பவித்ரீ சிரராத்ராய பஹுகல்யாண பாஜநம்
நீ நீண்ட நாட்கள் வாழ்ந்து, பல நன்மைகளுக்குப் பாத்திரமாக இருப்பாய்.
தத்வாக்யகௌரவாத்தர்ஷமவாபுஸ்தநயாஶ்ச தே
அந்த வார்த்தைகளின் முக்கியத்துவம் காரணமாக, உன் மகன்கள் துணிச்சலை மீண்டும் பெற்றார்கள்.
ஶாயயித்வா நிவாதே து பரிதஃ ஸமுபாவிஶந்
அவளை காற்று அடையாத இடத்தில் படுக்க வைத்து, அவர்கள் சுற்றிலும் அமர்ந்தனர்.
நிமத்தாநி ஶுபாந்யாஸந்நநேகாநி மஹாந்தி ச
பல நல்ல மற்றும் பெரிய சுபசகுனங்கள் தோன்றின.
நிஷேதுஃ ஸஹிதா மாத்ரா காங்க்ஷந்தோ ஜீவிதம் பிதுஃ
தாயுடன் சேர்ந்து, அவர்கள் தந்தையின் உயிரை விரும்பி அமர்ந்திருந்தனர்.
விதேர்பலேந மதிமாம்ஸ்தத்ராகச்சத்யத்ரு'ச்சயா
விதியின் வலிமையால், அந்த அறிவாளி அங்கே தற்செயலாக வந்தார்.
ஸர்வஶாஸ்த்ரார்தவித்ப்ராஜ்ஞஃ ஸகலாஸுரவந்திதஃ
அவர் எல்லா சாஸ்திரங்களின் அர்த்தத்தை அறிந்தவர், புத்திசாலி, தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் மதிக்கப்படுபவர்.
யதாஹதாந்ம்ரு'தாந்தேவைருத்தாபயதி தாநவாந்
தேவர்கள் வென்ற அசுரர்களை அவர் உயிர்ப்பிக்கிறார்போல்.
ப்ரணீதமநுஜீவந்தி ஸர்வே ऽத்யாபீஹ பார்திவாஃ
இங்கு உள்ள எல்லா அரசர்களும் இன்னும் இன்று வழங்கப்பட்டதை அடிப்படையாகக் கொண்டு வாழ்கிறார்கள்.
ததர்ஶ ததவஸ்தாம்ஸ்தாந்ஸர்வாந்துஃகபரிப்லுதாந்
அவர் அவர்களின் நிலையைப் பார்த்தார்; அவர்கள் அனைவரும் துயரத்தில் மூழ்கியிருந்தார்கள்.
உத்தாயாஸ்மை ததுஶ்சாபி ஸத்க்ரு'த்ய பரமாஸநம்
அவர்கள் எழுந்து, மரியாதையுடன் அவருக்குக் கௌரவமான இருக்கையை வழங்கினார்கள்.
பப்ரச்ச கிமிதம் வ்ரு'த்தம் தத்ஸர்வம் தே ந்யவேதயந்
"என்ன நடந்தது?" என்று அவர் கேட்டார்; அவர்கள் எல்லாவற்றையும் அவரிடம் கூறினார்கள்.
ஸம்ஜீவிந்யா விநயா தம் ஸிஷேச ப்ரோச்சரந்நிதம்
அடக்கத்துடன் சஞ்சீவினி அவரைத் தெளித்து, இவ்வாறு சொன்னாள்.
தேநாஸௌ ஜீவதாச்சீக்ரம் ப்ரஸுப்த இவசோத்திதஃ
அவளது செயலால், அவர் விரைவில் தூக்கத்திலிருந்து விழித்தது போல் உயிர்ப்புடன் எழுந்தார்.
ஸமுத்தஸ்தாவதார்சீகஃ ஸாக்ஷாத்க்ரருரிவாபரஃ
பின்னர் அர்சீகன் எழுந்து, அவர்களுக்கு முன்னால் வேறு ஒரு குருவைப் போல் தோன்றினார்.
