கணேஶ்வர புரீம் கத்வா ஶூந்யாம் வாராணஸீம் குரு
ஓ கணங்களின் தலைவனே, அந்த நகருக்கு சென்று வாராணசியை காலியாக்கு.
ததோ கத்வா நிகும்பஸ்து புரீம் வாராணஸீம் புரா
பின்னர், நிகும்பன் பழங்காலத்தில் வாராணசி நகருக்கு சென்றான்.
ஶ்ரேயஸ்தே ऽஹம் கரிஷ்யாமி ஸ்தாநம் மே ரோசயாநக
பாவமில்லாதவளே, உன் நன்மைக்காக எனக்கு மனம் நிறைந்த இடத்தை நான் உருவாக்குவேன்.
ததா ஸ்வப்நே யதா த்ரு'ஷ்டம் ஸர்வம் காரிதவாந்த்விஜஃ
அந்த இரட்டையர் கனவில் கண்டதுபோல் அனைத்தையும் செய்து முடித்தார்.
பூஜா துமஹதீ சைவ நித்யமேவ ப்ரயுஜ்யதே
அங்கு மிகப்பெரிய வழிபாடு எப்போதும் நடத்தப்பட்டது.
அந்நப்ரதாநயுக்தைஶ்ச ஹ்யத்யத்புதமிவாபவத்
அன்னதானம் செய்யப்பட்டதால், அது மிகவும் அதிசயமானதாக மாறியது.
ததோ வரஸஹஸ்ராணி நாகராணாம் ப்ரயச்சதி
பின்னர், அவர் நகர மக்களுக்கு ஆயிரக்கணக்கான வரங்களை வழங்கினார்.
ராஜ்ஞஸ்து மஹிஷீ ஶ்ரேஷ்டா ஸுயஶா நாம விஶ்ருதா
அந்த அரசருக்கு சிறந்த மனைவியாக புகழ்பெற்ற சுயஶா இருந்தாள்.
பூஜாம் து விபுலாம் க்ரு'த்வா தேவீ புத்ராநயாசத
அந்த தேவியார் பெருமளவில் பூஜை செய்து, மகன்களை வேண்டினார்.
ந ப்ரயச்சதி புத்ராம்ஸ்து நிகும்பஃ காரணேந து
நிகும்பன் ஒரு காரணத்தால் மகன்களை வழங்கவில்லை.
அத தீர்கேண காலேந க்ரோதோ ராஜாநமாவிஶத்
அதன்பின், நீண்ட காலம் கழித்தபின் அரசருக்கு கோபம் வந்தது.
ப்ரீத்யா வராம்ஶ்ச ஶதஶோ ந கிஞ்சிந்நஃ ப்ரயச்சதி
அன்புடன் நூற்றுக்கணக்கான வரங்களை அவர் வழங்கினாலும், எங்களுக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை.
ஸ யாசிதஶ்ச பஹுஶோ தேவ்யா மே புத்ரகாரணாத்
அந்த தேவியார் பலமுறை மகன்களுக்காக அவரை வேண்டினார்.
அதோ நார்ஹதி பூஜா து மத்ஸகாஶாத்கதஞ்சந
இதனால், எனது பக்கம் இருந்து எந்த வகையிலும் பூஜை செய்யும் தகுதி இல்லை.
ஏவம் து ஸ விநிஶ்சித்ய துராத்மா ராஜகில்பிஷீ
இவ்வாறு தீர்மானித்த அந்த பாவமுள்ள அரசன் பிழையால் கெட்டான்.
பக்நமாயதநம் த்ரு'ஷ்ட்வா ராஜாநமஶபத்ப்ரபுஃ
அந்த ஆலயம் உடைந்ததைப் பார்த்து, ஆண்டவன் அரசனை சபித்தார்.
அகஸ்மாத்து புரீ ஶூந்யா பவித்ரீதே நராதிப
மனிதர்களின் தலைவனே, திடீரென உன் நகரம் வெறிச்சோடிவிடும்.
ஶப்த்வா புரீம் நிகும்பஸ்து மஹாதேவமதாநயத்
நிகும்பன் நகரத்தை சபித்தபின், மகாதேவனை நாடி சென்றான்.
துல்யாம் தேவவிபூத்யா து தேவ்யாஶ்சைவ மஹாமநாஃ
தெய்வீக மகிமையில் தேவியுடன் சமமான பெரிய மனம் கொண்டவராக இருந்தான்.
தேவ்யா க்ரீடார்தமீஶாநோ தேவோ வாக்யமதாப்ரவீத்
அந்த தேவியின் விளையாட்டுக்காக, இறைவன் அப்போது இவ்வாறு உரைத்தார்.
நாஹம் தேவி கமிஷ்யாமி த்வந்யத்ரேதம் விஹாய வை
தேவி, இந்த இடத்தை விட்டு வேறு எங்கும் நான் செல்லமாட்டேன்.
தஸ்மாத்ததவிமுக்தம் ஹி ப்ரோக்தம் தேவேந வை ஸ்வயம்
அதனால், அந்த இடம் தானே அவிமுக்தம் என்று தெய்வம் தானே அறிவித்தான்.
யஸ்மிந்வஸேத்பவோ தேவஃ ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தஃ
அங்கு எல்லா தேவர்கள் வணங்கும் பவ தேவன் தங்கியிருக்கிறார்.
அந்தர்த்தாநம் கலௌ யாதி தத்புரம் து மஹாத்மநஃ
கலியுகத்தில் அந்த மகான் வாழும் நகரம் மறைந்துவிடுகிறது.
ஏவம் வாராணஸீ ஶப்தா நிவேஶம் புநராகதா
இவ்வாறு சாபம் பெற்ற வாரணாசி மீண்டும் மக்கள் வாழும் இடமாக ஆனது.
ஹத்வா நிவேஶயாமாஸ திவோதாஸோ நராதிபஃ
அங்கு எதிரிகளை வென்று, நரபதி திவோதாசன் தன் குடியிருப்பை அமைத்தான்.
பத்ரஸேநஸ்ய புத்ரஸ்து துர்மதோ நாம நாமதஃ
பத்ரசேனனின் மகன் துர்மதன் என்று பெயர் பெற்றவன்.
திவோதாஸாத்த்ரு'ஷத்வத்யாம் வீரோ ஜஜ்ஞே ப்ரதர்த்தநஃ
திவோதாசனுக்கு த்ருஷத்வதி பகுதியில் வீரன் பிரதர்தனன் பிறந்தான்.
வைரஸ்யாந்த மஹாராஜ ததா தேந விதித்ஸதா
மகாராஜா, அப்போது பகைமை முடிவுக்கு வர வேண்டும் என்று அவன் எண்ணினான்.
வத்ஸபுத்ரோ ஹ்யலர்கஸ்து ஸந்நதிஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ
வத்சபுத்திரன் அலர்க்கன்; அவனுக்கு மகன் சன்னதி.