అశ్వరూఢా సమాగత్య సస్నేహార్ద్రమిదం వచః
గుర్రంపై ఎక్కి, దగ్గరకు వచ్చి, ప్రేమతో మృదువుగా ఇలా చెప్పింది.
అస్య యుద్ధమిదం దేహి మమ కర్తుం గుణోత్తరమ్
ఈ యుద్ధాన్ని నాకు అనుమతించు, నేను గొప్ప కార్యాన్ని చేయగలను.
యాచితాసి సఖిత్వేన నాత్ర సంశయమాచర
స్నేహంతో నిన్ను అడిగాను; ఇక్కడ ఎలాంటి సందేహం పెట్టుకోకు.
నివర్తయామాస చమూఙ్కురుణ్డాభిముఖోత్థితామ్
కురండుడి వైపు ఎదురుగా వచ్చిన సైన్యాన్ని ఆమె వెనక్కు తిప్పింది.
తరఙ్గా ఇవ సైన్యాబ్ధేస్తురఙ్గా వాతరంహసః
సైన్యాల సముద్రంలో తరంగాల్లా, గుర్రాలు గాలివేగంతో పరిగెత్తాయి.
పేతురేకప్రవాహేణ కురణ్డస్య చమూముఖే
అవి ఒకే ప్రవాహంలా కురండుడి సేన ముందు దూసుకుపోయాయి.
ఘతిభేదేషు చారేషు పఞ్చధా ఖురపాతనే
సేనల ఏర్పాట్లు చీల్చుతూ, గుర్రాల కాళ్లతో భూమిని అయిదు భాగాలుగా పగలగొట్టారు.
చతురాభిస్తురఙ్గస్య హృదయజ్ఞాభిరాహవే
నాలుగు హృదయపూర్వక గుర్రాలతో ఆమె యుద్ధంలో పోరాడింది.
ప్రోత్సాహితాః కురణ్డేన సమయుధ్యన్త దుర్మదాః
కురండుడు ప్రోత్సాహం ఇవ్వగా, అహంకారంతో ఉన్న వారు యుద్ధానికి దిగారు.
అభ్యద్రవద్దురాచారమశ్వారూఢాః కురణ్డకమ్
కురండుడిపై దుష్టులు గుర్రాలపై ఎక్కి దాడికి వచ్చారు.
సంధ్యానురక్తశీతాంశుమణ్డలీసుందరాననా
సంధ్యా వెలుగు తాకిన చల్లని చంద్రబింబంలా ఆమె ముఖం అందంగా మెరిసింది.
అవాకిరచ్ఛరాసారైః కురణ్డం తురగాననా
గుర్రం ముఖం కలిగిన ఆమె, కురండుడిపై బాణాల వర్షం కురిపించింది.
దిశో దశ వ్యానశిరే రుక్మపుఙ్ఖాః శిలీముఖాః
పది దిశలు బంగారు రెక్కలు, పదునైన అంచులు కలిగిన బాణాలతో నిండిపోయాయి.
విశిఖైః శార్ఙ్గనిష్ఠ్యూతైరశ్వారూఢా మవాకిరత్
గుర్రాలపై ఎక్కిన వారు, శారంగం నుండి విడిచిన బాణాలతో వర్షంలా కురిపించారు.
అశ్వారూఢాతురఙ్గో ఽపి మర్దయామాస దానవాన్
గుర్రంపై ఎక్కిన తురంగుడు, దానవులను నుజ్జునుజ్జు చేశాడు.
అమూర్చ్ఛయన్ననేకాని తస్యానీతాని వైరిణః
విపక్షంలోకి వచ్చిన అనేక మందిని అతడు అపస్మారంలోకి నెట్టాడు.
నిజం పాశాయుధం దివ్యం ముమోచ జ్వలితాకృతి
తనదైన దివ్యమైన పాశాయుధాన్ని, అగ్నిలా మెరిసే రూపంలో విడిచాడు.
సమస్తమపి తత్సైన్యం బద్ధ్వాబద్ధ్వా వ్యమూర్ఛయన్
ఆ సైన్యాన్ని పాశాలతో కట్టిపడేసి, మళ్లీ విడిపించి, అపస్మారంలోకి నెట్టాడు.
సరేణైకేన చిచ్ఛేద తస్యా మణిధనుర్గుణమ్
ఒకే బాణంతో ఆమె ప్రత్యర్థి మణిదనుస్సు తీగను కోసింది.
అఙ్కుశం పాతయామాస తస్య వక్షసి దుర్మతేః
ఆ దుష్టుడి ఛాతీపై ఆమె అంకుశాన్ని గట్టిగా కొట్టింది.
కురణ్డో న్యపతద్భూమౌ వజ్రరుగ్ణ ఇవ ద్రుమః
కురండుడు, వజ్రంతో విరిగిన వృక్షంలా నేలమీద పడిపోయాడు.
తత్సైన్యం పాశనిష్యన్దం భక్షయిత్వా క్షయం గతాః
పాశాలతో నిండిన ఆ సైన్యాన్ని తినివేసి, వారు అంతమయ్యారు.
హతావశిష్టాస్తే దైత్యాః ప్రపలాయన్త వై ద్రుతమ్
బతికిన దైత్యులు చనిపోయినవారిలా భయంతో వేగంగా పారిపోయారు.
శ్రుత్వా శూన్యకనాథో ఽపి నిశశ్వాస భుజఙ్గవత్
ఇది విని, శూన్యకనాధుడూ పాము లా దీర్ఘంగా ఊపిరి వదిలాడు.
కుటిలాక్షమిదం ప్రోచే పునరేవ యుయుత్సయా
యుద్ధానికి మళ్లీ సిద్ధమై కుటిలాక్షుడు ఇలా అన్నాడు.
యచ్చ నో శఙ్కితం చిత్తే తదేతత్కష్టమాగతమ్
మన మనసులో భయపడ్డదే ఇప్పుడు నిజంగా ఎదురైంది.
దుష్టదాస్యాః ప్రభావో ఽయం మాయావిన్యా మహత్తరః
దుష్టమైన పనిమనిషి మాయ చాలా గొప్పది; ఆమె ప్రభావం ఇంతటి ఘోరమైనది.
శతమక్షౌహిణీనాం చ ప్రస్థాపయ రణాఙ్గణే
వంద సేనల్ని యుద్ధరంగంలోకి పంపించు.
సర్వథైవ విజేష్యన్తే దుర్విదగ్ధవిలాసినీమ్
ఆ చతురమైన, మాయగల మహిళ చేత వారు తప్పక ఓడిపోతారు.
కుటిలాక్షః కరఙ్కాదీనాజుహావ చమూపతీన్
కుటిలాక్షుడు, కరంకుడు మొదలైన సేనాధిపతులను పిలిపించాడు.