நநாம பக்த்யா ந்ரு'பதே க்ரு'தாஞ்ஜலிருவாச ஹ
அவர் பக்தியுடன் அரசனை வணங்கி, கையைக் கூப்பி பேசினார்.
தந்யோ ऽஹம் க்ரு'தக்ரு'த்யோ ऽஹம் ஸபலம் ஜீவிதம் ச மே
நான் பாக்கியசாலி, என் வாழ்க்கை நிறைவு பெற்றது; என் வாழ்வு பலனடைந்தது.
பகவந்கிம் கரோம்யத்ய ஶுஶ்ரூஷாம் தவ மாநத
பெருமான், இன்று உமக்கு என்ன சேவை செய்ய வேண்டும், மரியாதை அளிப்பவரே?
இத்யுக்த்வா ஸஹஸாऽநீதம் ராமேணார்த்யம் முதாந்விதஃ
இவ்வாறு கூறியவுடன், ஆனந்தத்துடன் இராமன் அவரை உடனே அழைத்து வந்து அர்க்யம் அளித்தான்.
தஜ்ஜலம் ஶிரஸாதத்த ஸகுடும்போ மஹாமநாஃ
அவர் தன் குடும்பத்துடன், உயர்ந்த மனதுடன், அந்த நீரைத் தலையில் வைத்தார்.
பகவந் கிம் க்ரு'தம் தேந ராஜ்ஞா துஷ்டேந பாதகம்
பெருமான், அந்தக் கெட்ட அரசன் என்ன பாவம் செய்தான்?
ஸாதுபுத்த்யாஸ துஷ்டாத்மா கிம் சகார மஹாமதே
அந்தத் தீய மனம் கொண்டவன் நல்ல எண்ணத்துடன் என்ன செய்தான், ஞானியீரே?
சிரம் த்யாத்வா ஸமாலோச்ய காரணம் ப்ராஹ பூபதே
நீண்ட நேரம் சிந்தித்து, காரணத்தை ஆராய்ந்து, அரசனிடம் அவர் பேசினார்.
யஶ்ச வை க்ரு'தவாந்பாபம் ஸர்வஜ்ஞஸ்ய தவாநக
அனைத்தையும் அறிந்த உமக்கு, பிழையற்றவரே, பாவம் செய்தவன் யார் என்றால்—
த்விஜாபராததோ மூட வீர்யம் தே விநஶிஷ்யதே
ஒரு பிராமணருக்கு தீங்கு செய்ததால், அறியாதவனே, உன் வலிமை அழிந்து போகும்.
அயம் ராமோ மஹாவீர்யம் ப்ரஸஹ்யந்ரு'பபுங்கவம்
இந்த இராமன், பெரிய வலிமை கொண்டவன், அரசர்களில் முதன்மையானவரை வெல்லுவான்.
யஸ்மாதுரஃ ப்ரதிஹதம் த்வயா மாதர்மமாக்ரதஃ
அம்மா, நீ என்னைத் தடுத்து நிறுத்தினாய் என்பதால்தான் நான் முன்னேற முடியவில்லை.
த்ரிஃ ஸப்தக்ரு'த்வோ நிஃக்ஷத்ராம் கரிஷ்யே ப்ரு'திவீமிமாம்
இப்பூமியை இருபத்தொன்று முறை, க்ஷத்திரியர்கள் இல்லாததாக மாற்றுவேன்.
பாவிநோர்ऽதஸ்ய ச பலாத்கரிஷ்யத்யேவ மாநத
நிச்சயமாக நடக்க வேண்டியது, வலியாய் நடந்தே தீரும், மதிப்பளிப்பவரே.
தத்தாத்ரேயாத்தரேரம்ஶால்லப்தபோதோ மஹாமதிஃ
தத்தாத்ரேயர், ஹரியின் ஒரு பகுதி, அவரிடமிருந்து ஞானம் பெற்றார் அந்த மகான்.