ஸாதர்ம்யேணாவதிஷ்டேதே ப்ரதாநபுருஷௌ ததா
அப்போது பிரதானமும் புருஷனும் ஒரே தன்மையுடன் சேர்ந்து நிலைபெறுகின்றன.
அநுத்ரிக்தாவநுசரௌ தேந ப்ரோக்தௌ பரஸ்பரம்
அவை ஒன்றை ஒன்று பின்பற்றி, எதிலும் மீறாமல், பின்னடைவதும் இல்லாமல் இருப்பதாக அழைக்கப்படுகின்றன.
ஸத்த்வவ்ரு'த்தௌ ஸ்திதிரபூத் த்ருவம் பத்ம ஶிகாஸ்திதம்
சத்துவம் அதிகரிக்கும்போது நிலைமை உறுதியாக, தாமரை முட்டியின் முனையில் இருப்பதைப் போல நிலைத்திருக்கும்.
ரஜஃ ப்ரவர்தகம் தச்ச பீஜேஷ்விவ யதா ஜலம்
ரஜஸ் செயல் ஊக்குவிப்பதாகும்; அது விதைகளுக்கு நீர் போல செயல்படுகிறது.
குணேப்யஃ க்ஷோப்யமாணேப்யஸ்த்ரயோ ஜ்ஞேயா ஹி ஸாதரே
குணங்கள் கலங்கும்போது, மூன்று தன்மைகள் கவனமாக அறியப்பட வேண்டும்.
ஸத்த்வம் விஷ்ணூ ரஜோ ப்ரஹ்மா தமோ ருத்ரஃ ப்ரஜாபதிஃ
சத்துவம் விஷ்ணுவாகும்; ரஜஸ் பிரமாவாகும்; தமஸ் ருத்ரன், உயிர்களின் ஆண்டவனாகும்.
ஜாயதே ச யதஶ்சத்ரா லோகஸ்ரு'ஷ்டிர்மஹோஜஸஃ
இவை மூலமாகவே உலகங்களின் சிருஷ்டி, பெரும் சக்தியுடன் தோன்றுகிறது.
ஸத்த்வப்ரகாஶகோ விஷ்ணுஃ ஸ்திதித்வேந வ்யவஸ்திதஃ
சத்துவத்தை வெளிப்படுத்தும் விஷ்ணு, பாதுகாப்பின் கர்த்தாவாக நிலைபெற்றுள்ளார்.
ஏத ஏவ த்ரயோ வேதா ஏத ஏவ த்ரஜோ ऽக்நயஃ
இவை மூன்றே வேதங்களாகவும், இவை மூன்றே வேள்விக்காகப் பயன்படுத்தும் அக்கினிகளாகவும் உள்ளன.
பரஸ்பரேண வர்தந்தே ப்ரேரயந்தி பரஸ்பரம்
அவை ஒன்றோடொன்று தொடர்பு கொண்டு, ஒன்றை ஒன்று தூண்டுகின்றன.
க்ஷணம் வியோகோ ந ஹ்யேஷாம் ந த்யஜந்தி பரஸ்பரம்
அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் ஒரு கணம் கூட பிரியாமல் எப்போதும் இணைந்திருக்கின்றனர்.
அத்ரு'ஷ்டாதிஷ்டிதாத்பூர்வே தஸ்மாத்ஸதஸதாத்மகாத்
அறியப்படாத காரணத்திலிருந்து, இருப்பும் இல்லாமையும் சேர்ந்ததிலிருந்து,
தஸ்மாத்தமோவ்யக்தமயம் க்ஷேத்ரஜ்ஞோ ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞகஃ
அதிலிருந்து இருள் மற்றும் வெளிப்படாத தன்மை கொண்ட, எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன், பிரம்மம் என அழைக்கப்படுகிறான்.
தேஜஸாப்ரதிமோ தீமாநவ்யக்தஃ ஸம்ப்ரகாஶகஃ
அவன் ஒப்பற்ற ஒளியுடன், அறிவில் மேன்மை பெற்றவன், வெளிப்படாதவன், எல்லாவற்றையும் வெளிச்சமளிப்பவன்.
