பவந்தமாகதோ த்ரஷ்டும் ஸஹைபிர்முநிபுங்கவைஃ
அந்த சிறந்த முனிவர்களுடன் சேர்ந்து உம்மை காண வந்தேன்.
தாதுமர்ஹதி தத்க்ஷேத்ரமேஷாம் தோயே ச பூர்வவத்
அந்த நிலத்தையும், அதன் நீரையும் பழையபடியே அவர்களுக்கு வழங்க வேண்டும்.
நிரூப்ய மநஸா ராமமித பூயோ ऽப்ரவீத்வசஃ
இதனை மனதில் தீர்மானித்த ராமர், மீண்டும் இவ்வாறு சொன்னார்:
ததா ஹி மே வரோ தத்தஃ புராநேந விரிஞ்சிநா
இதைப்போல ஒரு வரம் எனக்கு முன்பே விரிஞ்சியால் வழங்கப்பட்டது.
காதரம் ஸமுபாயாதோ வஶதாம் தவ பார்கவ
பாகரவரே, பயந்து உமது ஆணைக்கு உட்பட்டு உம்மை நாடி வந்தேன்.
கதம் ந குர்யாம் கர்மேதமஹம் க்ஷத்த்ரகுலாந்தக
க்ஷத்திரிய குலத்தை அழிப்பவரே, இந்த செயலை நான் செய்யாமல் இருப்பது எப்படி?
தாவத்ஸம்காரயிஷ்யாமி பூமௌ ஸலிலமாத்மநஃ
நான் என் தண்ணீரை இந்த பூமியில் சேர்த்து விடுவேன்.
யதாகதம் ப்ரசிக்ஷேப தநுர்நிர்பித்ய பார்கவஃ
பார்கவனாகிய அவர், தன் வில்லால் அதைப் பிளந்து, அது வந்தபடியே அதை எறிந்தார்.
ஸ்ருவம் ஜக்ராஹ மதிமாந்க்ஷப்துகாமோ ஜலாஶயே
அந்த ஞானி, தண்ணீர் குளத்தில் ஊற்ற விரும்பி, கரண்டியை எடுத்தார்.
அந்தர்ஹிதே ஸரிந்நாதே ராமஃ ஸுவமுதங்முகஃ
ஆற்றின் அதிபதி மறைந்தபோது, ராமன் கரண்டியுடன் கிழக்கு நோக்கி நின்றார்.
க்ஷிப்தத்வேந ஸமுத்ரே து திஶமுத்தரபஶ்சிமாம்
அவர் அதை கடலில் எறிந்து, வடமேற்கு திசையை நோக்கி அனுப்பினார்.
தீர்தம் ஶுர்பாரகம் நாம ஸர்வபாபவிமோசநம்
அனைத்து பாவங்களையும் நீக்கும் புனிதமான இடம், சூர்பாரகமென்று அழைக்கப்படுகிறது.
தீர்தம் ததந்தரீக்ரு'த்ய ஸ்ருவோ ராமகராச்ச்யுதஃ
அந்த இடத்தைத் தீர்த்தமாக்கி, ராமனின் கையிலிருந்து கரண்டி விழுந்தது.
யத்ராபூத்ராமஸ்ரு'ஷ்டாயா புவோ நிஷ்டாத பார்திவ
அங்கேயே, ராமன் உருவாக்கிய நிலம் நிலைபெற்றது, அரசே.
உத்ஸாரயித்வா ஸலிலம் ஸமுத்ரஸ்தாவதாத்மநஃ
அந்த சமுத்திரம் தன் தண்ணீரை விலக்கி, தன் சொந்தத்தை வெளிப்படுத்தியது.
அநதிக்ராந்தமர்யாதோ யதாகாலம் ப்ரு'கூத்வஹஃ
எப்போதும் எல்லையை மீறாத புகழ்பெற்ற ப்ருகு, சரியான நேரத்தில் செயல்பட்டார்.
விஜ்ஞாய பூர்வஸீமாந்தாம் புவமப்யுத்ஸஸர்ஜ ஹ
முந்தைய எல்லையை அறிந்து, அவர் நிலத்தை விடுவித்தார்.
நகரக்ரமஸீமாநஃ கிஞ்சித்கிஞ்சித்க்வசித்க்வசித்
நகரங்களும் கிராமங்களும் பல இடங்களில் சிறிது சிறிதாக எல்லைகள் அமைந்திருந்தன.
தத்ர தைவாத்ததா ஸ்தாநாந்நிம்நத்வாத்ஸ ப்ரலக்ஷ்ய து
அங்கே, தெய்வ சக்தியால் அந்த இடங்களில் உள்ள பள்ளத்தாக்குகளை அவர் கவனித்தார்.
யதாபிலஷிதம் ஸ்தாநம் ப்ரததௌ ப்ரீதிபூர்வகம்
அவர் விரும்பிய இடத்தை மகிழ்ச்சியுடன் வழங்கினார்.
க்ரு'தக்ரு'த்யா ப்ரு'ஶம் ராமமாஶிஷா ஸமபூஜயந்
தங்கள் குறிக்கோளை அடைந்தவர்கள், ராமனை ஆசீர்வாதங்களால் greatly மதிப்பிட்டார்கள்.
கதே முநிவரே ராமே தேஶாத்தஸ்மாந்நிஜாஶ்ரமம்
முனிவர் ராமன் அங்கிருந்து புறப்பட்டபின், அவர்கள் தங்கள் ஆசிரமத்துக்கு திரும்பினர்.
பரிசங்க்ரம்ய தாம் பூமிம் யத்நேந மஹாதாந்விதாஃ
அவர்கள் அந்த உயர்ந்த பண்புகள் கொண்ட நிலத்தை கவனமாக நடந்து பார்த்தார்கள்.
நித்யத்வா த்ஸர்வதேவாநாமதிஷ்டாநதயா ததா
அது என்றும் நிலைத்திருப்பதால், எல்லா தேவர்களுக்கும் அது வாசஸ்தலமாக உள்ளது.
அபி ருத்ரப்ரபாவேம ப்ராயாந்நாத்யந்தவிப்லவம்
ருத்ரனின் பெரும் வல்லமையாலும், முழுமையான அழிவு நிகழவில்லை.
ஏதத்தி தேவஸாமர்த்யமசிந்த்யம் ந்ரு'பஸத்தம
இது தான், அரசர்களில் சிறந்தவரே, தேவர்களின் எண்ணிக்க முடியாத வல்லமை.
தக்ஷிணோத்தரதோ ராஜநயோஜநாநாம் சதுஃஶதம்
தெற்கும் வடக்கும், அரசே, நானூறு யோஜனங்கள் பரப்பாக இருந்தது.
க்ரு'தம் ராமேண மஹதா ந து ஸஜ்ஜம் மஹத்தநுஃ
இதை மகான் இராமன் செய்தான், ஆனால் பெரிய வில் தயாராகவில்லை.
யஸ்ய புத்ரைரயம் கண்டோ பாரதோ ऽப்தௌ நிபதிதஃ
அவருடைய மகன்கள் இந்த துண்டை, பாரதா, கடலில் வீழ்த்தினர்.
ராமேணாபூத்புநஃ ஸ்ரு'ஷ்டம் யோஜநாநாம் து ஷட்ஶதம்
இராமனால் அது மீண்டும் உருவாக்கப்பட்டது, ஆறு நூறு யோஜனங்கள் அளவாக.