தஸ்மாதஸ்மாந்மஹாபாக பரித்ராதும் த்வமர்ஹஸி
அதனால், பெருமையுள்ளவரே, எங்களை நீர் காப்பாற்ற வேண்டும்.
ஶநைர்விலோகயாமாஸ ஶரணம் ஸமுபாகதாந்
அவரைச் சரணடைந்தவர்களை அவர் மெதுவாக நோக்கினார்.
த்ரு'ஷ்ட்வா த்வதப்யத்பகவாந்ஸர்வபூதாநுகம்பகஃ
அவர்களைப் பார்த்தபோது, எல்லா உயிர்களையும் அருளுடன் நோக்கும் அந்த மகானுபாவர் மனம் உருகினார்.
உஜ்ஜீவயஞ்சநைர்வாசா மா பைஷ்டேதி மஹாமதிஃ
அந்த ஞானி மென்மையான வார்த்தைகளால், "பயப்பட வேண்டாம்" என்று கூறி அவர்களைத் தைரியம் ஊட்டினார்.
ஸமயே ஸ்தாபயாமாஸ ராஜ்ஞஸ்தாஞ்ஜீவிதார்திநஃ
அவர் அந்த உயிர் தேடும் மக்களை அரசரின் பாதுகாப்பில் வைத்தார்.
கத்வா தம் ராஜவர்யம் ஸ்வயமத ஶநகைஃ ஸாம்த்வயித்வா யதாவத்ஸப்ராணாநாமரீணாமபகமநவிதாவப்யநுஜ்ஞாம் யயாசே
பின்னர் அவர் அந்த சிறந்த அரசரிடம் நேரில் சென்று, எவ்வாறு வேண்டுமோ அப்படியே மெதுவாக ஆறுதல் கூறி, உயிரோடு இருப்பவர்களும் இறந்தவர்களும் செல்ல அனுமதி தருமாறு வேண்டினார்.
ஶ்ரௌதஸ்மார்த்தவிபிந்நகர்மநிரதாந்விப்ரைஶ்ச தூரோஞ்சிதாந்ஸாஸூந்கேவலமத்யஜந்ம்ரு'தஸமாநேகைகஶஃ பார்திவாந்
வேதமும் ச்மார்த்த கர்மங்களிலும் ஈடுபட்டிருந்த, பிராமணர்களால் தூரம் விரட்டப்பட்டு, தங்கள் மக்களோடு இருந்த, பிறப்பிலும் இறப்பிலும் சமமான அந்த அரசர்களை அவர் ஒருவரும் விட்டுவிடவில்லை.
யவநாந்விகதஶ்மஶ்ரூந்காம்போஜாம்ஶ்சபுகாந்விதாந்
தாடி இல்லாத யவனர்களையும், காம்போஜர்களையும், சகர்களுடன் வந்தவர்களையும் அவர் விட்டுவிடவில்லை.
வேதோக்தகர்மநிர்முக்தாந்விப்ரைஶ்ச பரிவர்ஜிதாந்
வேதம் கூறிய கர்மங்களை விட்டு விட்டவர்களையும், பிராமணர்கள் விட்டு விட்டவர்களையும் அவர் விட்டுவிடவில்லை.
ததஸ்தே ரிபவஸ்தஸ்ய த்யக்தஸ்வாசாரலக்ஷணாஃ
பின்னர் அவருடைய எதிரிகள், நல்ல நடத்தை குறியீடுகளை விட்டு விட்டனர்.
திக்க்ரு'தா ஸததம் ஸர்வேந்ரு'ஶம்ஸா நிரபத்ரபாஃ
அவர்கள் எப்போதும் எல்லோராலும் இகழப்பட்டு, இரக்கம் இல்லாதவர்களாகவும் வெட்கமில்லாதவர்களாகவும் இருந்தனர்.
க்ரூராஶ்ச ஸம்கஶோ லோகே பபூவுர்ம்லேசஜாதயஃ
கொடூரமான, கூட்டமாக வந்த மிலேச்சர் இவ்வுலகில் தோன்றினர்.
ஏதா அத்யாபி ஸத்பிஃ ஸததமவமதா ஜாதயோ ऽஸத்ப்ரவ்ரு'த்த்யா வர்த்தந்தே துஷ்டசேஷ்டா ஜகதி நரபதேஃ பாலயந்தஃ ப்ரதிஜ்ஞாம்
இன்றும் இந்த ஜாதிகள் நல்லவர்கள் மூலம் எப்போதும் இகழப்படுகின்றன; தீய நடத்தை உடையவர்கள், அரசே, உலகில் தங்கள் சபதத்தை காப்பாற்றுகிறார்கள்.
