తమాలశ్యామలాకారాః కపిలాః క్రూరలోచనాః
వారు తమాల చెట్ల వలె నలుపుగా, పసుపు వర్ణంతో, క్రూరమైన కళ్లతో సిద్ధంగా నిలబడ్డారు.
అథ శ్రీదణ్డనాథా చ కరిచక్రరథోత్తమాత్
అప్పుడు, అతి ఉత్తమమైన ఏనుగు రథం మీద నుంచి శ్రీ దండనాథా ప్రత్యక్షమయ్యారు.
వజ్రఘోష ఇతి ఖ్యాతం ధూతకేసరమణ్డలమ్
వజ్రఘోష అనే ఆమె సింహం, గర్జనతో కంపించే ముడతలతో ప్రసిద్ధి చెందింది.
దంష్ట్రాకటకటత్కారబధిరీకృతదిక్తటమ్
దాని పళ్ల గర్జనతో చుట్టుపక్కల దిక్కులు చెవులు పగిలేలా శబ్దమయ్యింది.
విబన్తమివ భూచక్రమాపాతాలం నిమజ్జిభిః
ఆ సింహం నోరు తెరిచి పడగొడుతూ భూమి మొత్తం మింగేస్తున్నట్టు అనిపించింది.
సింహవాహనమారుహ్య వ్యచలద్దణ్డనాయికా
దండనాయికా తన సింహ వాహనంపై ఎక్కి ప్రయాణం ప్రారంభించారు.
ఉద్వేగం బహులం ప్రాప త్రైలోక్యం సచరాచరమ్
మూడు లోకాల్లోని చరాచర జంతువులందరిలో గొప్ప భయం పుట్టింది.
కిం వా ముసలఘాతేన భూమిం ద్వేధా కరిష్యతి
ఆమె ముసలితో ఒక్క దెబ్బతో భూమిని రెండు భాగాలు చేయబోతుందా?
ఇతి త్రస్తహృదః సర్వే గగనే నాకినాం గణాః
అలా భయంతో హృదయాలు వణికిపోయిన ఆకాశంలో ఉన్న దేవతలందరూ—
ముహుర్ద్వాదశనామాని కీర్తయన్తో నభస్తలే
పునఃపునః ఆ పన్నెండు పేర్లను ఆకాశంలో జపిస్తూ—
అశ్వానన మహాప్రాజ్ఞ యేషు మే కౌతుకం మహత్
ఓ అశ్వానన మహాపండితా! వాటిలో నాకు గొప్ప ఆశ్చర్యం కలుగుతోంది—
పఞ్చమీ దణ్డనాథా చ సంకేతా సమయేశ్వరీ
పంచమీ, దండనాథ, సంకేత, సమయేశ్వరి—
వార్తాలీ చ మహాసేనాప్యాజ్ఞా చక్రేశ్వరీ తథా
వార్తాలి, మహాసేన, ఆజ్ఞ, చక్రేశ్వరి కూడా—
సంకటే దుఃఖమాప్నోతి న కదాచన మానవః
ఆపదలో ఉన్నప్పుడు, మానవుడు ఎప్పుడూ బాధపడడు—
తేషామనుగ్రహార్థాయ ప్రచచాలచ సా పునః
వారికి అనుగ్రహం చేయడానికి, ఆమె మళ్లీ కదిలింది—
నిర్యాణసూచనకరీ దివి దధ్వాన కాహలీ
ఆకాశంలో మోగిన కాహళి, ప్రయాణానికి సంకేతమిచ్చింది—
వీణాసంయతపాణీనాం శక్తీనాం నిర్యయౌ బలమ్
వీణలు పట్టుకున్న చేతులతో ఉన్న శక్తుల బలగం బయలుదేరింది—
వీణావేణుమృదఙ్గాద్యాః సవిలాసపదక్రమాః
వీణలు, వంశీలు, మృదంగాలు మొదలైన వాద్యాలతో, అందంగా అడుగులు వేసుకుంటూ—
మయూరవాహనాః కాశ్చిత్కతిచిద్ధంసవాహనాః
కొంతమంది నెమళ్లు ఎక్కి, మరికొంతమంది హంసలపై ప్రయాణించారు—
సర్వాశ్చ శ్యామలాకారాః కాశ్చిత్కర్ణీరథస్థితాః
అందరూ నల్లని వర్ణంతో, కొందరు ఏనుగుల రథాల్లో నిలబడి ఉన్నారు—
మన్త్రనాథాం పురస్కృత్య సంప్రచేలుః పురః పురః
మంత్రనాధిని ముందుగా ఉంచుకుని, వారు వరుసగా ముందుకు సాగారు—
బాలార్కవర్ణకవచా మదాలోలవిలోచనా
పొద్దుపొడిచే సూర్యుడి వర్ణంలో కవచం ధరించి, గర్వంతో కళ్లు మదంగా మెరిసిపోతూ—
ప్రేక్షయన్తీ కటాక్షౌధౌః కిఞ్చిద్భ్రూవల్లితాణ్డవైః
విపరీతంగా పక్క చూపులు వేస్తూ, కొద్దిగా వంపు వచ్చిన కనుబొమ్మలతో నాట్యం చేస్తూ—
పిచ్ఛత్రికోణచ్ఛత్రేణ బిరుదేన మహీయసా
నెమలి పిచ్చకతో చేసిన మూడు మూలల గొడుగుతో, గొప్ప జెండాతో—
నిర్జగామ ఘనశ్యామశ్యామలా మన్త్రనాయికా
ఘనమైన నీలవర్ణంతో మెరిసే మంత్ర నాయకురాలు బయటకు వచ్చింది—
తాని షోడశనామాని శృణు కుంభసముద్భవ
ఓ కుంభసంభూతుడా! ఆ పదహారు పేర్లను విను—
మన్త్రిణీ సచివేశీ చ ప్రధానేశీ శుకప్రియా
ఆమె మంత్రి, ముఖ్య సలహాదారు, పెద్ద నాయకురాలు, శుకపక్షికి ప్రియమైనవారు.
నిపప్రియా కదంబేశీ కదంబవనవాసినీ
ఆమె నిపకు ప్రియమైనవారు, కదంబ వృక్షాల పాలకురాలు, కదంబ వనంలో నివసించేవారు.
తస్య త్రైలోక్యమఖిలం హస్తే తిష్ఠత్యసంశయమ్
ఆమె చేతిలో మూడు లోకాలు అన్నీ నిస్సందేహంగా ఉన్నాయి.
తత్రతత్ర గతాశఙ్కం శత్రుసైన్యం పతత్యలమ్
ఆమె ఎక్కడికి వెళ్లినా, శత్రువుల సైన్యం ఆశలు కోల్పోయి పూర్తిగా పడిపోతుంది.