బభూవుస్తౌ మహాభక్త్యా ప్రణమ్య లలితేశ్వరీమ్
వారు ఇద్దరూ మహాభక్తితో లలితేశ్వరీకి నమస్కరించి, ఆనందంతో ఉన్నారు.
వ్యజ్ఞాపయదిదం వాక్యం భక్తినిర్భరమానసః
భక్తితో నిండిన మనసుతో, అతడు ఈ మాటను వినయంగా చెప్పాడు.
తత్త్వదీయకటాక్షస్య ప్రసాదాత్పునరాగతమ్
సత్యాన్ని తెలిసిన వాడి కరుణతో అతడు మళ్లీ తిరిగి వచ్చాడు.
ఇత్యుక్తా పరమేశానీ తమాహ మకరధ్వజమ్
అలా అనగా, పరమేశ్వరి ఆ మకరధ్వజుడిని ఇలా ఉద్దేశించి మాటాడింది.
మత్ప్రసాదాజ్జగత్సర్వం మోహయావ్యాహతాశుగ
నా అనుగ్రహంతో, ఓ వేగవంతమైన బాణమా, ఈ లోకాన్ని ఎలాంటి అడ్డంకులు లేకుండా మోహింపజేయు.
పర్వతస్య సుతాం గౌరీం పరిణేష్యతి సత్వరమ్
ఆయన త్వరలోనే పర్వత కుమార్తె గౌరీని పెళ్లి చేసుకుంటాడు.
సర్వేషాం దేహమావిశ్య దాస్యన్తి రతిముత్తమామ్
ప్రతి ఒక్కరి శరీరంలోకి ప్రవేశించి వారికి అత్యుత్తమమైన ఆనందాన్ని ప్రసాదించు.
దేహదాహం విధాతుం తే న సమర్థో భవిష్యతి
శరీరాన్ని కాల్చడం నీ వల్ల సాధ్యపడదు.
ప్రయాతో ఽసౌ కాతరాత్మా త్వద్బాణాహతమానసః
నీ బాణానికి హతుడై, భయంతో మనసు కలవరపడి, అతడు అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు.
అవశ్యం క్లీబతైవ స్యాత్తేషాం జన్మనిజన్మని
వారికి ప్రతి జన్మలో తప్పక అశక్తత కలుగుతుంది.
తానగమ్యాసు నారీషు పాతయిత్వా వినాశయ
అందుకోలేని స్త్రీల మధ్య వారిని పడగొట్టి నాశనం చేయు.
తేషాం కామసుఖం సర్వం సంపాదయ సమీప్సితమ్
వారు కోరుకున్న అన్ని కామసుఖాలను నెరవేర్చు.
తథేతి శిరసా బిభ్రత్సాంజలిర్నిర్యయౌ తతః
అవును అని తలవంచి, చేతులు జోడించి, అక్కడి నుండి బయలుదేరాడు.
బహవః శోభనాకారా మదనా విశ్వమోహనాః
అనేక మంది మదనులు, అందమైన రూపాలతో, ప్రపంచాన్ని మోహింపజేసేవారు అక్కడ కనిపించారు.
పునః స్థాణ్వాశ్రమం ప్రాప చన్ద్రమౌలేర్జిగీషయా
మళ్లీ విజయం సాధించాలనే కోరికతో, చంద్రశేఖరుని ఆశ్రమానికి చేరుకున్నాడు.
రాగేణ పీఠమర్దేన మన్దానిలరయేణ చ
రాగంతో, ఆసనాన్ని నొక్కుతూ, మృదువైన గాలితో కూడి ఉన్నాడు.
శృఙ్గారవీరసంపన్నో రత్యాలిఙ్గితవిగ్రహః
ప్రేమవీర్యంతో నిండినవాడు, రతి ఆలింగనంతో శరీరం మునిగిపోయింది.
మదనారేరభిముఖం ప్రాప్య నిభయ ఆస్థితః
మదనశత్రువును ఎదుర్కొంటూ, అతని దగ్గరకు వెళ్లి, నిర్భయంగా నిలిచాడు.
దూరీచకార వైరాగ్యం తపస్తత్త్యాజ దుష్కరమ్
వైరాగ్యాన్ని దూరం చేసి, కఠినమైన తపస్సును వదిలేశాడు.
తామేవ పార్వతీం ధ్యాత్వా భూయోభూయః స్మరాతురః
ప్రేమతో బాధపడుతూ, మళ్లీ మళ్లీ ఆ పార్వతిని మాత్రమే ధ్యానించాడు.
భూయోభూయో గిరిసుతాం పూర్వదృష్టామనుస్మరన్
పునః పునః గిరిపుత్రిని పూర్వం చూసినట్లు మనసులో గుర్తు చేసుకుంటూ,
న చన్ద్రరేఖా నో గఙ్గా దేహతాపచ్ఛిదే ఽభవత్
చంద్రుడి కిరీటం గానీ, గంగానది నీరు గానీ, అతని శరీర వేడిని తగ్గించలేకపోయాయి.
ఆహృతే పుష్పశయనే విలులోఠ ముహుర్ముహుః
పుష్పాల పరుపు తీసుకొచ్చినప్పుడు, అతడు అందులో మళ్లీ మళ్లీ తిప్పుకుంటూ పడుకున్నాడు.
పుష్పతల్పాన్తరం గత్వా వ్యచేష్టత ముహుర్ముహుః
పుష్పాల పరుపులో మరో భాగానికి వెళ్లి, అక్కడ కూడా మళ్లీ మళ్లీ అసహనంగా తిరిగాడు.
న హిమానీపయసి వా నివృత్తస్తద్వపుర్జ్వరః
హిమంతో కూడిన చల్లని నీటిలో కూడా అతని శరీర జ్వరం తగ్గలేదు.
భూయః శైలసుతారూపం చిత్రపట్టే నఖైర్లిఖత్
మళ్లీ, అలంకారిక వస్త్రంపై తన గోళ్లతో గిరిపుత్రి రూపాన్ని చిత్రించాడు.
తామాలిఖ్య హ్రియా నమ్రాం వీక్షమాణాం కటాక్షతః
ఆమెను అలా గీయగా, ఆమెను చూసి, సిగ్గుతో తలవంచి, పక్క చూపుతో తిలకించాడు.
భూయసా స్మరతాపేన వివ్యథే విషమేక్షణః
ఆ గుర్తు తాపంతో అతని చూపు కలవరంగా, స్థిరంగా లేకుండా మారింది.
తథైవ సంల్లపన్సార్ధమున్మాదేనోపపన్నయా
అదే విధంగా, కొంత పిచ్చితో ఆమెతో మాట్లాడుతున్నట్టు ప్రవర్తించాడు.
తత్కథాసుధయా నీతసమస్తరజనీదినః
ఆమె కథల అమృతంతో అతడు రాత్రి పగలు అంతా గడిపాడు.