ப்ரக்ஷிப்தமேவ கலயாசோபாதாநாரயோ பவேத்
கலைவழி வெளியிடப்பட்டு, ஏற்றம் மற்றும் எடுத்துக்கொள்வது உடன் இருப்பதே கருதப்பட வேண்டும்.
உச்சராத்விஶ்வராரூடாததாயாஷ்டஸ்வராததா
உச்சரிப்பிலிருந்தும், எல்லாப் பாடலிலும் ஏற்றத்திலிருந்தும், அத்துடன் எட்டு சுரைகளிலிருந்தும்.
ஏகாந்தரம் ச ஹ்யேதேவைதமேவஸ்வரஸத்தமஃ
அறிவில் சிறந்தவரே, இவை ஒன்றுக்கொன்று மாறி மாறி அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
அலங்காரா பவந்த்யேதே த்ரிம்ஶத்தேவைஃ ப்ரகீர்த்திதாஃ
இந்த அலங்காரங்கள் முப்பது என்று தேவர்கள் கூறியுள்ளனர்.
ஸம்ஸ்தாநம் ச ப்ரமாணம் ச விகாரோ லக்ஷணஸ்ததா
அவை எவ்வாறு அமைந்துள்ளன, அளவு, மாற்றம், தன்மை ஆகியவை இப்படிப்பட்டவையாகும்.
யதாத்மநோ ஹ்யலங்காரோ விபயஸ்தோ விகர்ஹிதஃ
தனக்கேற்ற அலங்காரம் இல்லாமல் அணிவது போல், அது குறை கூறப்படும்.
நாநாபரணஸம்யோகா யதா நார்யா விபூஷணம்
பல்வேறு ஆபரணங்களை சேர்த்து அணிவது, பெண்கள் அணியும் அலங்காரத்தைப் போலும்.
ந பாதே குண்டலம் த்ரு'ஷ்டம் ந கண்டே ரஸநா ததா
காலில் வளையல் இல்லை; அதுபோல் கழுத்தில் சங்கிலி இல்லை.
க்ரியமாணோ ऽப்யலங்காரோ நாகம் யஶ்சைவ தர்ஶயத்
ஒரு அலங்காரம் உருவாக்கப்பட்டாலும், அதில் பாம்பு வடிவம் இருந்தால் அது ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது.
லக்ஷணம்பர்யவஸ்யாபிவர்த்திகா மபிவர்த்ததே
அந்த தன்மை முழுமையாக இருந்தாலும், விதி அப்படியே தொடரும்.
த்ரயோவிம்ஶதிஶீதிஸ்து விஜ்ஞாதபவதைவதம்
இருபத்து மூன்று 'சீத' வகைகள் தெய்வீகமானவை என்று அறியப்படுகின்றன.
தயோர்விபாகோ தேவாநாம் லாவண்யே மார்கஸம்ஸ்திதஃ
அவை தேவர்களுக்குள் அழகின் வழியில் வேறுபாடு பெறுகின்றன.
விபர்யயஃ ஸம்வர்த்தோ ச ஸப்தஸ்வரபதக்ரமம்
ஏழு சுரங்களின் வரிசையில் மாற்றமும், மறைவும் நிகழ்கின்றன.
பஞ்சமம்மத்யமஞ்சைவதைவதம் து நிஷாததஃ
ஐந்தாவது, நடுவானது, மற்றும் தைவதம் ஆகியவை நிஷாதத்திலிருந்து தோன்றுகின்றன.
த்வேவ்த்யபரதுகிம்வித்யாத்த்வயமுஷ்ணந்திகஸ்யது
இரண்டை மற்றொன்றாகவும், இன்னும் இரண்டை 'உஷ்ண' வகையாகவும் அறிய வேண்டும்.
பதஸ்யாத்யயரூபந்துஸப்தரூபந்துகௌஶிகீம்
சுரத்தின் எல்லையிலுள்ள வடிவங்கள் ஏழும், மேலும் 'கௌசிகி'யும் உள்ளன.
