யஷ்டவ்யம் பஶுபிர்மே த்யைரத பீஜைஃ பலைரபி
யாகம் பசுக்கள், தானியங்கள் மற்றும் பழங்களால் செய்யப்பட வேண்டும்.
யதேஹ தேவதா மந்த்ரா ஹிம்ஸாலிங்கா மஹர்ஷிபிஃ
இங்கு தேவதைகளுக்கான மந்திரங்களில், பெரிய முனிவர்கள் கூறியபடி, கொலைக்குறிப்பும் உள்ளது.
தத்ப்ராமாண்யாந்மயா சோக்தம் தஸ்மாத்ஸ ப்ராப்துமர்ஹத
அந்த ஆதாரத்தை வைத்து நான் கூறினேன்; ஆகவே அதை நீங்கள் பெற வேண்டும்.
ததா ப்ரவததாம் யஜ்ஞோ ஹ்யந்யதா வோ ऽந்ரு'தம் வசஃ
இவ்விதமாக யாகம் நடைபெற வேண்டும்; இல்லையெனில் உங்கள் சொற்கள் பொய்யாகிவிடும்.
அவஶ்யபாவிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தமதோ வாக்யதாபவந்
அது தவிர்க்க முடியாதது என்பதை பார்த்து, அவர்கள் அமைதியாகிவிட்டார்கள்.
ஊர்த்வசாரீ வஸுர்பூத்வா ரஸாதலசரோ ऽபவத்
மேலே சஞ்சரித்த வசு, பின்னர் பாதாளத்தில் சஞ்சரிப்பவனாக ஆனான்.
தர்மாணாம் ஸம்ஶயச்சேத்தா ராஜா வஸுரதோகதஃ
தர்மத்தில் சந்தேகங்களை தீர்த்த அரசன் வசு கீழே விழுந்தான்.
பஹுத்வாரஸ்ய தர்மஸ்ய ஸூக்ஷ்மா தூரதரா கதிஃ
பல வாயில்கள் கொண்ட தர்மத்தின் பாதை மிக நுணுக்கமாகவும், தொலைவாகவும் உள்ளது.
தேவாந்ரு'ஷீநுபாதாய ஸ்வாயம்புவம்ரு'தே மநும்
ச்வாயம்புவமுனின் மகன் மனுவை தவிர, தேவர்களும் முனிவர்களும் அதை அடையவில்லை.
ரு'ஷிகோடிஸஹஸ்ராணி ஸ்வதபோபிர்திவம் யயுஃ
பல்லாயிரக்கணக்கான முனிவர்கள் தங்கள் தவத்தால் விண்ணை அடைந்தார்கள்.
உஞ்சமூலபலம் ஶாகமுதபாத்ரம் தபோதநாஃ
உணவு என உழவு, மூலிகை, பழம், கீரை, தண்ணீர் ஆகியவற்றை ஏற்று தவம் செய்தவர்கள்—
அத்ரோஹஶ்சாப்ய லோபஶ்ச தபோ புததயா தமஃ
பிற உயிர்களுக்கு தீங்கு செய்யாமை, பேராசை இல்லாமை, தவம், உயிர்களுக்கு இரக்கம், மனக்கட்டுப்பாடு—
ஸநாதநஸ்ய தர்மஸ்ய மூலமேதத்துராஸதம்
சாஷ்வதமான தர்மத்தின் அடிப்படையை அடைய மிகவும் கடினம்.
ப்ரியவ்ரதோத்தாநபாதௌ த்ருவோ மேதாதிதிர்வஸுஃ
பிரியவ்ரதன், உத்தானபாதன், த்ருவன், மேதாதிதி, வசு—
ப்ராஜீநபர்ஹிஃ பர்ஜந்யோ ஹவிர்தாநாதயோ ந்ரு'பஃ
பிராஜீனபர்ஹி, பர்ஜன்யன், ஹவிர்தானன் மற்றும் மற்றவர்கள், அரசே—
ராஜர்ஷயோ மஹாஸத்த்வா யேஷாம் கீர்த்திஃ ப்ரதிஷ்டிதா
இவர்கள் எல்லாம் பெரும் வலிமை கொண்ட ராஜரிஷிகள்; இவர்களின் புகழ் நிலைத்துள்ளது.
