ప్రణామాఞ్జలిజాలాని కర్ణీరథకృతాసనా
ఏనుగు చెవిపై కూర్చొని, ఆమె చేతులు జోడించి నమస్కరించింది.
తస్యాః ప్రాదేశికం సైన్యం కుమార్యా న హి విద్యతే
ఆ కుమారికకు తన స్వంత ప్రాంతీయ సైన్యం లేదు.
తతః ప్రవవృతే యుద్ధమత్యుద్ధతాపరాక్రమమ్
తర్వాత అతి భయంకరమైన పరాక్రమంతో యుద్ధం ప్రారంభమైంది.
యద్యుద్ధమతనోత్తత్తు స్పృహణీయం సురాసురైః
ఆ యుద్ధాన్ని దేవతలు, దానవులు కూడా కోరుకునేలా జరిగింది.
కర్మీరథస్థామాలోక్య కిరన్తీంశరమణ్డలమ్
ఏనుగు మీద నిలబడి, బాణాల వలయం విసురుతూ ఉన్న ఆమెను చూసి—
వ్యజిజ్ఞపన్మహారాజ్ఞ్యై భ్రమన్త్యః పరిచారికాః
తిరుగుతూ ఉన్న పరిచారికలు ఆ సంగతిని మహారాణికి తెలియజేశారు.
ప్రేక్షకత్వ మనుప్రాప్తే తృష్ణీమేవ బభూవతుః
వారు చూస్తున్నవారిగా మారినప్పుడు, వారికి దాహమే మిగిలింది.
ప్రత్యేకభిన్నా దదృశే బింబమాలేవ భాస్వతః
ప్రతి ఒక్కరికీ ఆమె ఒక ప్రకాశవంతమైన వేరు వేరు బింబంలా కనిపించింది.
రక్తోత్పలమివ క్రోధసంరక్తం బిభ్రతీ ముఖమ్
కోపంతో ఎర్రబడిన ఆమె ముఖం రక్తకమలం లాగా మెరిసింది.
సాధువాదైర్బహువిధైర్మత్రిణీదణ్డనాథయోః
అమాత్యుడు, దండనాధుడు పలురకాల ప్రశంసలతో ఆమెను స్తుతించారు.
ద్వితీయం యుద్ధదివసం సమస్తమపి సా రణే
రెండవ యుద్ధ దినానంతరం, ఆమె యుద్ధ భూమిలో అంతటా పోరాడింది.
అస్త్రప్రత్యస్త్రమోక్షేణ తాన్సర్వానపి భిన్దతీ
ఆమె ప్రతిదాడికి ప్రతిదివ్యాస్త్రాన్ని ప్రయోగించి వారందరినీ చీల్చింది.
ద్విశత్యక్షౌహిణీసైన్యం భస్మసాదకరోత్క్షణాత్
రెండు వందల అక్షౌహిణి సైన్యాన్ని ఆమె క్షణంలో బూడిదగా మార్చింది.
ఆకృష్టగురుధన్వానస్తే ఽపతన్నేకహేలయా
బరువైన విల్లు లాగిన యోధులు ఆమె ఒక్క సంకేతంతో నేలకూలిపోయారు.
యుగపత్త్రింశతో బాణానసృజత్సా కుమారికా
ఆ యువతి ఒక్కసారిగా ముప్పై బాణాలు వదిలింది.
త్రింశతా త్రింశతో భణ్డపుత్రాణా సాహతం శిరః
ఆమె ముప్పై బాణాలతో భండుని ముప్పై కుమారుల తలలను కొట్టింది.
అత్యన్తవిస్మయావిష్టా వబృషుః పుష్పమభ్రగాః
అత్యంత ఆశ్చర్యంతో పుష్పమేఘాలు పువ్వులు వర్షించాయి.
మన్త్రిణీదణ్డనాథాభ్యామాలిఙ్గ్యత భృశం ముదా
మంత్రి, దండనాధులు ఆమెను ఆనందంతో ఆలింగనం చేసుకున్నారు.
శక్తయస్తుములం చక్రుః సాధువాదైర్జగత్త్రయమ్
శక్తులు మూడు లోకాలంతా ఆమెను ఘనంగా స్తుతించాయి.
తదాశ్చర్యం మహారాజ్ఞ్యై నివేదయితుముద్గతాః
ఆ ఆశ్చర్యాన్ని మహారాణికి తెలియజేయడానికి వారు బయలుదేరారు.
పుత్రీభుజావదానాని శ్రుత్వా ప్రీతిం సమాయయౌ
కుమార్తె подవీర్య కార్యాలు విని రాణి హర్షంతో నిండిపోయింది.
అదృష్టపూర్వైర్దేవేషు విస్మయస్య వశం గతమ్
ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ చూడని దివ్యులు ఆశ్చర్యంతో మునిగిపోయారు.
విలలాప స దైత్యేన్ద్రో మత్వా జాతం కులక్షయమ్
తన వంశం నాశనం అయిందని గ్రహించిన దైత్యేంద్రుడు విలపించాడు.
హా మన్నేత్రసుధాపూరా హా మత్కులవివర్ధనాః
హాయ్! నా కన్నుల అమృతం, హాయ్! నా వంశాన్ని పెంచినవారు!
హా సమస్తసురస్త్రీణామన్తర్మోహనమన్మథాః
హాయ్! సమస్త దేవతా స్త్రీల మనసులను మోహింపజేసిన వారు!
కిమిదానీమిమం తాతమవముచ్య సుఖం గతాః
తండ్రిని వదిలిపెట్టి వారు ఇప్పుడు ఎలా సుఖంగా ఉన్నారు?
రిక్తాని మమ గేహాని రిక్తా రాజసభాపి మే
నా ఇళ్లు ఖాళీగా ఉన్నాయి, నా రాజసభ కూడా ఖాళీ అయింది.
కథమేకపదే దుష్టా వనితా సంగరే ఽవధీత్
ఆ దుష్ట స్త్రీ యుద్ధంలో వారందరినీ ఒక్కసారిగా ఎలా చంపగలిగింది?
ఇతః పరం కులే క్షీణే సాహసాని సుఖాని చ
ఇప్పటి నుంచి వంశం క్షీణించిపోయిన తర్వాత, ధైర్యంగా చేసే పనులు, సుఖాలు అన్నీ ముగుస్తాయి.
నాశో ఽయం భవతామద్య జాతో నష్టస్తతో ఽస్మ్యహమ్
ఈ రోజు నీ వల్ల ఈ నాశనం కలిగింది; అందుకే నేను నశించిపోయాను.