ஶூலஶக்திகதாசக்ரகட்கபட்டிஶதோமரைஃ
ஊசல், வேல், கோல், சக்கரம், வாள், அரிவாள், பட்டு, துருவி ஆகிய ஆயுதங்களை எடுத்தான்.
ஸ ராமோ லாகவேநைவ ஸம்ப்ரக்ஷிப்தாந்யநேந ச
ராமர் அதனை எல்லாம் வேகமாகத் தள்ளி விட்டார்.
ஸ ராஜா வார்யுபஸ்ப்ரு'ஶ்ய ஸஸர்ஜாக்நேயமுத்தமம்
அரசன் நீர் தொட்டுத் தூய்மை பெற்று, சிறந்த அக்னி அஸ்திரத்தை விடுத்தான்.
காந்தர்வம் விததே ராஜா வாயவ்யேநாஹநத்விபும்
அரசன் காந்தர்வ அஸ்திரத்தை செய்து, வாயு அஸ்திரத்தால் அந்த வீரனைத் தாக்கினான்.
தத்தேந தத்தம் யச்சூலமவ்யர்தம் மந்த்ரபூர்வகம்
தத்தா வழங்கிய வரத்தால், மந்திரத்துடன் தவறாத சூலம் விடப்பட்டது.
தச்சூலம் ஶதஸூர்யாபமநிவார்யம் ஸுராஸுரைஃ
அந்த சூலம் நூறு சூரியனைப் போல் பிரகாசித்து, தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் தடுக்க முடியவில்லை.
மூர்த்நி தத்பார்கவஸ்யாத நிபபாத மஹீபதே
அது ப்ருகுவின் தலையில் விழுந்தது, அரசே.
மூர்ச்சாமவாப ராஜேந்த்ர பபாத ச ஹரிம் ஸ்மரந்
அரசன் உணர்வு இழந்து, ஹரியை நினைத்து கீழே விழுந்தான்.
ஸமாஜக்முஃ புரஸ்க்ரு'த்ய ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶ்வராந்
பிரம்மா, விஷ்ணு, மஹேசுவரர் ஆகியோர் முன்னிலையில் அவர்கள் அங்கு வந்தார்கள்.
பார்கவம் ஜீவயாமாஸ ஸம்ஜீவந்யா ஸ வித்யயா
அந்த உயிர்ப்பிக்கும் மந்திரத்தால் அவர் பாகரவரை உயிர்ப்பித்தார்.
ப்ரணநாம ச ராஜேந்த்ர பக்த்யா ப்ரஹ்மாதிகாம்ஸ்து தாந்
அரசே, அவர் பிரம்மாதி தேவர்களுக்கு பக்தியுடன் வணங்கினார்.
ஸ ராமோ வார்யுஸ்ப்ரு'ஶ்ய ஜஜாப கவசம் து தத்
அந்த இராமன், நீரைத் தொடந்து, அந்த கவச மந்திரத்தை ஜபித்தான்.
ஸ்ம்ரு'த்வா பாஶுபதம் சாஸ்த்ரம் ஶிவதத்தம் ஸ பார்கவஃ
சிவன் வழங்கிய பாசுபத அஸ்திரத்தை நினைத்து, அந்த பாகரவர் அதை அழைத்தார்.
ப்ரவிஷ்டோ பஸ்மஸாஜ்ஜாதம் ஶரீரம் பாஹுநந்தந
பாகரவர்களுக்கு ஆனந்தமானவரே, அவர் பூசணலில் புகுந்து, அங்கிருந்து உடல் உருவானது.
உபோத்தாதபாதே பார்கவசரிதே கார்த்தவீர்யவதோ நாம சத்வாரிம்ஶத்தமோ ऽத்யாயஃ
பாகரவரின் செயல்களில், நாற்பதாம் அதிகாரம் 'கார்த்தவீர்யனை வதைத்தல்' என பெயரிடப்பட்டுள்ளது.
வாரயாமாஸுரத்யுக்ரம் பார்கவம் ஸ்வபலேஃ ப்ரு'தக்
அவரவர் படைகளால், மிகப் பயங்கரமான பாகரவரை அவர்கள் தடுத்து நிறுத்த முயன்றார்கள்.
