సర్వాగేభ్యో వినిఃసృత్య వహ్నిస్తాం భస్మసాత్కరోత్
ఆమె శరీరంలోని అన్ని అవయవాలనుండి వెలువడి, అగ్ని ఆమెను బూడిదగా మార్చింది.
దక్షస్య చ ఋషీణాం చ చుకోప భగవాన్ప్రభుః
దక్షుని మీద, ఋషుల మీద భగవంతుడు కోపం తెచ్చుకున్నాడు.
తం సదా ధారయిష్యామి నిదేశాత్పరమేష్ఠినః
పరమేశ్వరుని ఆజ్ఞతో, నేను ఎప్పుడూ అతనిని నిలబెడతాను.
తానహం ధారయా మీహ సతతం చ తదాజ్ఞయా
అతని ఆజ్ఞతోనే, నేను వారిని ఇక్కడ ఎప్పుడూ నిలబెడతాను.
నాహం తైః సహ భోక్షయే వై తతో దాస్యన్తి తే పృథక్
వారితో కలిసి నేను భోజనం చేయను; అందుకే వారు వేరుగా ఇస్తారు.
ప్రశస్తాశ్చేతరాః సర్వాః స్వసుతా భర్తృభిః సహ
ఇతర అందరూ తమ భర్తలు, పిల్లలతో కలిసి ప్రశంసలు పొందుతున్నారు.
ఉత్పత్స్యన్తే ద్వితీయే వై మమ యజ్ఞ హ్యయోనిచాః
రెండవ యుగంలో, నా యజ్ఞంలో గర్భంలో పుట్టని జీవులు జన్మిస్తారు.
అభివ్యాహృత్య సర్వాంస్తాన్ దక్షం చైవాశపత్పునః
ఆమె అందరినీ గురించి చెప్పి, మళ్లీ దక్షుని శపించింది.
ప్రాచీనబర్హిషః పౌత్రః పుత్రశ్చైవ ప్రచే తసామ్
ప్రాచీనబర్హిషు మనవడు, కుమారుడు ఆ కుమార్తెల నుంచి పుట్టారు.
కన్యాయాం శాఖినాం త్వం వై ప్రాప్తే వైవస్వతేంఽతరే
వైవస్వత మన్వంతరం వచ్చినప్పుడు, నీవు శాఖిన వంశపు కుమార్తె నుండి జన్మిస్తావు.
ధర్మ్మయుక్తే చ తే కార్యే ఏకస్మింస్తు దురాసదే
నీ పని ధర్మంతో కలిసినప్పుడు, ఒక కష్టమైన సందర్భంలో,
తస్మాత్సార్ద్ధం సురైర్యజ్ఞే న త్వాం యక్ష్యన్తి వై ద్విజాః
అందుకే దేవతలతో పాటు, ద్విజులు యజ్ఞంలో నిన్ను పూజించరు.
ఇహైవ వత్స్యసి తథా దివం హిత్వా యుగక్షయాత్
యుగాంతంలో స్వర్గాన్ని వదిలి, ఇక్కడే నీవు ఉంటావు.
తతో ఽభివ్యాహృతో దక్షో రుద్రేణామితతేజసా
ఆ తరువాత, అపారమైన తేజస్సు గల రుద్రుడు దక్షుని ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.
స్వాయంభువీం తనుం త్యక్త్వా ఉత్పన్నో మానుషేష్విహ
స్వాయంభువ శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి, ఇక్కడ మనుషులలో జన్మించాడు.
సమస్తేనేహ యజ్ఞేన సో ఽయజద్దైవతైః సహ
ఇక్కడ సంపూర్ణ యజ్ఞంతో, దేవతలతో కలిసి ఆ యజ్ఞాన్ని నిర్వహించాడు.
మేనాయాం తాముమాం దేవీం జనయామాస శైలరాట్
పర్వతాధిపతి, మేనాలో ఆ దేవిని, ఉమాను జన్మింపజేశాడు.
సదా పత్నీ భవస్యైషా న తయా ముచ్యతే భవః
ఈమె ఎప్పుడూ భవుని భార్య. భవుడు ఆమెను ఎప్పుడూ విడిచిపోడు.
యథా నారాయణం శ్రీశ్చ మఘవతం శచీ యథా
యథా నారాయణునికి శ్రీదేవి, మఘవంతునికి శచీదేవి ఉన్నట్లు,
నైతాస్తు విజహత్యేతాన్ భర్తౄన్ దేవ్యః కదాచన
ఈ దేవతలు ఎప్పుడూ తమ భర్తలను విడిచిపోవు.
ఏవం ప్రాచేతసో దక్షో జజ్ఞే వై చాక్షుషేంఽతరే
ఇలా ప్రాచేతసుడు అయిన దక్షుడు, చాక్షుష మన్వంతరంలో జన్మించాడు.
జజ్ఞే తదాభిశాపేన ద్వితీయ ఇతి నః శ్రుతమ్
ఆ శాపం వల్ల అప్పుడే అతడు జన్మించాడు. అందుకే రెండవ జన్మ అని మేము విన్నాము.
ఆద్యే త్రేతాయుగే పూర్వం మనోర్వైవస్వతస్య చ
మొదటి త్రేతాయుగంలో, వైవస్వత మనువు కాలానికి ముందే,
ఇత్యేషో ఽనుశయో హ్యాసీత్తయోర్జాత్యన్తరానుగః
ఇలా వారి వంశం మారినప్పుడు, ఈ విచారం కలిగింది.
తస్మాన్నానుశయః కార్యో వైరేష్విహ కదాచన
కావున, శత్రువులపై ఎప్పుడూ మనసులో కక్షను పెట్టుకోవద్దు.
ఖ్యాతిం న ముఞ్చతే జన్తుస్తన్న కార్యం విపశ్చితా
ప్రాణి తనకు వచ్చిన కీర్తిని వదలదు; అందుచేత జ్ఞానులు అలా చేయకూడదు.
యా దక్షమధికృత్యేహ త్వయా పూర్వం ప్రచౌదితా
ఇక్కడ నీవు ముందుగా దక్షుని గురించి అడిగినది,
పితౄణామానుపూర్వ్యేణ దేవాన్వక్ష్యామ్యతః పరమ్
ఇప్పుడు పితృదేవతల తరువాత దేవతలను వరుసగా చెప్పబోతున్నాను.
దేవాయామా ఇతి ఖ్యాతాః పూర్వం యే యజ్ఞసూనవః
పూర్వం యజ్ఞపుత్రులుగా ప్రసిద్ధి చెందిన దేవాయాములు,
పుత్రాః స్వాయంభువస్యైతే శక్తా నామ తు మానసాః
వీరు స్వాయంభువుని మనసులో పుట్టిన శక్తులు అనే కుమారులు.