தஸ்யைகஶதிகா ஸம்த்யா ஸம்த்யாம்ஶஃ ஸம்த்யயா ஸமஃ
அதற்கான சந்தி நூறு, சந்தியின் பகுதி சந்தியுடன் சமமானது.
க்ரு'தம் த்ரேதா த்வாபரம் ச கலிஶ்சைவ சதுஷ்டயம்
கிருதம், திரேதா, த்வாபரம், கலி — இவை நான்கு வகையான யுகங்கள்.
க்ரு'தஸ்ய தாவத்வக்ஷ்யாமி வர்ஷாணி ச நிபோதத
இப்போது கிருதயுகத்தின் ஆண்டுகளை நான் கூறுகிறேன்; கவனமாகக் கேளுங்கள்.
சத்வாரிம்ஶத்ஸஹஸ்ராணி ததாந்யாநி க்ரு'தம் யுகம்
நாற்பதாயிரம் ஆண்டுகள் மற்றும் அதேபோல் மற்றவை சேர்ந்து கிருதயுகமாகும்.
அஶீதிஶ்ச ஸஹஸ்ராணி காலஸ்த்ரேதாயுகஸ்ய ஸஃ
எண்பதாயிரம் ஆண்டுகள் திரேதாயுகத்தின் காலம்.
விம்ஶதிஶ்ச ஸஹஸ்ராமி காலஃ ஸ த்வாபரஸ்ய ச
இருபதாயிரம் ஆண்டுகள் த்வாபரயுகத்தின் காலம்.
ஷஷ்டிஶ்சைவ ஸஹஸ்ராணி காலஃ கலியுகஸ்ய து
அறுபதாயிரம் ஆண்டுகள் கலியுகத்தின் காலம்.
நியுதாந்யேவ ஷடிம்ஶாந்நிரஸாநி யுகாநி வை
யுகங்கள் அறுபது இலட்சம் எனும் ஆறு மடங்கு நூற்றுக்கணக்கில் கணக்கிடப்படுகின்றன.
விம்ஶதிஶ்ச ஸஹஸ்ராணி ஸ ஸம்த்யாம்ஶஶ்சதுர்யுகஃ
நாலு யுகங்களுக்குமான சந்திப் பகுதி இருபதாயிரம் ஆண்டுகள்.
க்ரு'தத்ரேதாதியுக்தாநாம் மநோரந்தரமுச்யதே
கிருதம், திரேதா முதலியவற்றுடன் சேரும் காலம் மன்வந்தரம் என அழைக்கப்படுகிறது.
த்ரிம்ஶத்கோட்யஸ்து வர்ஷாணாம் மாநுஷேண ப்ரகீர்த்திதாஃ
மனிதர்களின் கணக்கில் முப்பது கோடி ஆண்டுகள் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
விஶதிஶ்ச ஸஹஸ்ராணி காலோ ऽயம் ஸாதிகம் விநா
இருபதாயிரம் ஆண்டுகள், அதற்கு சிறிது மேலாக, குறைவாக அல்ல, இந்தக் காலமாகும்.
மந்வந்தரஸ்ய காலோ ऽயம் யுகைஃ ஸார்த்தம் ச கீர்த்திதஃ
மன்வந்தர காலமும், அதனுடன் சேர்ந்து யுகங்களும் இங்கு விளக்கப்பட்டுள்ளன.
த்ரேதாஶிஷ்டம் ப்ரவக்ஷ்யாமி த்வாபரம் கலிமேவ ச
இப்போது, திரேதா யுகத்தில் மீதமுள்ளவை, தவிர துவாபரமும் கலியுகமும் பற்றி சொல்வேன்.
க்ரமாகதம் மயா ஹ்யேதத்துப்யம் நோக்த யுக த்வயம்
வரிசையாக வரும் அந்த இரண்டு யுகங்களை நான் இன்னும் உன்னிடம் கூறவில்லை.
அத்ர த்ரேதாயுகஸ்யாதௌ மநுஃ ஸப்தர்ஷயஶ்ச யே
திரேதா யுகத்தின் தொடக்கத்தில் மனு மற்றும் ஏழு முனிவர்கள் இருந்தார்கள்.