ஸம்க்ராமம் துமுலம் சக்ருஃ ஸம்ரப்தாஸ்து பிதுர்வதாத்
தந்தையின் மரணத்தால் கோபமடைந்த அவர்கள், பெரும் சண்டையை ஏற்படுத்தினார்கள்.
பரஶ்வதம் ஸமாதாய யுயுதே தைஶ்ச ஸம்கரே
தன் பரசுவை எடுத்துக் கொண்டு, அவர் அவர்களுடன் போரிட்டார்.
நிஜகாந த்வராயுக்தோ முஹுர்த்தத்வயமாத்ரதஃ
வேகத்துடன் அவர், இரண்டு கண நேரத்திலேயே அவர்களை வீழ்த்தினார்.
த்ரு'ஷ்ட்வா ராமேண தேஸர்வே யுயுதுர்வீர்யஸம்மதாஃ
இராமனால் இதைக் கண்ட வீரர்களெல்லாம் போரில் ஈடுபட்டார்கள்.
பரிதோ மண்டலம் சக்ருர்பார்கவஸ்ய மஹாத்மநஃ
அவர்கள், மகான் பாகரவரை வட்டமாகச் சுற்றி நின்றார்கள்.
விரேஜே பகவாந்ஸாக்ஷாத்யதா நாபிஸ்து சக்ரகா
அங்கு பகவான் பிரகாசமாகத் தோன்றினார்; நாபியைச் சுற்றிய சக்கரம் போல.
ரேஜுஶ்ச கோபீ கணமத்யஸம்ஸ்தஃ க்ரு'ஷ்ணோ யதா தாஃ பரிதோ ப்ரமந்த்யஃ
கோபிகள் நடுவில் நிற்கும் கிருஷ்ணனைச் சுற்றி அவர்கள் ஆடியது போல், அவர்கள் சுற்றிலும் பிரகாசித்தார்கள்.
ஸமாகிரந்நந்தநமால்யவர்ஷைஃ ஸமந்ததோ ராமமஹீநவீர்யம்
வீரத்தில் வலிமைமிக்க இராமனை, அவர்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் தெய்வீக மலர் மழையால் மூடினார்கள்.
தௌர்யத்ரிகஸ்யேவ ஶரக்ஷதாநி பாந்தீவ யத்வந்நகதந்தபாதாஃ
இசைபோட்டியில் அம்புகளால் ஏற்பட்ட காயங்கள் ஒளிரும் போல, நகமும் பல்லும் பட்ட இடங்கள் பிரகாசித்தன.
ஏவம் ப்ரவ்ரு'த்தம் ந்ரு'பயுத்தமண்டலம் பஶ்யந்தி தேவா ப்ரு'ஶவிஸ்மிதாக்ஷஃ
அந்த அரசர்களின் போர்வட்டம் நடந்தபோது, தேவர்கள் மிகவும் ஆச்சரியமுடன் பார்த்தார்கள்.
ப்ரு'தக்சகாராதிப லாம்ஸ்து மண்டலத்விச்சித்ய பங்க்திம் ப்ரபுராத்தசாபஃ
அரசர் தம் வில்லைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, அந்த வட்டத்தை உடைத்து, வரிசைகளை பிரித்தார்.
ஶூரோ வ்ரு'ஷாஸ்யோ வ்ரு'ஷஶூரஸேநௌ ஜயத்வஜஶ்சாபி விபிந்நதைர்யாஃ
வீரமான வ்ருஷாஸ்யன், வ்ருஷசூரரின் படை, ஜயத்வஜன் ஆகியோர் தங்கள் தைரியம் சிதறி விட்டனர்.
ப்ரு'தக்கதாஸ்தே ஸுபரீப்ஸவோ ந்ரு'பா ந கோ ऽபி காம்ஸ்வித்தத்ரு'ஶே ப்ரு'ஶார்த்தஃ
அந்த அரசர்கள் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியே போய், வெற்றியை மிக விரும்பினார்கள்; ஆனால் அவர்கள் யாரும், அந்த துயரத்தில், காணப்படவில்லை.
ஸமந்விதோ ऽஸாவக்ரு'தவ்ரணேந ஸஸ்நௌ முதாகத்ய ச நர்மதாயாம்
அவர் எந்தக் காயமும் இல்லாமல், மகிழ்ச்சியுடன் நர்மதா நதியில் சென்று குளித்தார்.