அஸம்ஶயம் புத்ர மஹத்பவிஷ்யத்யத்ர காரணம்
சந்தேகமில்லை, மகனே, இதற்குப் பெரிய காரணம் இருக்கிறது.
ந ஶக்யமேதந்மித்ய து கர்த்தும் மாதுர்வசஸ்தவ
உன் தாயின் சொற்களை பொய்யாக்குவது சாத்தியமில்லை.
ததஃ பாதம் மஹாப்ராஜ்ஞ புநஃ ஸாம்ப்ராப்ஸ்யஸே ஸுகம்
அதனால், பெரிய ஞானியாய், நீ மீண்டும் மகிழ்ச்சியுடன் உன் காலை பெறுவாய்.
ஶாபஸ்ய பரிஹாரேண த்வம் ச த்ராதோ பவிஷ்யஸி
சாபம் நீங்கியபின், நீயும் பாதுகாக்கப்படுவாய்.
துல்யேஷ்வப்யதிகஸ்நேஹ ஏகஸ்மிந்க்ரியதே த்வயா
சமமானவர்களில் ஒருவரிடம் நீ அதிகமான பாசம் காட்டுகிறாய்.
ஆத்மநா ஸ ஸமாதாய யோகாத்தத்த்வமபஶ்யத
அவர் தன்னை அமைதிப்படுத்தி, யோகத்தால் உண்மையை தானே கண்டறிந்தார்.
ஸா தத்ஸர்வம் யதா தத்த்வமாசசக்ஷே விவஸ்வதஃ
அவள் அந்த எல்லாவற்றையும் உண்மையாகவே விவஸ்வானுக்கு விளக்கினாள்.
த்வஷ்டா து தம் யதாந்யாயமர்சயித்வா விபாவஸும்
த்வஷ்டா, அந்த ஜ்வலிக்கும் ஒருவரை முறையாக வணங்கி,
தவாதிதேஜஸா யுக்தமிதம் ரூபம் ந ஶோபதே
உன்னுடைய மிகுந்த ஒளியால் இந்த உருவம் பொருத்தமாகத் தெரியவில்லை.
த்ரக்ஷ்யதே தாம் பவநத்ய ஸ்வாம் பார்யாம் ஶுபசாரிணீம்
இன்று நீ உன் நல்லொழுக்கமுள்ள மனைவியை காணப்போகிறாய்.
அநுகூலம் பவேதேவம் யதி ஸ்யாத்ஸமயோ மதஃ
இப்படி நடக்கட்டும்; காலம் ஏற்றதாக இருந்தால் ஒப்புக்கொள்வோம்.
ரூபம் விவஸ்வதஸ்த்வாஸீத்திர்யகூர்த்த்வமதஸ்ததா
விவஸ்வானின் உருவம் பக்கமும் மேலும் கீழும் பரவியது.
தஸ்மாத்தே ஸமசக்ரம் து வர்ததே ரூபமத்புதம்
அதனால் உன்னிடமிருந்து ஒரு வட்டமான அதிசயமான உருவம் தோன்றியது.
ததோ ऽப்யுபாகமத்த்வஷ்டா மார்த்தண்டஸ்ய விவஸ்வதஃ
பின்னர் த்வஷ்டா மார்த்தாண்டன் விவஸ்வானை அணைந்தான்.
தம் நிர்மூலித தேஜஸ்கம் தேஜஸாபஹ்ரு'தேந து
அவன் ஒளியை இழந்தவனாக, பிரகாசம் இல்லாமல் இருந்ததைப் பார்த்தான்.
ததர்ஶ யோகமாஸ்தாய ஸ்வாம் பார்யாம் வடவாம் ததா
தியானத்தில் நிலைத்து, அவன் தனது மனைவி வடவையைப் பார்த்தான்.
அஶ்வரூபேண மார்த்தண்டஸ்தாம் முகே ஸமபாவயத்
மார்த்தாண்டன் குதிரை உருவில் அவளை வாயிலாக இணைந்தான்.
ஸா தம் நிஃஸாரயாமாஸ நோப்யாம் ஶுக்ரம் விவஸ்வதஃ
அவள் விவஸ்வானின் விந்துவை இரு மூக்கிலிருந்தும் வெளியேற்றினாள்.
நாஸத்யஶ்சைவ தஸ்ரஶ்ச ஸ்ம்ரு'தௌ த்வாதஶமூர்திதஃ
அதிலிருந்து நாசத்யன் மற்றும் தஸ்ரன் ஆகியோர் பன்னிரண்டாவது வடிவாக நினைவில் உள்ளனர்.
தாம் து ரூபேண காந்தேந தர்ஶயாமாஸ பாஸ்கரஃ
பிரகாசமுள்ளவர் அவளை அழகான உருவத்தில் காட்டினார்.
யமஸ்து தேந ஶாபேந ப்ரு'ஶம் பீடிதமாநஸஃ
அந்த சாபத்தால் யமன் மனதில் மிகுந்த துயரடைந்தான்.
ஸோ ऽலபத்கர்மணாம் தேந ஶுபேந பரமாம் த்யுதிம்
அந்த நற்காரியத்தால் அவன் உயர்ந்த ஒளியை அடைந்தான்.
மநுஃ ப்ரஜாபதிஸ்த்வேஷ ஸாவர்ணிஃ ஸ மஹாயஶாஃ
இந்த மனு, புகழ்பெற்ற சாவர்ணி, மக்களை உருவாக்கும் தலைவர்.
மேருப்ரு'ஷ்டே தபோ கோரமத்யாபி சரதே ப்ரபுஃ
இப்போது கூட, அந்த பிரபு மேரு மலை உச்சியில் கடும் தவம் செய்கிறான்.
த்வஷ்டா து தேந ரூபேண விஷ்ணோஶ்சக்ரமகல்பயத்
அந்த உருவத்தை எடுத்துத் த்வஷ்டா, விஷ்ணுவுக்காக சக்கரத்தை உருவாக்கினார்.
யவீயஸீ தயோர்யா து யமுநாச யஶஸ்விநீ
அந்த இருவரில் இளையவளாகப் பிறந்தவள் புகழ்பெற்ற யமுனை.
யஸ்து ஜ்யேஷ்டோ மஹாதேஜாஃ ஸர்கோ யஸ்யேதி ஸாம்ப்ரதம்
மூத்தவனாகிய பெரும் ஒளியுடையவன், இப்போது காணப்படும் படைப்பின் உரிமையாளர்.
இதம் து ஜந்ம தேவாநாம் ஶ்ரு'ணுயாத்வா படேச்ச வா
தேவர்களின் பிறப்பை யார் கேட்டாலும், அல்லது வாசித்தாலும்,
ஆபதம் ப்ராப்ய முச்யேத ப்ராப்நுயாச்ச மஹத்யஶஃ
அவர்கள் எந்தத் துன்பத்தையும் கடந்து விடுவார்கள்; மேலும் பெரிய புகழும் பெறுவார்கள்.
இதி ஶ்ரீப்ரஹ்மாண்டே மஹாபுராணே வாயுப்ரோக்தே த்ரு'தீய உபோத்தாதபாதே வைவஸ்வதோத்பத்திர்நாமைகோநஷஷ்டிதமோத்யாயஃ
இவ்வாறு வாயுவால் கூறப்பட்ட திரு பிரம்மாண்ட மகாபுராணத்தின் மூன்றாம் பகுதியிலுள்ள 'வைவஸ்வதனுடைய தோற்றம்' என்ற ஐம்பத்தொன்பதாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.