தாராக்நிஹோத்ரஸம்பந்தம்ரு'க்யஜுஃ ஸாமஸம்ஹிதம்
மனைவியுடன் வாழ்வும், அக்னிஹோத்ர யாகமும், ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களும் அப்போது நிலைபெற்றன.
பரம்பராகதம் தர்ம ஸ்மார்த்தம் சாசாரலக்ஷணம்
பரம்பரையாக வந்த தர்மமும், நல்ல நடத்தை பற்றிய அடையாளங்களும் அப்போது நிறுவப்பட்டன.
ஸத்யேந ப்ரஹ்மசர்யேண ஶ்ருதேந தபஸா ச வை
அவர்கள் உண்மை, பிரம்மச்சரியம், வேதபடிப்பு, தவம் ஆகியவற்றால் நிலைபெற்றார்கள்.
ஸப்தர்ஷீணாம் மநோஶ்சைவ ஹ்யாத்யே த்ரேதாயுகே ததா
முதல் திரேதா யுகத்தில், ஏழு முனிவர்களுக்கும் மனுவுக்கும் அதே நிலை இருந்தது.
அபிவ்யக்தாஸ்து தே மந்த்ராஸ்தாரகாத்யைர்நிதர்ஶநைஃ
அந்த மந்திரங்கள், தாரகா முதலிய உதாரணங்களோடு வெளிப்பட்டன.
ப்ராணாஶேஷ்வத ஸித்தீநாமந்யாஸாம் ச ப்ரவர்த்தநம்
பிற உயிரினங்களில் பலவிதமான சித்திகள் அப்போது தோன்றின.
தே மந்த்ரா வை புநஸ்தேஷாம் ப்ரதிபாயாமுபஸ்திதாஃ
அந்த மந்திரங்கள், அவர்களுக்கு உள்ளுணர்வாக மீண்டும் தோன்றின.
ஸப்தர்ஷிபிஸ்து தே ப்ரோக்தாஃ ஸ்மார்த்தம் தர்மம் மநுர்ஜகௌ
அவற்றை ஏழு முனிவர்கள் போதித்தார்கள்; மனு பரம்பரையாக வந்த தர்மத்தை அறிவித்தார்.
ஸம்ரோதாதாயுஷஶ்சைவ வர்த்ஸ்யந்தே த்வாபரேஷு வை
ஆயுள் குறைவு காரணமாக, இவை துவாபர யுகங்களில் தொடரும்.
அநாதிநிதிநா திவ்யாஃ பூர்வம் ஸ்ரு'ஷ்டாஃ ஸ்வயம்புவா
ஆரம்பமோ முடிவோ இல்லாத தெய்வீகர்கள் முன்பு சுயம்புவனால் உருவாக்கப்பட்டார்கள்.
விக்ரியந்தே ஸமாநார்தா வேதவாதா யதாயுகம்
வேத வாக்கியங்கள் பொருள் ஒன்றாக இருந்தாலும், ஒவ்வொரு யுகத்திலும் மாறுகின்றன.
பரிசாரயஜ்ஞாஃ ஶூத்ராஸ்து ஜபயஜ்ஞா த்விஜோத்தமாஃ
சூத்திரர்கள் சேவை யாகங்களைச் செய்கிறார்கள்; சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்கள் ஜப யாகங்களை நடத்துகிறார்கள்.
க்ரியாவந்தஃ ப்ரஜாவந்தஃ ஸம்ரு'த்தாஃ ஸுகிநஸ்ததா
அவர்கள் கிரியைகளில் ஈடுபட்டு, பிள்ளைகள் பெருகி, செழித்து, மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தார்கள்.
வைஶ்யாநுவர்த்திநஃ ஶுத்ராஃ பரஸ்பரமநுவ்ரதாஃ
சூத்திரர்கள் வைசியர்களை பின்பற்றி, ஒருவருக்கொருவர் நம்பிக்கையுடன் இருந்தார்கள்.