్రోవాచ సంహితాస్తి స్రః శృఙ్గిపుత్రౌ మహాత్పాః
శృంగిపుత్రుడు, మహాత్ముడు, మూడు సంహితలు బోధించాడు.
ప్రోవాచ సంహితాః షట్తు పారాశర్యస్తు కౌథుమః
పరాశరుని కుమారుడు కౌతుముడు ఆరు సంహితలు బోధించాడు.
ప్రాచీనయోగపుత్రశ్చ బుద్ధిమాంశ్చ పతఞ్జలిః
ప్రాచీనయోగపుత్రుడు, తెలివైన పతంజలి కూడా ఉన్నారు.
లాఙ్గలః శాలిహోత్రశ్చ షడువాచాథ సంహితాః
లాంగలుడు, శాలిహోత్రుడు, షడువాచుడు మరియు సంహితలు—
కణ్డుశ్చ కోహలశ్చైవ షడే తే లాఙ్గలాః స్మృతాః
కండుడు, కోహలుడు కూడా—ఈ ఆరుగురు లాంగలులుగా ప్రసిద్ధి చెందారు.
ఏకో హిరణ్యనాభస్య కృతః శిష్యో నృపాత్మజః
హిరణ్యనాభుడు ఒక సంహితను రచించాడు; అతని శిష్యుడు ఓ రాజకుమారుడు.
ప్రోవాచ చైవ శిష్యేభ్యో యేభ్యస్తాశ్చ నిబోధత
ఆయన తన శిష్యులకు దానిని బోధించాడు; ఆ శిష్యులు ఎవరో వినండి.
తలకో మాణ్డుకశ్చైవ కాలికో రాజికంస్తథా
తలకుడు, మాండూకుడు, కాలికుడు, రాజికుడు,
పుష్టిశ్చ పరికృష్టశ్చ ఉలూఖలక ఏవ చ
పుష్టి, పరిష్కృష్టుడు, అలాగే ఉలూఖలకుడు,