ஸத்யஶ்ரியாஶ்ச வித்வாம்ஸஃ ஶாஸ்த்ரக்ரஹணதத்பராஃ
சத்யஸ்ரீயின் பின்பற்றிய அறிஞர்கள், வேதங்களை ஆர்வமுடன் கற்றுக்கொண்டனர்.
பாஷ்கலிஶ்ச பரத்வாஜ இதி ஶாகாப்ரவர்த்தகாஃ
பாஷ்கலனும் பரத்வாஜரும் அந்த வேதக் கிளைகளை நிறுவியவர்கள்.
ஜநகஸ்ய ஸ யஜ்ஞே வை விநாஶாமகமத்த்விஜாஃ
ஜனகரின் யாகத்தில், இருமுறை பிறந்தவர்கள் கூடினர்; அங்கு அழிவு ஏற்பட்டது.
ஜநகஸ்யாஶ்வமேதே து கத வாதாப்யஜாயத
ஜனகரின் அச்வமேத யாகத்தில், விவாதம் எழுந்தது.
ஏதத்ஸர்வம் யதா வ்ரு'த்தமாசக்ஷ்த்ர விதிதம் தவ
இவை அனைத்தும் நடந்தது போலவே, உனக்குத் தெரிந்ததை நான் கூறினேன்.
ரு'ஷீணாம் ஹி ஸஹஸ்ராணி தத்ராஜக்முரநேகஶஃ
அங்கு ஆயிரக்கணக்கான முனிவர்கள் பல குழுக்களாக வந்தனர்.
ஆகதாந்ப்ராஹ்மணாந்த்ரு'ஷ்ட்வா ஜிஜ்ஞாஸாஸ்யாபவத்ததஃ
அங்கு கூடியிருந்த பிராமணர்களைக் கண்டு, ஆர்வம் எழுந்தது.
இதி நிஶ்சித்ய மநஸா புத்திம் சக்ரே ஜநாதிபஃ
மன்னன் மனதில் தீர்மானித்து, முடிவை எடுத்தான்.
க்ராமாந்ரத்நாநி தாஸீஸ்ச முநீந்ப்ராஹ நராதிபஃ
மன்னன், முனிவர்களுக்கு கிராமங்கள், ரத்தினங்கள் மற்றும் வேலைப்பெண்களை வழங்கினார்.
யதேததாஹ்ரு'தம் வித்தம் யோ வா ஶ்ரேஷ்டதமோ பவேத்
அங்கு கொண்டுவரப்பட்ட செல்வம், யார் சிறந்தவர் என்று நிரூபிக்கப்பட்டது.
ஜநகஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ரு'ஷயஸ்தே ஶ்ருதிக்ஷமாஃ
ஜனகரின் வார்த்தைகளை கேட்ட முனிவர்கள், வேதங்களை பொறுமையோடு ஏற்றுக்கொண்டனர்.
ஆஹ்வயாஞ்சக்ரிரே ऽந்யோந்யம் வேதஜ்ஞாநமதோல்பணாந்
அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் சவால் செய்து, தங்கள் வலிமையான வேத அறிவை வெளிப்படுத்தினர்.
மமைதந்ந தவேத்யந்யோ ப்ரூஹி வா கிம் விகத்தஸே
இது எனது, உன்னுடையது அல்ல; வேறு சொல்லு — ஏன் இவ்வளவு பெருமை பேசுகிறாய்?
அதாந்யஸ்தத்ரவை வித்வாந்ப்ரஹ்மணஸ்து ஸுதஃ கவிஃ
அப்போது அங்கு வேறு ஒருவர் இருந்தார்; அவர் அறிவும் கவிதையும் உடைய பிரமாவின் மகன்.
ப்ரஹ்மணோம்ऽஶஸமுத்பந்நோ வாக்யம் ப்ரோவாச ஸுஸ்வரம்
பிரமாவின் ஒரு பாகத்தில் இருந்து பிறந்த அவர் இனிமையான குரலில் பேசினார்.