ப்ரஹ்மணா தபஸா ஸ்ரு'ஷ்டம் ஜகத்விஶ்வமிதம் புரா
பிரம்மா தவம் செய்து இந்த உலகத்தை முற்போக்கில் படைத்தார்.
த்ரவ்யமந்த்ராத்மகோ யஜ்ஞஸ்தபஸ்த்வநஶநாத்மகம்
யாகம் என்பது பொருள் மற்றும் மந்திரத்தால் ஆனது; தவம் என்பது உண்ணாமையால் ஆனது.
ப்ராஹ்மம் து கர்ம ஸம்ந்யாஸாத்வைராக்யாத்ப்ரக்ரு'தேர்ஜயம்
பிராமணர்களின் செயல் என்பது துறவும் விருப்பமின்மையும் கொண்டு இயற்கையை வெல்வதாகும்.
ஏவம் விவாதஃ ஸுமஹாந்ய ஜ்ஞஸ்யாஸீத்ப்ரவர்த்தநே
இவ்வாறு அறிவைத் தொடங்குவது குறித்து மிகப்பெரிய வாதம் எழுந்தது.
ததஸ்தம்ரு'ஷயோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஹதம் தர்மபலேந து
அப்போது அந்த வாதம் தர்மத்தின் சக்தியால் தோற்கப்பட்டதை முனிவர்கள் பார்த்தனர்.
கதேஷு முநிஸம்கேஷு தேவா யஜ்ஞம் ஸமாப்நுவந்
முனிவர்கள் கூட்டம் சென்ற பிறகு தேவர்கள் யாகத்தை முடித்தார்கள்.
ததஃ ப்ரப்ரு'தி யஜ்ஞோ ऽயம் யுகைஃ ஸஹ விவர்த்திதஃ
அந்த நேரத்திலிருந்து இந்த யாகம் யுகங்களோடு மாறி வந்தது.
தத்ர த்ரேதாயுகே க்ஷீணே த்வாபரம் ப்ரதிபத்யதே
அங்கு திரேதா யுகம் குறைந்ததும், துவாபர யுகம் ஆரம்பிக்கிறது.
பரிவ்ரு'த்தே யுகே தஸ்மிம்ஸ்ததஸ்தாபிஃ ப்ரணஶ்யதி
அந்த யுகம் முடிந்ததும், அந்த வழிகள் அழிந்து போகின்றன.
ஸம்பேதஶ்சைவ வர்ணாநாம் கார்யாணாம் ச விபர்யயஃ
அங்கு சாதிகள் கலப்பும், கடமைகள் மாற்றமும் ஏற்படுகின்றன.
ஏஷா ரஜஸ்தமோயுக்தா ப்ரவ்ரு'த்திர்த்வாபரே ஸ்ம்ரு'தா
இந்தச் செயல்கள், காமமும் இருளும் சேர்ந்தவை, துவாபர யுகத்தில் காணப்படுகின்றன.
த்வாபரே வ்யாகுலீபூத்வா ப்ரணஶ்யதி கலௌ யுகே
துவாபர யுகத்தில் குழப்பமடைந்து, அது கலியுகத்தில் அழிந்து போகிறது.
த்வைவித்யம் ப்ரதிபத்யேதேயுகே தஸ்மிஞ்ச்ருதி ஸ்ம்ரு'தீ
அந்த யுகத்தில் வேதமும் மரபும் இருவகை அமைப்பை எடுக்கும்.
அநிஶ்சயாதிகமநாத்தர்மதத்த்வம் ந வித்யதே
நிச்சயமில்லாமல் அறிந்து கொள்வதால் தர்மத்தின் சாரம் அறியப்படுவதில்லை.