ஜரா நாம நிஷாதோ ऽஸௌ ப்ரதமஃ ஸ தநுர்த்தரஃ
ஜரா என்ற நிஷாதன் முதன்மையானவன்; அவன் வில்லைக் கையாளுபவன்.
பண்டிதாநாம் மதம் ப்ராஹுர்தேவஶ்ரவஸமுத்பவம்
பண்டிதர்கள் அவன் தேவஶ்ரவஸிலிருந்து பிறந்தான் என்று கூறுகின்றனர்.
நிவ்ரு'த்தஶத்ரும் ஶத்ருக்நம் ஶ்ராத்ததேவம் மஹாபலம்
நிவ்ருத்தஶத்ரு, ஶத்ருக்னன், ஶ்ராத்ததேவன் ஆகியோர் மிகுந்த வலிமை உடையவர்கள்.
ஏகலவ்யோ மஹாபாகோ நிஷாதைஃ பரிவர்த்திதஃ
ஏகலவ்யன் மிகுந்த அதிர்ஷ்டசாலி; அவன் நிஷாதர்களிடையே வளர்ந்தான்.
சாருதேஷ்ணம் ச ஸாம்பம் ச க்ரு'தாஸ்த்ரௌ ஶஸ்தலக்ஷணௌ
சாருதேஷ்ணன் மற்றும் சாம்பன் இருவரும் ஆயுதங்களில் நிபுணரும் சிறப்புமிக்கவர்களும் ஆவர்.
வ்ரு'காய வை த்வபுத்ராய வஸுதேவஃ ப்ரதாபவாந்
வசுதேவன், தன் மகன் வ்ருகனுக்கு, தனக்கு உரிய பெருமையுடன் வழங்கினார்.
ஸ்ரு'ம்ஜயஸ்ய தநுஶ்சைவ விரஜாஶ்ச ஸுதாவிமௌ
ஸ்ருஞ்ஜயனின் வில் மற்றும் விரஜா, இவர்கள் இருவரும் அவனுடைய மகன்கள்.
ஜுகுப்ஸமாநோ போஜத்வம் ராஜர்ஷித்வமவாப்தவாந்
போஜர் பதவியை அவமதித்து, அரசமுனிவர் நிலையை அடைந்தான்.
ஶ்ராவயேத்ப்ராஹ்மணம்வாபி ஸ மஹாத்ஸுகமவாப்நுயாத்
இதனை ஒரு பிராமணனிடம் சொல்லும் ஒருவர் பெரும் மகிழ்ச்சி பெறுவார்.
விஹாரார்தம் மநுஷ்யேஷு ஜஜ்ஞே நாராயணஃ ப்ரபுஃ
மனிதர்களிடையே விளையாட்டிற்காக நாராயணப் பெருமான் பிறந்தார்.
சதுர்பாஹுஸ்து ஸம்ஜஜ்ஞே திவ்யரூபஶ்ரியாந்விதஃ
அவர் நான்கு கரங்களுடன், தெய்வீக அழகு மற்றும் ஒளியுடன் பிறந்தார்.
அவ்யக்தோ வ்யக்தலிங்கஶ்ச ஸ ஏவ பகவாந்ப்ரபுஃ
அவர் வெளிப்படாதவரும், வெளிப்படையான வடிவத்திலும் உள்ளவரும், அதே பரமபிரான்.
தேவோ நாராயணோ பூத்வா ஹரிராஸீத்ஸநாதநஃ
தேவன் நாராயணனாகி, ஹரி என்றென்றும் நிலைத்தவராக இருந்தார்.
அதிதேரபி புத்ரத்வமேத்ய யாதவநந்தநஃ
அதிதியின் மகனாகவும், யாதவர்களுக்கு ஆனந்தமாகவும் ஆனார்.
ப்ராஸாதயந்யம் ச விபும் ஹ்யதித்யாஃ புத்ரகாரணே
ஆதித்யர்கள் ஒரு மகனைப் பெற வேண்டும் என்று வல்லமையுடைய இறைவனை ஆராதனை செய்தார்கள்.
