కరవద్గాయసే యస్మాత్ఖరస్తస్మాద్భవిష్యసి
నీ చేతులతో పాడినందుకు, నీవు ఖరరూపంలో జన్మిస్తావు.
యథా వైచ్ఛంస్తథా సర్వే క్రుద్ధాస్తే మునయః సమమ్
నీవు కోరినట్లుగానే, ఆ మునులు అందరూ ఒక్కసారిగా కోపంతో నిండిపోయారు.
తపాంసి తేషాం సర్వేషాం ప్రత్యాహన్యన్త శఙ్కరే
శంకరా! వారి తపస్సు అంతా అడ్డుపడబడింది.
న ద్యోతన్తే ప్రకాశేన తద్వత్తేజాంసి శఙ్కరే
శంకరా! వారి తేజస్సు ఇక వెలిగిపోలేదు.
సమృద్ధః శ్రేయసాం యౌనిర్యజ్ఞో వై నాశమాప్తవాన్
శ్రేయస్సుకు మూలమైన యజ్ఞం నాశనం అయింది.
ప్రాదుర్భావాన్దశ ప్రాప్తో దుఃఖితశ్చ సదా కృతః
అతడు పది రూపాలలో కనిపించి, ఎప్పుడూ దుఃఖంలో మునిగిపోయాడు.
ఋషిణా గౌతమేనోర్వ్యాం క్రుద్ధేన వినిపాతితమ్
కోపంతో ఉన్న గౌతమ మహర్షి అతన్ని భూమిపై పడేశాడు.
ఋషీణాం చైవ శాపేన నహుషః సర్పతాం గతః
మహర్షుల శాపంతో నహుషుడు పాము రూపంలోకి మారిపోయాడు.
ధర్మశ్చాత్ర ప్రశప్తో వై మాణ్డవ్యేన మహాత్మనా
ఇక్కడ ధర్మదేవుడు మహాత్ముడైన మాండవ్యుని చేత శపించబడ్డాడు.
వర్జయిత్వా విరూపాక్షం దేవదేవం మహేశ్వరమ్
విరూపాక్షుడైన దేవదేవుడు మహేశ్వరుడిని తప్పించి,
తతస్తే ఋషయః సర్వే పరస్పరమథాబ్రువన్
ఆ మునులందరూ పరస్పరం ఇలా మాట్లాడుకున్నారు.
బ్రహ్మచర్య రతానాం చ వనే వా వనవాసినామ్
బ్రహ్మచర్యంలో నిష్టగా ఉన్నవాళ్లలో, లేదా అడవిలో నివసించే వనప్రస్థులలో,
అనయస్తు మహానేష యేనాయం మోహితో ద్విజాః
ఈ మహా అపచారం వల్లే ఈ ద్విజులు మాయలో పడిపోయారు.
వదస్వ వాచా మధురం వస్త్రమేకం సమాశ్రయ
మధురంగా మాట్లాడి, ఒకే వస్త్రాన్ని ధరించు.
ఋషీణాం తద్వచః శ్రుత్వా భగవాన్భగనేత్రహా
ఆ మునుల మాటలు విని, భగుడి కళ్లను నశింపజేసిన భగవంతుడు,
న శక్యమిదమస్మా కం లిఙ్గం పాతయితుం బలాత్
మనలో ఎవ్వరూ బలవంతంగా ఈ లింగాన్ని కింద పడేయలేరు.
పాతయేయమహం చైతల్లిఙ్గం భో ద్విజసత్తమాః
కానీ, ద్విజశ్రేష్ఠులారా! నేను ఈ లింగాన్ని కింద పడేస్తాను.
ఏవముక్తో మహాదేవః ప్రత్దృష్టేన్ద్రియచేష్టితః
అలా అనగానే, వారి సంకల్పాన్ని, చేష్టలను గ్రహించిన మహాదేవుడు,
అన్తర్హితే భగవతి తథా లిఙ్గే కృతే భవే
ఆ పరమేశ్వరుడు అంతర్ధానమై, లింగరూపాన్ని ధరించినప్పుడు,
వ్యాకులం చ తదా సర్వం న ప్రకాశేత కిఞ్చన
అప్పుడు అందరూ కలవరపడి, ఏదీ స్పష్టంగా కనిపించలేదు.
నక్షత్రాణి గ్రహాశ్చైవ విపరీతా విజజ్ఞిరే
అందులో నక్షత్రాలు, గ్రహాలు అన్నీ తలక్రిందుగా సంచరించాయి.
క్రతవో న వ్యవర్త్తన్త ఋతుకాలాభిగామినామ్
యజ్ఞాలు తగిన కాలంలో జరగలేదు.
నష్టప్రభావవీర్యాశ్చ నష్టతేజస ఏవ చ
వాటికి శక్తి, బలము, తేజస్సు అన్నీ పోయాయి.
తే తుసర్వే సమాగమ్య బ్రహ్మలోకముపాగతాః
అందరూ కలిసి బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లారు.
పాదయోః పతితాః సర్వే శివవృత్తాన్తమూచిరే
అందరూ బ్రహ్మదేవుని పాదాల దగ్గర పడి, శివుని విషయాన్ని వివరించారు.
ఉలూకవ్యగ్రహస్తశ్చ రక్తపిఙ్గలలోచనః
ఆయన చేతిలో గుడ్లగూబను పట్టుకుని, ఎర్రగా మెరుస్తున్న కళ్లతో ఉన్నాడు.
స్నుషాణాం చ దుహితౄణాం పుత్రీణాం చ విశేషతః
ప్రత్యేకంగా కోడళ్ళు, కుమార్తెలు, మనవరాళ్ల పట్ల కూడా.
ఉన్మత్త ఇతి విజ్ఞాయ సో ఽస్మాభిరవమానితః
ఆయన పిచ్చివాడని భావించి, మేము ఆయనను తక్కువగా చూశాము.
తస్య క్రోధప్రసాదార్థం వయం తే శరణం గతాః
ఆయన కోపాన్ని శాంతింపజేయాలని, మేము నీ ఆశ్రయానికి వచ్చాము.
ఋషీణాం తద్వచః శ్రుత్వా ధ్యానాద్విజ్ఞాయ చేశ్వరమ్
ఋషుల మాటలు విని, ధ్యానంలో ఆ పరమేశ్వరుడిని గ్రహించాడు.