இதி ஶ்ரீப்ரஹ்மாண்டே மஹாபுராணே வாயுப்ரோக்தே மத்யமபாகே த்ரு'தீய உபோத்தாதபாதே ஸகரோபாக்யாநே ஸகரப்ரதிஜ்ஞாபாலநம் நாமாஷ்டாசத்வாரிம்ஶத்தமோ ऽத்யாயஃ
இவ்வாறு ஸ்ரீபிரம்மாண்ட மகாபுராணத்தில், வாயு பகுதியிலுள்ள நடுப்பகுதி மூன்றாம் பகுதியில், ஸகரர் கதையில், 'ஸகரரின் சபதத்தை காப்பாற்றல்' எனும் நாற்பத்தி எட்டாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
பலேந மஹதா யுக்தோ விதர்பாநப்யவர்த்தத
மிகுந்த வலிமையுடன் அவர் விதர்ப தேசத்திற்குப் புறப்பட்டார்.
கேஶிந்யாக்யாமநுபமாமநுரூபாம் ந்யவேதயத்
அவர் கேஷினிக்கு ஒப்பற்றும் பொருத்தமான ஒரு முன்மொழிவை எடுத்துச் சொன்னார்.
ஶுபே முஹூர்தே கேஶிந்யாஃ பார்ணிம் ஜக்ராஹ பூமிபஃ
நல்ல நேரத்தில் அரசன் கேஷினியின் கையைப் பிடித்தான்.
விதர்பராஜ்ஞா ஸம்மந்த்ர்ய ததோ கந்தும் ப்ரஜக்ரமே
விதர்ப நாட்டரசருடன் ஆலோசனை செய்து, அவர் புறப்படத் தயாரானார்.
நிஷ்க்ரம்ய தத்புராத்ராஜா ஶூரஸேநாநுபேயிவாந்
அந்த நகரத்தை விட்டு வெளியேறி, அரசன் சூரசேனா நாட்டை அடைந்தான்.
தநௌகைஸ்தர்பிதஸ்தைஶ்ச மதுராயா விநிர்யயௌ
அவர்கள் வழங்கிய செல்வச் செழிப்பால் மகிழ்ந்து, அவர் மதுரையை விட்டு புறப்பட்டார்.
கரைஶ்ச ஸ ந்ரு'பாந்ஸர்வாம்ஶ்சக்ரே ஸம்கேதகாநபி
அரியணைகள் கொண்டு, அனைத்து அரசர்களையும் தன் பக்கமாக்கினார்.
அநுஜஜ்ஞே நரபதிஃ ஸமஸ்தாநநுயாயிநஃ
அரசன் தன் எல்லா உடனிருந்து செல்ல விரும்பியவர்களுக்கும் அனுமதி அளித்தான்.
ஶநைரபீடயந்தேஶாந்ஸ்வராஜ்யமுபஜக்மிவாந்
மெல்ல மெல்ல பல தேசங்களை கடந்து, அவர் தன் இராஜ்யத்தை அடைந்தார்.
நாநாஜநபதைஸ்தூர்மமயோத்யாம் ஸமுபாகமத்
பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து வந்த கூட்டத்துடன், அவர் அயோத்யையை அணுகினார்.
நகரீம் தாமலஞ்சக்ரே மஹோத்ஸவஸமுத்ஸுகஃ
பெரும் திருவிழாவுக்காக ஆவலுடன், அவர் அந்த நகரை அலங்கரித்தார்.
ஸிக்தஸம்ம்ரு'ஷ்டபூபாகா பூர்ணகும்பஶதாவ்ரு'தா
நிலம் தெளிக்கப்பட்டு துடைக்கப்பட்டு, நூற்றுக்கணக்கான நிரம்பிய கலசங்கள் சுற்றி இருந்தன.
ஸர்வத்ராகருதூபாஞட்யா விசித்ரகுஸுமோஜ்ஜ்வலா
எங்கும் மணமுள்ள தூபமும், விதவிதமான மலர்களால் பிரகாசமாகவும் இருந்தது.
ப்ரஸூநலாஜவர்ஷைஶ்ச ஸ்வலங்க்ரு'தமஹாபதா
பெரிய வீதிகள் மலர் மற்றும் அரிசி மழையால் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன.
ஸம்பூஜிதாஶேஷவாஸ்துதேவதாக்ரு'ஹமாலிநீ
எல்லா வீட்டு தேவஸ்தானங்களும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மரியாதை செய்யப்பட்டது.
பௌரஜாநபதைர்த்த்ரு'ஷ்டைஃ ஸர்வதஃ ஸமலங்க்ரு'தா
நகரும் கிராமமும் சேர்ந்த மக்கள் எல்லா பக்கமும் அலங்கரித்திருந்தனர்.