ఆత్మైక్యాద్వ్యక్తిమాయాతి చిరానుష్ఠానగౌరవాత్
ఆత్మతో ఏకత్వం వల్ల, దీర్ఘకాలం భక్తితో ఆచరించినప్పుడు ఆమె ప్రత్యక్షమవుతుంది.
ప్రకృతిర్నామ సా ఖ్యాతా దేవానామిష్టసిద్ధిదా
ఆమెను ప్రకృతి అని పిలుస్తారు; దేవతలకు కోరిన సిద్ధులను ప్రసాదిస్తుంది.
శర్వసంమోహజనకమవాఙ్మనసగోజరమ్
శర్వుడిని మాయలో పడేసే, మాట, మనస్సు, ఇంద్రియాలకు అందని ఆది తత్త్వం.
విసృజ్య పార్వతీం శీఘ్రన్తయా రుద్ధో ఽతనోద్రతమ్
పార్వతిని వెంటనే విడిచిపెట్టి, ఆత్మ నియంత్రణతో తన వీర్యాన్ని విడువలేదు.
తస్యాం వై జనయామాస శాస్తారమసురార్దనమ్
ఆమెలోనే అసురులను సంహరించే శాస్తాను సృష్టించాడు.
అహో విమోహితో దేవ్యా జనయామాస చాత్మజమ్
ఓహో! దేవి మాయ వల్ల మోహితుడై తన కుమారుని పుట్టించాడు.
త్రైలోక్యం పాలయామాస సదేవాసురమానుషమ్
ఆయన దేవతలు, అసురులు, మనుష్యులతో కూడిన మూడు లోకాలను రక్షించాడు.
తం ప్రమత్తం విదిత్వాథ భవానీపతిఖ్యయః
ఆయన మత్తులో ఉన్నాడని తెలుసుకున్న భవానీ భర్త, ప్రసిద్ధుడు,
ఉన్మత్తరూపధారీ చ యయౌ విద్యాధరాధ్వనా
పిచ్చివాడి రూపం ధరించి, విద్యాధరుల మార్గంలో వెళ్లాడు.
యదృచ్ఛయాగతా తస్య పురశ్చారుతరాకృతిః
అప్పటికి అనుకోకుండా ఒక అందమైన రూపం గల యువతి అతని ముందుకు వచ్చింది.
తత్సమర్పితమాల్యం చ లబ్ధ్వా సంతుష్టమానసా
ఆమెకు సమర్పించిన మాలను స్వీకరించి, ఆమె మనసు సంతృప్తిగా మారింది.
కుత్ర వా గమ్యతే భీరు కుతో లబ్ధమిదం త్వయా
భయపడే వాడివి, నీవెక్కడికి వెళ్తున్నావు? ఇది నీకు ఎక్కడ దొరికింది?
చిరేణ తపసా బ్రహ్మన్దేవ్యా దత్తం ప్రసన్నయా
చిరకాల తపస్సుతో బ్రహ్మదేవి అనుగ్రహించి ఇచ్చింది.
పృష్టమాత్రేణ సా తుష్టా దదౌ తస్మై మహాత్మనే
అడిగిన వెంటనే ఆమె సంతోషించి, ఆ మహాత్ముడికి ఇచ్చింది.
దధౌ స్వశిరసా భక్త్యా తామువాచాతిర్షితః
ఆయన భక్తితో ఆ మాలను తన తలపై ఉంచి, ఎంతో ఆనందంతో మాటాడాడు.
భక్తిరస్తు పదాంభోజే దేవ్యాస్తవ సముజ్జ్వలా
నీకు దేవి పాదపద్మాలపై భక్తి ఎప్పుడూ ప్రకాశించాలి.
సా తం ప్రణమ్య శిరసా యయౌ తుష్టా యథాగతమ్
ఆమె తలవంచి నమస్కరించి, సంతోషంగా వచ్చిన దారిలోనే వెళ్లింది.
విద్యాధరవధూహస్తాత్ప్రతిజగ్రాహ వల్లకీమ్
విద్యాధర యువతీ చేతిలోని వీణను ఆయన స్వీకరించాడు.
క్వచిద్గృహ్ణన్క్వచిద్గా యన్క్వచిద్ధసన్
ఎప్పుడో పట్టుకుంటూ, ఎప్పుడో పాడుతూ, ఎప్పుడో నవ్వుతూ ఉండేవాడు.
స్వకరస్థాం తతో మాలాం శక్రాయ ప్రదదౌ మునిః
తర్వాత తన చేతిలో ఉన్న మాలను ముని శక్రునికి ఇచ్చాడు.
గజస్తు తాం గృహీత్వాథ ప్రేషయామాస భూతలే
ఆనంతరం ఆ ఏనుగు ఆమెను పట్టుకుని భూమిపైకి పంపించాడు.
ఉవాచ న ధృతా మాలా శిరసా తు మయార్పితా
అతడు ఇలా అన్నాడు: 'ఈ హారాన్ని నేను ధరించలేదు; నా తలపై ఉంచారు.'
మహాదేవ్యా ధృతా యా తు బ్రహ్మాద్యైః పూజ్యతేహి సా
ఈ హారాన్ని మహాదేవి ధరించారు, బ్రహ్మ మొదలైనవారు ఆమేను పూజిస్తున్నారు.
అశోభనో హ్యతేజస్కో మమ శాపాద్భవిష్యతి
నా శాపం వల్ల అతడు ఆకర్షణ లేకుండా, తేజస్సు లేకుండా మారతాడు.
తూష్ణీమేవ యయౌ బ్రహ్మన్భావికార్యమనుస్మరన్
బ్రహ్మన్, అతడు మౌనంగా ఉండి, భవిష్యత్తులో జరిగే విషయాలను ఆలోచిస్తూ వెళ్లిపోయాడు.
నిత్యశ్రీర్నిత్యపురుషం వాసుదేవమథాన్వగాత్
శాశ్వతమైన ఐశ్వర్యం, శాశ్వతపురుషుడైన వాసుదేవుని వెంట వెళ్లింది.
విషణ్ణచేతా నిఃశ్రీకశ్చిన్తయామాస దేవరాట్
దేవేంద్రుడు మనసు దిగులుతో, ఐశ్వర్యం లేకుండా, ఆలోచించసాగాడు.
బృహస్పతిం సమాహూయ వాక్యమేతదువాచ హ
అతడు బృహస్పతిని పిలిపించి, ఈ మాటలు చెప్పాడు.
దృశ్యతే ఽదృష్టపూర్వాణి నిమిత్తాన్యశుభాని చ
'ఇప్పటివరకు చూడని, అనిష్టమైన సూచనలు కనబడుతున్నాయి.'
ప్రత్యువాచ తతో వాక్యం ధర్మార్థసహితం శుభమ్
దానికి ఆయన ధర్మార్ధపూర్వకమైన, మంగళకరమైన మాటలు సమాధానంగా చెప్పాడు.