தேவாந்வயே தேவதா ஹி ஸப்த ஸம்பூத யஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ
தேவர்களின் வரிசையில், ஏழு தெய்வங்கள் தோன்றியதாகக் கூறப்படுகிறது.
ஆவர்த்தமாநா தேவாஸ்தே க்ரமேணைதேந ஸர்வஶஃ
இந்த தெய்வங்கள் எல்லோரும், வரிசையாக இப்படியே திரும்பத் திரும்ப தோன்றுகின்றனர்.
ததஸ்தே வை கணாஃ ஸர்வே த்ரு'ஷ்ட்வா பாவேஷ்வநித்யதாம்
பிறகு, எல்லா நிலைகளிலும் நிலையற்ற தன்மையைப் பார்த்து, அந்தக் குழுக்கள்,
நிவ்ரு'த்தவ்ரு'த்த்யஃ ஸர்வே ऽத்ரஸ்தாஃ ஸுமநஸஸ்ததா
இங்கே உள்ள அனைவரும், தங்கள் செயலை நிறுத்தி, நல்ல மனதுடன் இருக்கின்றனர்.
ததோ ऽநேநைவ காலேந நித்யயுக்தாஸ்தபஸ்விநஃ
அதன்பின், அதே காலத்தில், எப்போதும் தவத்தில் ஈடுபட்டவர்கள்,
இஹோத்பந்நாஸ்ததஸ்தே வை ஸ்தாநாந்யாபூரயந்த்யுத
இங்கே பிறந்தவர்கள், அந்த அந்த இடங்களை நிரப்புகின்றனர்.
ஏவம் தேவகணாஃ ஸர்வே தஶக்ரு'த்வோ நிவர்த்யவை
அவ்வாறு, எல்லா தேவர்கள் பத்து முறைகள் திரும்ப அனுப்பப்பட்டார்கள்.
பூர்ணோபூர்ணோ ததஃ கல்பேஸ்தித்வா வைராஜகே புநஃ
பூரணமும் அப்பூரணமும் ஆன அந்தக் கல்பம் முடிந்தபின், அவர்கள் மீண்டும் வைராஜ காலத்தில் தங்கினார்கள்.
ஏதஸ்மிந்ப்ரஹ்மலோகே து கல்பே வைராஜகே கதே
இந்த பிரம்மலோகத்தில், வைராஜ கல்பம் கடந்தபோது,
ஏவம் பூர்வாநுபூர்வ்யேண ப்ரஹ்மலோககதேந வை
இவ்வாறு, முறையே, பிரம்மலோகத்தை அடைந்தவர்கள்,
ஏவம் தேவயுகாநீஹ வ்யதீதாநி ஸஹஸ்ரஶஃ
இங்கே ஆயிரக்கணக்கான தெய்வ யுகங்கள் இப்படியே கடந்துவிட்டன.
ந ஶக்யமாநுபூர்வ்யேண தேஷாம் வக்தும் ப்ரவிஸ்தரம்
அவற்றை ஒவ்வொன்றாக விரிவாக சொல்ல இயலாது.
ஏவமேவ ந ஸம்தேஹோ யதாவத்கதிதம் மயா
இவ்வாறே, சந்தேகம் இல்லாமல், நான் உண்மையாகவே சொன்னேன்.
ஸூதமாஹுஃ புராணஜ்ஞம் வ்யாஸஶிஷ்யம் மஹாமதிம்
அவர்கள் புராணங்களை அறிந்த, வியாசரின் ஞானமிக்க சீடன் சூதரிடம் கேட்டார்கள்.
திஷ்டந்தி சைவ யத்காலம் தந்நோ ப்ரூஹி யதாததம்
அவர்கள் எவ்வளவு காலம் அங்கே தங்குகிறார்கள் என்பதை, உண்மையாகவும் தெளிவாகவும் எங்களுக்கு கூறுங்கள்.
