வ்ரு'கஸூகரஶார்தூலஶரபர்க்ஷப்லவங்கமாஃ
நரி, பன்றி, புலி, சரபம், கரடி, குரங்கு—
வநே ऽத்ர ஸஹஜம் வைரம் ஹித்வா மைத்ரீமுபாகதாஃ
இந்த காட்டில், இயற்கையான பகையை விட்டுவிட்டு, நட்புடன் இருக்கிறார்கள்.
ந க்வாபி த்ரு'ஶ்யதே ப்ரஹ்மம்ஸ்த்வாம்ரு'தே புவி துர்லபா
பிராமணரே, உன்னைத் தவிர பூமியில் இப்படி ஒரு அதிசயம் எங்கும் காணமுடியாது.
ரிபுபிஃ ஸஹ விப்ரர்ஷே ஸ்வராஜ்யம் ஸமுபாகதஃ
இருமுறை பிறந்தவர்களில் முனிவரே, என் எதிரிகளுடன் கூட நான் சுயாட்சி பெற்றுள்ளேன்.
த்வயோபதிஷ்டமார்கேண ஸம்யக்ராஜ்யமபாலயம்
நீ காட்டிய வழியில், நான் அரசை நன்றாக காத்து வந்தேன்.
பவத்தித்ரு'க்ஷா ஸம்ஜாதா ஸாபேக்ஷா ப்ரு'குபுங்கவ
பிருகுகுலத்தில் சிறந்தவரே, உன்னைப் பார்க்கும் ஆசை எனக்குள் எழுந்துள்ளது.
பித்ரு'பிண்டப்ரதாநேந ஸஹ ஸம்ரக்ஷணம் புவஃ
பித்ரு பிண்டம் செலுத்தியதோடு, பூமியையும் நான் காத்தேன்.
நாநயோ ऽபஹர்த்தாம் லோகம்ऽஸ்மிந் மமேதி த்வாமுபாகதஃ
இந்த உலகை வேறு யாரும் பிடிக்க வேண்டாம் என்று நினைத்து உன்னிடம் வந்துள்ளேன்.
உவாச பகவாநௌர்வஃ ஸநிதேஶமிதம் வசஃ
பெரிய ஔர்வ முனிவர் தமது கட்டளையுடன் இவ்வாறு உரைத்தார்.
அவாப்ஸ்யதி ததோ ऽபீஷ்டம் பவாந்நாத்ர விசாரமா
நீ விரும்பியதை உறுதியாக அடைவாய்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.
பத்நீப்யாம் ஸஹ தர்மாத்மா பக்தியுக்தஶ்சிரம் ததா
அப்போது, தனது மனைவிகளுடன் அந்த தர்மமிகு மனிதர் பக்தியுடன் நீண்ட நாட்கள் வாழ்ந்தார்.
முநேரதநுதாம் ப்ரீதிம் விநயாசாரபக்திபிஃ
அவர் தாழ்மையும் நல்ல நடமும் பக்தியும் கொண்டு அந்த முனிவரை மகிழ்வித்தார்.
ராஜபத்ந்யௌ ஸமாஹூய இதம் வசநம ப்ரவீத்
அந்த அரசரின் மனைவிகளை அழைத்து, அவர் இவ்வாறு கூறினார்.
தாஸ்யாமி தம் ந ஸம்தேஹோ யத்யபி ஸ்யாத்ஸுதுர்ல்லபம்
இதை நான் தருவேன்; அது மிகவும் அரிதாக இருந்தாலும், இதில் சந்தேகம் இல்லை.
ஊசதுர்பகவாந்புத்ராந்காமயாவேதி ஸாதரம்
பெரியவர் மரியாதையுடன், 'மக்கள் வேண்டுங்கள்' என்று கூறினார்.
ராஜ்ஞஶ்சப்ரியகாமேந வரோ தத்தோ ऽயமீப்ஸிதஃ
அரசரிடம் உள்ள பாசத்தால், அவருக்குத் தேவையான வரம் வழங்கப்பட்டது.
பவேதாம் த்ருவமந்யச்ச ஶ்ரூயதாம் வசநம் மம
அவை நிச்சயமாக நடக்கும்; இப்போது என் வார்த்தைகளை மேலும் கேளுங்கள்.
ததாபி தஸ்ய கல்பாந்தம் ஸம்பூதிஶ்ச பவிஷ்யதி
என்றாலும், அந்த யுகத்தின் முடிவில் அவனது பிறப்பு நிகழும்.
அக்ரு'தார்தாஶ்ச தே ஸர்வே விநங்க்ஷ்யந்த்யசிராதிவ
ஆனால் அவர்கள் அனைவரும் தங்கள் குறிக்கோளை அடையாமல் விரைவில் அழிந்துவிடுவார்கள்.
அபீப்ஸிதம் து யத்யஸ்யாஃ ஸ்வேச்சயா தத்ப்ரகீர்த்யதாம்
அவளுக்கு ஏதேனும் விருப்பம் இருந்தால், அவள் சொந்தமாக அதை தெரிவிக்கட்டும்.
வரயாமாஸ தநயம் புத்ராநந்யாஸ்ததா பரா
ஒரு மனைவி மகனை தேர்ந்தெடுத்தாள்; மற்றவர்கள் கூட மக்களை விரும்பினார்கள்.
ஸபார்யாமநுமாந்யைநம் விஸஸர்ஜ புரீம் ப்ரதி
மனைவியுடன் அவன் அனுமதி பெற்று நகருக்கு புறப்பட்டான்.
ரதமாருஹ்ய வேகேந ஸப்ரியஃ ப்ரயயௌ புரீம்
அவன் விரைவாக ரதத்தில் ஏறி, தனது பிரியமானவளுடன் நகரை நோக்கி சென்றான்.
ஆநந்திதஃ பௌரஜநை ரேமே பரமயா முதா
நகர மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்றதால், அவன் பேரானந்தத்தில் வாழ்ந்தான்.
ராஜ்ஞே ப்ராவோசதாம் கர்பம் முதா பரமயா யுதே
அவர்கள் பேரானந்தத்துடன் அரசருக்கு கர்ப்பம் ஏற்பட்டதை அறிவித்தார்கள்.
ஸஹ ஸம்தோஷஸம்பத்த்யா பித்ரோஃ பௌரஜநஸ்ய ச
மகிழ்ச்சியும் செழிப்பும் கூட, பெற்றோரும் நகர மக்கள் அனைவரும் சந்தோஷப்பட்டார்கள்.
அஸூயதாக்நிகர்பாபம் குமாரமமிதத்யுதிம்
அவள் தீயைப் போல ஒளிரும், அளவில்லாத பிரகாசம் உடைய ஒரு ஆண்குழந்தையை பெற்றாள்.
அஸமஞ்சஸ இத்யேவ நாம தஸ்யா கரோந்ந்ரு'பஃ
அந்த அரசன் அவனுக்கு 'அசமாஞ்சன்' என்று பெயர் வைத்தான்.
ஸம்ப்ரஸூதம் து தம் த்யக்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ராஜாகரோந்மநஃ
அந்தக் குழந்தை பிறந்து, பிறகு கைவிடப்பட்டதைப் பார்த்த அரசன் மனதில் கவலை கொண்டான்.
ஸம்யக் ஸம்பாவிதோ ராஜ்ஞா தமுவாச த்வராந்விதஃ
அரசன் அவனை மரியாதையுடன் விரைவாக அழைத்து பேசினான்.