శ్రద్ధగా శిక్షణ పొందినవారు, నైతికంగా నడిచేవారు గురువులుగా పిలవబడతారు. శాస్త్రాలను సమకూర్చేవాడు కూడా అదే కారణంతో గురువు అనే పేరును పొందుతాడు. వేదకర్మలో భార్యతోను, అగ్నితోను ఉండే సంబంధం ద్వయంగా గుర్తించబడింది. ఇక్కడ, వేదకర్మను ప్రాచీనుల నుండి తెలుసుకున్న తరువాత, సప్త ఋషులు దానిని ప్రకటించారు. గత యుగంలో నడిచిన ఆచారాలను మనువు స్మరించి, వాటిని ప్రజలకు ప్రకటించాడు. ఈ విధంగా, అనేక విధాలుగా ఉన్న ధర్మాన్ని "సత్పురుషుల ఆచరణ"గా ఇక్కడ పిలుస్తారు. మనువుల యుగాల్లో ధర్మంలో నిలబడి ఉండే సత్పురుషులు, అలాగే ధర్మార్థం ఇక్కడ నిలిచేవారు – వీరే నిజంగా సత్పురుషులు. అటువంటి సత్పురుషులు ఆచరించే ధర్మం ప్రతి యుగంలో సరైనదిగా భావించబడుతుంది. ఎందుకంటే అది సత్పురుషులు, మనువు తిరిగి తిరిగి ఆచరించేదే. దానం, సత్యం, తపస్సు, జ్ఞానం, విద్య, యజ్ఞం, తీర్థయాత్ర, దయ – వీన్నీ సత్పురుషులు, మనువు, సప్త ఋషులు ఆచరించేవే. వినిపించేది "శ్రౌతం", స్మరించేది "స్మార్తం" అని పిలవబడుతుంది. ఇప్పుడు నేను ధర్మానికి ఉపాంగాలు, లక్షణాలు వివరించబోతున్నాను. వాస్తవాన్ని యథాతథంగా చెప్పడమే సత్య లక్షణం. అత్యంత కఠినమైన తపస్సు, తపస్సు స్వరూపం. ఋత్వికులు, హవిర్భాగం కలిసే సంధి – అది యజ్ఞం. సమస్త జీవులను సమానంగా చూడడమే దయ. మాట, మనస్సు, కర్మ ద్వారా సహించడమే సహనం. ఇతరుల సంపదను ఆకాంక్షించకపోవడమే అలౌల్యం. నిరంతర బ్రహ్మచర్యం, నియమం – ఇవే తపస్సు. అబద్ధం కలుగకపోవడమే శాంత లక్షణం. ప్రేరేపించినా కోపపడని వాడే దమశీలి. యోగ్యులకు దానం చేయడమే దాన లక్షణం. వీటిలో, పరమ శ్రేయస్సు కోసం ఉన్నది అత్యుత్తమం; స్వార్థం కోసం ఉన్నది కనిష్ఠం. వేదం, స్మృతి నిర్దేశించిన ధర్మం, ఆశ్రమ ధర్మాల ద్వారా స్వరూపాన్ని పొందుతుంది. అప్రీతికరులను ద్వేషించకుండా, ప్రీతికరులను సంతోషంగా చూడడం కూడా ధర్మ లక్షణం. చేసిన, చేయని కర్మలను వదిలిపెట్టడమే సంయాసం. భౌతికంలో కనిపించే వ్యత్యాసాలన్నీ పరిణామాలే. ఇవన్నీ ధర్మ ఉపాంగ లక్షణాలుగా గుర్తించబడ్డాయి. ఇప్పుడు నేను మన్వంతరానికి సంబంధించిన విధానాన్ని వివరించబోతున్నాను. ప్రతి మన్వంతరంలో భిన్నమైన సంప్రదాయం స్థాపించబడుతుంది. ప్రళయంలో కూడా శతరుద్రీయమే మినహాయింపుగా నిలుస్తుంది. పదార్థాలకు, గుణాలకు, ఫలితాలకు వేర్వేరు సూక్తాలు ఉంటాయి. అన్ని మన్వంతరాల్లో దేవతలు కూడా తాము ఏర్పడిన విధంగా ఉంటారు. అలా మంత్ర సమూహాల ఉద్భవం నాలుగు విధాలుగా ఉంటుంది. ఋషులు అత్యుత్తమమైన, అత్యంత కఠినమైన తపస్సు ఆచరిస్తారు. అసంతృప్తి, భయం, నొప్పి, సుఖం, దుఃఖం అనే ఐదు కారణాల వల్ల ఇది జరుగుతుంది. ఇప్పుడు నేను ఋషుల ఋషిత్వ లక్షణాలను వివరించబోతున్నాను. అందువల్ల, ఆ సందర్భంలో ఋషుల ఉద్భవాన్ని కూడా వివరించబోతున్నాను.