ஸூதஃ பௌராணிகோ வாக்யம் விநயேநேதம ப்ரவீத்
புராணங்களைப் பகரும் சூதர் பணிவுடன் இவ்வாறு பேசினார்:
ஆபூதஸம்ப்லவாஸ்தத்ர தஶ திஷ்டந்தி தே ऽஜ்வராஃ
அங்கே, பிரபஞ்ச வெள்ளத்தின் போது, அந்த பத்து பேர் வலி இல்லாமல் தங்குகிறார்கள்.
ஸ்திதலோகஸ்திதத்வாச்ச தேஷாம் பூதம் ந வித்யதே
அவர்கள் நிலையான உலகில் இருப்பதால், அவர்களுக்கு கடந்த காலம் இல்லை.
ஏவமேவ மஹாபாகாஃ ப்ரணவம் ஸம்ப்ரவிஶ்ய ஹ
அதேபோல், பெரிய பாக்கியசாலிகளே, அவர்கள் ஓம் என்ற புனித எழுத்துக்குள் புகுந்தனர்.
ஏவமுக்த்வா ததா ஸர்வே ப்ரஹ்மாண்டாத்யவஸாயி நஃ
இவ்வாறு கூறியபின், அவர்கள் அனைவரும் பிரம்மாண்டத்தில் மனதை ஒருங்கிணைத்தார்கள்.
தத்ரைவ ஸம்ப்ரலீயந்தே ஶாந்தா தீபர்சிஷோ யதா
அங்கேயே அவர்கள் அமைதியாக, விளக்கின் ஜ்வாலைகள் போல, ஒன்றாகக் கலந்துவிடுகிறார்கள்.
லோகம் தம் ஸமநுப்ராப்ய ஸர்வே தே பாவநாமயம்
அந்த உலகை அடைந்தபின், அவர்கள் அனைவரும் சிந்தனையால் ஆனவர்களாக இருந்தார்கள்.
வைராஜேப்யஸ்ததைவோர்த்த்வ மந்தரே ஷட்குணே ததஃ
அதேபோல், வைராஜர்களை விட மேலாகவும், நடுவிலுள்ள ஆறு நிலைகளிலும்,
தே ஸர்வே ப்ரணவாத்மாநோ புத்திஶுத்ததயா ஸ்திதாஃ
அவர்கள் அனைவரும் ஓம் என்ற இயல்புடன், தூய அறிவில் நிலைத்திருக்கிறார்கள்.
த்வந்த்வைஸ்தே நாபிபூயந்தே பாவத்ரயவிவர்ஜிதாஃ
இவர்கள் இரட்டையாக்கங்களால் பாதிக்கப்படுவதில்லை; வாழ்வின் மூன்று நிலைகளிலிருந்தும் விடுபட்டவர்கள்.
ப்ரபாவவிஜயைஶ்வர்யஸ்திதிவைராக்யதர்ஶநஃ
இவர்கள் சக்தி, வெற்றி, ஆட்சி, நிலைத்தன்மை மற்றும் பற்றின்மையுடன் காணப்படுகிறார்கள்.
ப்ரஹ்மணா ஸஹதேவைஶ்ச ஸம்ப்ராப்தே ப்ரதிஸம்சரே
பிரம்மாவும் தேவர்களும் சேர்ந்து உலகம் அழியும் நேரம் வந்தபோது,
அவ்யக்தே ஸம்ப்ரலீயந்தே ஸர்வே தே க்ஷணதர்ஶிநஃ
அந்தக் கணத்தை மட்டும் காண்பவர்கள் எல்லோரும் வெளிப்படாத நிலையிலே இணைந்துவிடுகிறார்கள்.
தேவர்ஷயோ ப்ரஹ்மஸத்ரம் ஸநாதநமுபாஸதே
தேவ முனிவர்கள் அந்த நித்தியமான பிரம்ம சத்திரத்தை வழிபடுகிறார்கள்.
கர்மாப்யாஸக்ரு'தாம் ஶ்ரத்தாம் வேதாந்தேஷூபலக்ஷ்யதே
செயல்களில் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்வதிலிருந்து பிறக்கும் நம்பிக்கை வேதாந்தங்களில் காணப்படுகிறது.