உத்திஷ்டந்தி ததா கோரா வ்யோம்நி ஸம்வர்தகா கநாஃ
அப்போது ஆகாயத்தில், பயங்கரமான அழிவு மேகங்கள் எழுந்தன.
கேசித்வைடூர்யஸம்காஶா இந்த்ரநீலநிபாஃ பரே
சில மேகங்கள் வைடூரியக் கல்லைப் போலவும், சில மேகங்கள் நீல வஜ்ரம் போன்றவையாகவும் இருந்தன.
தூம்ரவர்ணா கநாஃ கேசித்கேசித்பீதாஃபயோதராஃ
சில மேகங்கள் புகைபோன்ற நிறத்தில் இருக்கின்றன, சில பசுமை நிறம் கொண்டவை, மற்றவை மழை கொண்டுள்ளன.
மநஶிலாபாஸ்த்வபரே கபோதாபாஸ்ததாம்புதாஃ
மற்ற சில மேகங்கள் மனசிலா போன்ற சிவப்பு நிறத்தில், சில புறா போல், மழை மேகங்கள் போல் தோற்றமளிக்கின்றன.
சாஷபத்ரநிபாஃ கேசிதுத்திஷ்டந்தி கநா திவி
சில மேகங்கள் வண்டுக் கிழுவின் இறகுகள் போல் வானில் எழுகின்றன.
கேசித்பர்வதஸம்காஶாஃ கேசித்ஸ்தலநிபா கநாஃ
சில மேகங்கள் மலை போல், சில நிலப்பரப்பைப் போல் தோற்றமளிக்கின்றன.
பஹுரூபா கோரரூபா கோரஸ்வரநிநாதிநஃ
அவை பலவகை உருவங்களில், சில பயங்கரமான வடிவத்தில், சில பயங்கரமான ஒலியுடன் முழங்குகின்றன.
ததஸ்தே ஜலதா கோரராவிணோ பாஸ்கராத்மகாஃ
பின்னர் அந்த மேகங்கள் பயங்கரமான சத்தத்துடன், சூரியனிலிருந்து தோன்றுகின்றன.
ததஸ்தே ஜலதா வர்ஷம் முஞ்சந்தி ச மஹௌகவத்
பின்னர் அந்த மேகங்கள் பெரும் வெள்ளம் போல் மழையை பொழிகின்றன.
ப்ரவ்ரு'ஷ்டைஶ்ச ததாத்யர்தம் வாரிணா பூர்யதே ஜகத்
அவ்வாறு அதிக மழை பெய்யும் போது, உலகம் நீரால் நிரம்புகிறது.
நஷ்டே சாக்நௌ வர்ஷகதே பயோதாஃ பாவகோத்பவாஃ
அக்கினி அணைந்ததும், மழை பெய்ததும், தீயிலிருந்து பிறந்த மேகங்கள் மறைந்து விடுகின்றன.
தாராபிஃ பூரயந்தீமம் சோத்யமாநாஃ ஸ்வயம்புவா
சுயம்புவனால் உந்தப்பட்டு, அவை இந்த உலகத்தை நீர்ச் சுரந்தால் நிரப்புகின்றன.
ஸாத்ரித்வீபாந்தரம் பீதம் ஜலமந்நேஷு திஷ்டதி
மஞ்சள் நிறமான அந்த நீர், தீவுகளும் கண்டங்களும் இடையே நிலைத்து நிற்கிறது.
ஸம்வேஷ்டயதி கோராத்மா திவி வாயுஃ ஸமததஃ
பயங்கரமான காற்று, வானில் அனைத்தையும் சமமாகச் சுற்றி மூடுகிறது.
பூர்மே யுகஸஹஸ்ரே வை நிஃஶேஷஃ கல்ப உச்யதே
ஆயிரம் யுகங்கள் முழுமையாக முடிவதையே ஒரு கல்பம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
அத பூமிர்ஜலம் கம் ச வாயுஶ்சைகார்மவே ததா
அப்போது பூமி, நீர், ஆகாயம், காற்று எல்லாம் ஒன்றாக ஒரு பெரிய கடலாகி விடுகின்றன.