நயஸ்வ ச க்ரு'ஹம்வத்ஸ மமைதந்நாத்ர ஸம்ஶயஃ
இதைக் கொண்டு வீட்டிற்குச் செல், பிள்ளையே; இது எனது, இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.
யோ வா ந ப்ரீயதே வித்வாந்ஸமாஹ்வயது மாசிரம்
யாராவது அறிவாளி திருப்தி அடையவில்லை என்றால், உடனே என்னை அழைக்கட்டும்.
தாநுவாச ததஃ ஸ்வஸ்தோ யாஜ்ஞவல்க்யோ ஹஸந்நிவ
பின்னர் யாஜ்ஞவல்க்யர் அமைதியுடன், சிரிப்பது போல் அவர்களிடம் பேசினார்.
வதாமஹே யதாஶக்தி ஜிஜ்ஞாஸம்தஃ பரஸ்பரம்
நாம் ஒருவரை ஒருவர் கேள்வி கேட்டு, எங்கள் திறமைக்கு ஏற்ப பேசுவோம்.
ஸஹஸ்ரதா ஶுபைரர்தைஃ ஸுக்ஷ்மதர்ஶநஸம்பவைஃ
ஆயிரம் விதமாக, நுண்ணறிவில் இருந்து எழும் நல்ல அர்த்தங்களுடன் பேசுவோம்.
ஸம்த்யுத்தமகுணைர்யுக்தா ந்ரு'பஸ்யாபி பரீக்ஷகாஃ
உயர்ந்த பண்புகள் கொண்டவர்கள் அரசரையும் சோதிப்பவர்களாக இருக்கிறார்கள்.
ரு'ஷயஸ்த்வேகதஃ ஸர்வே யாஜ்ஞவல்க்யஸ்ததைகதஃ
அனைத்து முனிவர்களும் ஒரு பக்கம், யாஜ்ஞவல்க்யர் மட்டும் மற்றொரு பக்கம் இருந்தார்.
ஏகைகஶஸ்ததஃ ப்ரு'ஷ்டா நைவோத்தரமதாப்ருவந்
பின்னர், ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக கேட்கப்பட்டார்கள், ஆனால் யாரும் பதில் சொல்லவில்லை.
ஶாகல்யமிதி ஹோவாச வாதகர்த்தாரமஞ்ஜஸா
அவர், 'சாகல்யா,' என்று நேராக வாதிடுபவரை அழைத்தார்.
பணஸ்து யஜமாநேந பத்தோ நீதோ யதா த்ரு'தஃ
பணம் யாகம் நடத்துபவரால் கட்டப்பட்டது, உடன்பாட்டின்படி எடுத்துச் செல்லப்பட்டது.
ப்ரோவாச யாஜ்ஞவல்க்யம் ஸபுருஷம் முநிஸந்நிதௌ
முனிவர்கள் முன்னிலையில், தனது உடனிருந்தவர்களுடன் யாஜ்ஞவல்க்யர் பேசினார்.
வித்யாதநம் மஹாஸாரம் ஸ்வயங்க்ராஹம் ஜிக்ரு'க்ஷஸி
நீ பெரிய அறிவு செல்வத்தை உனக்காகப் பிடிக்க விரும்புகிறாய்.
ப்ரஹ்மிஷ்டாநாம் பலம் வித்தி வித்யாதத்த்வார்ததர்ஶநம்
பிரம்மத்தில் நிலைத்திருப்போரின் வலிமை என்பது அறிவின் சாரத்தை காண்பதே என்பதை அறிந்து கொள்.
காமப்ரர்ஶ்நதநா விப்ராஃ காமப்ரஶ்நம் வதாமஹே
விருப்பக் கேள்விகளே செல்வமாகக் கொண்ட பிராமணர்களே, நாம் விருப்பக் கேள்வியை பேசுவோம்.
ஏதச்ச்ருத்வா வசஸ்தஸ்ய ஶாகல்யஃ க்ரோதமூர்ச்சிதஃ
இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட சாகல்யர் கோபத்தில் மூழ்கி மயங்கி விட்டார்.