யயாதிவம்ஶஜஸ்யாத வஸுதேவஸ்ய தீமதஃ
பின்னர், யயாதி வம்சத்தில் பிறந்த புத்திசாலியான வசுதேவரின் வழியில்,
ஸாகராஃ ஸமகம்பத சேலுஶ்ச தரணீதராஃ
அப்பொழுது கடல்கள் நடுங்கின, மலைகளும் அதிர்ந்தன.
ஶிவாஶ்ச ப்ரவவுர்வாதாஃ ப்ரஶாந்தமபவத்ரஜஃ
அம்சமான காற்றுகள் வீசியது, தூசும் அமைதியாக அமைந்தது.
அபிஜிந்நாம நக்ஷத்ரம் ஜயந்தீ நாம ஶர்வரீ
அபிஜித் என்னும் நட்சத்திரம் தோன்றியது, அந்த இரவு ஜயந்தி என்று அழைக்கப்பட்டது.
அவ்யக்தஃ ஶாஶ்வதஃ க்ரு'ஷ்ணோ ஹரிர்நாராயணஃ ப்ரபுஃ
அறிய முடியாதவன், எப்போதும் நிலைத்திருப்பவன், கருப்பு நிறக் கிருஷ்ணன், ஹரி, நாராயணன், அந்த இறைவன்,
ஆகாஶாத்புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிம் ச வவர்ஷ த்ரிதஶேஶ்வரஃ
மூவரின் தலைவன் ஆகாயத்தில் இருந்து மலர்களை மழையாக பொழிந்தான்.
மஹர்ஷயஃ ஸகந்தர்வா உபதஸ்துஃ ஸஹஸ்ரஶஃ
பெரிய முனிவர்களும் கந்தர்வர்களும் ஆயிரக்கணக்கில் வந்து சேர்ந்தார்கள்.
ஶ்ரீவத்ஸலக்ஷணம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்ரு'தி திவ்யைஃ ஸ்வலக்ஷணைஃ
அவன் மார்பில் தெய்வீகமான இலக்கணங்களுடன் கூடிய ஸ்ரீவத்ஸம் என்ற குறியைக் கண்டார்கள்.
பீதோ ऽஹம் கம்ஸதஸ்தாத தஸ்மாதேவம் ப்ரவீம்யஹம்
அப்பா, கம்சனை நான் பயப்படுகிறேன்; அதனால்தான் இப்படி பேசுகிறேன்.
வஸுதேவவசஃஶ்ருத்வா ரூபம் ஸம்ஹ்ரு'தவாந்ப்ரபுஃ
வசுதேவரின் வார்த்தைகளை கேட்ட இறைவன் தன் வடிவத்தை மறைத்தான்.
உக்ரஸேநக்ரு'ஹே ऽதிஷ்டத்யஶோதாயை ததா ததௌ
அவன் உக்ரசேனனின் வீட்டில் தங்கினான்; அப்போது அவளை யசோதாவுக்கு கொடுத்தான்.
யஶோதா நந்தகோபஸ்ய பத்நீ ஸா நந்தகோபதேஃ
யசோதா என்பது நந்தகோபனின் மனைவி; அவள் நந்தகோபனின் துணை.
தாமேவ ரஜநீம் கந்யா யஶோதாயாம் வ்யஜாயத
அந்த இரவிலேயே யசோதாவுக்கு ஒரு பெண் குழந்தை பிறந்தது.
ப்ராதாத்புத்ரம் யஶோதாயை கந்யாம் து ஜக்ரு'ஹே ஸ்வயம்
அவன் மகனை யசோதாவுக்கு கொடுத்தான்; பெண் குழந்தையைத் தானே எடுத்துக்கொண்டான்.
ஸுதஸ்தே ஸர்வகல்யாணோ யாதவாநாம் பவிஷ்யதி
உன் மகன் எல்லா நன்மைகளும் உடையவனாக யாதவர்களுக்கு தலைவனாக வருவான்.