பார்திவாஸ்த்வத ஸாமுத்ரா ஆபோ தைவ்யாஶ்ச ஸர்வஶஃ
அந்த நேரத்தில், நிலத்திலும், கடலிலும், தெய்வீகமாகவும் உள்ள அனைத்து நீர்களும் ஒன்றாக கலந்து விடுகின்றன.
ஆகதாகதிகே சைவ ததா தத்ஸலிலம் ஸ்ம்ரு'தம்
அந்த நேரத்தில், அந்த நீர் வருவதும் போவதுமாக இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.
ஆபாதி யஸ்மாத்தத்பாபிர்பாஶப்தோ வ்யாப்திதீப்திஷு
அவை அந்த ஒளியால் பிரகாசிப்பதால், 'பா' என்ற சொல் பரவலையும், பிரகாசத்தையும் குறிக்கிறது.
நாநாத்வே சைவ ஶீக்ரே ச தாதுர்வை அர உச்யதே
பல்வேறு தன்மை மற்றும் வேகத்தில், அந்த தாதுவை 'அர' என்று அழைக்கப்படுகிறது.
தஸ்மிந்யுகஸஹஸ்ராந்தே திவஸே ப்ரஹ்மணோ கதே
ஆயிரம் யுகங்கள் கடந்த பின்பு, பிரமாவின் ஒரு நாள் முடிவுக்கு வரும் போது,
ததா து ஸர்வே வ்யாபாரா நிவர்த்தந்தே ப்ரஜாபதேஃ
அப்போது எல்லா உயிர்களின் ஆண்டவரின் செயல்கள் அனைத்தும் நிற்கின்றன.
ததா ஸ பவதி ப்ரஹ்மா ஸஹஸ்ராக்ஷஃ ஸஹஸ்ரபாத்
அந்த நேரத்தில் பிரமா ஆயிரம் கண்கள், ஆயிரம் கால்கள் உடையவராகிறார்.
ஸஹஸ்ரபாஹுஃ ப்ரதமஃ ப்ரஜாபதிஸ்த்ரயீ மயோ யஃ புருஷோ நிருச்யதே
அவர் ஆயிரம் கரங்கள் உடைய முதல் ப்ரஜாபதி; மூன்று வேதங்களின் உருவாக விளங்கும் அந்தப் பெருமகன்.
ஹிரண்யகர்பஃ புருஷோ மஹாந்வை ஸம்பட்யதே வை ரஜஸஃ பரஸ்தாத்
அந்த பொன்னிற கருவில் தோன்றிய பெருமகன், ராஜஸ் குணத்துக்கு அப்பாற்பட்டவராக அறிவிக்கப்படுகிறார்.
ஸுஷுப்ஸுரப்ரகாஶேப்ஸுஃ ஸ ராத்ரிம் குருதே ப்ரபுஃ
ஓய்வும் வெளிப்பாடும் வேண்டி, அந்த ஆண்டவர் இரவு நேரத்தை உருவாக்குகிறார்.
பஶ்யந்தி தம் மஹாத்மாநம் காலம் ஸப்த மஹர்ஷயஃ ஜநலோகம் விவர்த்தாஸ்தே தபஸா லப்தசக்ஷுஷஃ
ஜனலோகத்தில் தவம் செய்து கண்கள் பெற்ற அந்த ஏழு மகா முனிவர்கள், அந்த மகாத்மையான காலனை காண்கிறார்கள்.
ப்ரு'க்வாதயோ மஹாத்மாநஃ பூர்வே வ்யாக்யாதலக்ஷணாஃ
புர்வம் விவரிக்கப்பட்ட மகான்கள், ப்ருகுவை முதன்மை கொண்டு உள்ளவர்கள்,
ப்ரஹ்மாணம் தே து பஶ்யந்தி ஸதா ப்ராஹ்மீஷு ராத்ரிஷு
அவர்கள் பிரமாவின் இரவுகளில் எப்போதும் பிரமாவை காண்கிறார்கள்.
கல்பாநாம் பரமேஷ்டி த்வாத்தஸ்மாதாத்யஃ ஸ பட்யதே
அவர் கல்பங்களுக்கு பரமேஷ்டி என்பதால், முதன்மை உடையவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.