ஏஷசைவக்ரமோத்திஷ்டோமத்யமாம்ஶஸ்ய மத்யமஃ
இந்த வரிசை, மத்தியமானின் நடுவுப் பகுதியுக்காக கூறப்பட்டுள்ளது.
ததஃ ஸப்தஸ்வரங்கார்யம்ஸப்தரூபஞ்சகௌஶிகீ
பின்னர், ஏழு சுரங்களின் அலங்காரம் ஐந்து வகையான 'கௌசிகி'யாகும்.
த்விதீயாமாஸமாத்ராணாபிஃ ஸர்வாஃ ப்ரதிஷ்டிதாஃ
இரண்டாம் மற்றும் சமமான அளவுகளால் அனைத்தும் நிலைபெற்றுள்ளன.
ததாஹதாநோபிடகேயத்ரமாயாம்நிவர்த்ததே
அதேபோல், அடிபட்டவை கூட மாயையால் எங்கும் விடுவிக்கப்படுகின்றன.
ஸம்க்யாபநோபஹூதாம்வைதத்ரபாநமிதி ஸ்ம்ரு'தம்
இதை எண்ணிக்கையால் அழைக்கப்படும் 'சங்க்யாபானம்' என்று அறியப்படுகிறது.
பூர்வமஷ்டதீடதீ நத்விதீயம் சாபராந்திகைஃ
முதலில் அஷ்டதீடதீ நதி, இரண்டாவது அந்த எல்லையோரால் குறிப்பிடப்படுகிறது.
சதுர்தமுத்தரம் சைவமத்ரவத்பாவமத்ரகௌ
நான்காவது வடபகுதியில் உள்ளது; இவ்வாறு உருகாததும் தூயதுமானதும் காணப்பட்டது.
ஸர்வமேவாநுயோகம் து த்விதீயம் புத்திமிஷ்யதே
எல்லா விசாரணைகளிலும் இரண்டாவது அறிவு என்று கருதப்படுகிறது.
ஏகத்வம் முநுயோகஸ்ய த்வயோர்யத்யத்த்விஜோத்தம
இரு பொருள்களில் முனிவரின் சாதனையின் ஒருமை உள்ளது, எது இரண்டையும் சார்ந்ததோ அதில்.
திஸ்ரு'ணாம் சைவ வ்ரு'த்தீநாம் வ்ரு'த்தௌ வ்ரு'த்தே ச தக்ஷிணஃ
மூன்று செயல்களில், அந்தச் செயலிலும் வட்டத்திலும் வலது பக்கம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
கஸ்யநாஸுதராசைவ ஸ்வரஶாகா ப்ரகீர்த்திதா
எந்த ஒன்றுக்கும் குறைவில்லாதது எனச் ச்வரத்தின் கிளை விவரிக்கப்பட்டது.
இதி ஶ்ரீப்ரஹ்மாண்டே மஹாபுராணே வாயுப்ரோக்தே மத்யமபாகே த்ரு'தீய உபோத்தாதபாதே பார்கவசரிதே காந்தர்வலக்ஷணம் நாம த்விஷஷ்டிதமோ ऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, பர்கவ சரித்திரத்தில், நடுப்பகுதியின் மூன்றாம் பகுதியாக, வாயு உரைத்த, புனிதமான பிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தில், 'காந்தர்வர்களின் இலக்கணம்' என்ற அறுபத்து இரண்டாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
த்த்ரு'தா புண்யஜநைஃ ஸர்வா ராக்ஷஸைஃ ஸாகுஶஸ்தலீ
அப்புண்ணியவான்கள் அனைவரும், ராக்ஷசர்களும், குசஸ்தலியும் அப்படியே நிறுவப்பட்டனர்.
நிபத்யமாநம் நாராசைர்விதிஶஃ ப்ராத்ரவத்பயாத்
அம்புகளால் கட்டப்படும்போது, திசைகள் பயத்தில் ஓடின.