చతుర్వక్త్రం మహాయోగం పురుషం కాఞ్చనప్రభమ్
నాలుగు ముఖాలు కలిగి, గొప్ప యోగశక్తితో, బంగారు వర్ణంతో ప్రకాశించే పురుషుడు కనిపించాడు.
నిమేషాన్తరమాత్రేణ ప్రాప్తో ఽసౌ పురుషోత్తమః
ఒక క్షణంలోనే ఆ పరమపురుషుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
కస్త్వం కుతో వా కి చేహ తిష్ఠసే వద మే విభో
నీవెవరు? ఎక్కడినుంచి వచ్చావు? ఇక్కడ ఎందుకు నిలబడ్డావు? దయచేసి చెప్పు ప్రభూ.
ఏవముక్తస్తదా తేన బ్రహ్మణాహమువాచ తమ్
అలా అడిగినప్పుడు, ఆ బ్రహ్మ తనతో మాట్లాడాడు.
ఏవం సంభాషమాణౌ తు పరస్పరజయైషిణౌ
ఇలా ఇద్దరూ పరస్పరం మాట్లాడుకుంటూ, ఒకరిపై ఒకరు గెలవాలని కోరుకున్నారు.
జ్వాలాం తతస్తామాలోక్య విస్మితౌ చ తదానఘాః
అప్పుడు ఆ అగ్నిజ్వాలను చూసి ఇద్దరూ ఆశ్చర్యపోయారు.
వర్ద్ధమానాం తదా జ్వాలామత్యన్తపరమాద్భుతామ్
ఆ అగ్ని జ్వాల ఎప్పటికప్పుడు పెరుగుతూ, అద్భుతంగా కనిపించింది.
దివం భూమిం చ నిర్భిద్య తిష్ఠన్తం జవాలమణ్డలమ్
ఆ అగ్ని వలయం ఆకాశాన్ని, భూమిని చీల్చుకుంటూ నిలిచింది.
ప్రాదేశమాత్రమవ్యక్తం లిఙ్గం పరమదీప్తిమత్
దానిలో స్పష్టంగా కనిపించని, పరమ ప్రకాశంతో, ఒక చేతి పరిమాణంలో లింగం కనిపించింది.
అనిర్దేశ్యమచిన్త్యం చ లక్ష్యాలక్ష్యం పునః పునః
అది వర్ణించలేనిది, ఊహించలేనిది, కొన్నిసార్లు కనిపించేది, కొన్నిసార్లు కనిపించని విధంగా ఉండేది.
మహతా తేజసాయుక్తం వర్దభమానంభృశన్తథా
అది అపారమైన తేజంతో, ఎప్పటికప్పుడు పెరుగుతూ ప్రకాశించింది.
ఘోరరూపిణమత్యర్థం భిన్దం తమివ రోదసీ
అది భయంకరమైన రూపంతో, ఆకాశాన్ని భూమిని చీల్చుతున్నట్లుగా కనిపించింది.
అన్తమస్య విజానీవో లిఙ్గస్య తు మహాత్మనః
ఈ మహాలింగానికి అంతం ఎక్కడుందో తెలుసుకుందాం.
తదా తు సమయం కృత్వా గత ఉర్ద్ధ్వమధశ్చ హి
అప్పుడు ఇద్దరూ ఒప్పందం చేసుకుని, ఒకరు పైకి, ఒకరు కిందికి వెళ్లారు.
న పశ్యామి చ తస్యాన్తం భీతశ్చాహం తతో ఽభవమ్
అయినా దాని అంతం నాకు కనిపించలేదు. అందుకే నేను భయపడ్డాను.
సమాగతో మయా సార్ద్ధ తత్రైవ చ మహాభసి
తిరిగి వచ్చి, ఆ మహాసముద్రంలోనే మళ్లీ చేరాను.
మాయయా మోహితౌ తేన నష్టసంజ్ఞై వ్యవస్థితౌ
ఆయన మాయ వల్ల వారు మోహించబడి, జ్ఞానం కోల్పోయి అక్కడే నిలిచిపోయారు.
ప్రభవం నిధనం చైవ లౌకానాం ప్రభుమవ్యయమ్
అన్ని లోకాల ఆది, అంతం, అవినాశి ప్రభువు ఆయనే.
అవ్యక్తాయాథ మహతే నమస్కారం ప్రకుర్వహే
అవ్యక్తమైన మహాత్మునికి మనం నమస్కారం చేస్తాము.
నమో ఽస్తు తే శాశ్వతసిద్ధయోగినే నమోస్తు తే సర్వజగత్ప్రతిష్ఠిత
శాశ్వత సిద్ధయోగి! సమస్త జగత్తుకు ఆధారమైన దేవా! నీకు నమస్కారం.
జ్యేష్ఠస్త్వం వామదేవశ్చ రుద్రః స్కన్దః శివః ప్రభుః
నీవే పెద్దవాడు, వామదేవుడు, రుద్రుడు, స్కందుడు, శివుడు, ప్రభువు.
స్వాహాకారో నమస్కారః సంస్కారః సర్వకర్మణామ్
స్వాహా మంత్రం, నమస్కారం, అన్ని కర్మలకు శుద్ధి నీవే.
వేదా లోకాశ్చ దేవాశ్చ భగవానేవ సర్వశః
వేదాలు, లోకాలు, దేవతలు—ఇవి అన్నీ, భగవన్, నీవే.
భూమౌ గన్ధో రసశ్చాప్సు తేజోరూపం మహేశ్వరః
భూమిలో సువాసన, నీటిలో రుచి, అగ్నిలో రూపం—ఇవన్నీ మహేశ్వరా! నీవే.
వాయోః స్పర్శశ్చ దేవేశ వపుశ్చన్ద్రమసస్తథా
గాలిలో స్పర్శ, చంద్రునిలో రూపం—ఇవి కూడా దేవేశా! నీవే.
బుద్ధౌ జ్ఞానం చ దేవేశ ప్రకృతేర్బీజమేవ చ
బుద్ధిలో జ్ఞానం, ప్రకృతిలో విత్తనం—ఇవి కూడా దేవేశా! నీవే.
త్వం ధారయసి లోకాంస్త్రీంస్త్వమేవ సృజసి ప్రభో
మూడు లోకాలను నీవే పోషిస్తున్నావు, ప్రభూ! నీవే వాటిని సృష్టిస్తున్నావు.
దక్షిణేన తు వక్త్రేణ లోకాన్సంక్షిపసే పునః
నీ దక్షిణవైపు నోటితో మళ్లీ లోకాలను లోపలికి తీసుకుంటావు.
ఉత్తరేణ తు వక్త్రేణ సోమస్త్వం దేవసత్తమః
నీ ఉత్తర నోటితో సోముడవు, దేవతలలో శ్రేష్ఠుడవు.
ఆదిత్యా వసవో రుద్రా మరుతశ్చ సహాశ్వినః
ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, మరుత్గణాలు, అశ్వినీదేవతలు—