ஜ்ஞாநேநாப்ரதிமேநேஹ வைராக்யேண ச ஸப்ததிஃ
இங்கு அறிவும், பற்றின்மையும் எதுவும் ஒப்பில்லாதவை, அவை எழுபது என எண்ணப்படுகின்றன.
வஶீக்ரு'தத்வாத்த்ரைகுண்யாத்ஸாபேக்ஷத்வாச்ச பாவதஃ
மூன்று குணங்களை அடக்கிக் கொண்டதால், அதன் இயல்பில் சார்ந்திருப்பதால்,
ஸஹஸ்ரமூர்தா புருஷஸ்திஸ்ரோ ऽவஸ்தாஃஸ்வயம்புவஃ
ஆயிரம் தலைகளைக் கொண்ட புருஷன், தானாக தோன்றியவன், மூன்று நிலைகளில் இருக்கிறான்.
ஸாத்த்விகஃ புருஷத்வே ச குணவ்ரு'தம் ஸ்வயம்புவஃ
புருஷன் நிலையில், தானாக தோன்றியவன் குணங்களுடன் கூடியவன், சாந்தமானவன்.
புருஷத்வே உதாஸீநஸ்திஸ்ரோ ऽவஸ்தாஃ ஸ்வயம்புவஃ
புருஷன் நிலையில், அவன் பற்றின்மையுடன் இருக்கிறான்; தானாக தோன்றியவன் மூன்று நிலைகளில் இருக்கிறான்.
புருஷஃ புண்டரீகாக்ஷோ ரூபேண பரமாத்மநஃ
பத்மப்பூவின் கண்கள் கொண்ட புருஷன், பரமாத்மாவின் ரூபமாக இருக்கிறான்.
யோகீஶ்வரஃ ஶரீராணி கரோதி விகரோதிச
யோகிகளின் தலைவன், உடல்களை உருவாக்கி மாற்றுகிறான்.
த்ரிதா யத்வர்ததே லோகே தஸ்மாத்ர்ரிகுண உச்யதே
இவனது செயல்கள் உலகில் மூன்று விதமாக நடைபெறுவதால், அவன் மூன்று குணங்கள் கொண்டவன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
யதா ஶேதே ததார்தாதே யத்புங்க்தே விஷயாந்ப்ரபுஃ
அவன் உறங்கும்போது பாதி நிலை அடைகிறான்; பொருள்களை அனுபவிக்கும்போது, ஆண்டவன்—
ரு'ஷிஃ ஸர்வகதஶ்சாத்ர ஶரீரே ஸோ ऽப்யயாத்ப்ரபுஃ
இங்கு, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த முனிவர், உடலுக்குள் நுழைந்தார், ஆண்டவர்.
பகவாநக்ரஸத்பாவாந்நாகோ நாகஸ்வஸம்ஶ்ரயாத்
பெரிய நிலை கொண்ட பகவான் என்பதால் நாகன் என அழைக்கப்படுகிறான்; நாகனில் தங்கியிருப்பதால்.
ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவிஜ்ஞாநாத்ஸர்வஃஸர்வம்யதஸ்ததஃ
அவன் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன், எல்லா அறிவாலும்; அவனிலிருந்து எல்லாம் தோன்றுவதால், அவன் எல்லாமாக இருக்கிறான்.
த்ரிதா விபஜ்ய சாத்மாநம் ஸகலஃ ஸம்ப்ரவர்த்ததே
தன்னையே மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்து, முழுமையானவன் செயல்படுகிறான்.
ஸோ ऽக்ரே ஹிரண்யகர்பஃ ஸந் ப்ராதுர்பூதஃ ஸ்வயம் ப்ரபுஃ
ஆரம்பத்தில், அவன் ஹிரண்யகர்பனாக, தானாகவே வெளிப்பட்டான், ஆண்டவன்.
தஸ்மாத்திரண்யகர்பஶ்ச புராணேஷு நிருச்யதே
அதனால், புராணங்களில் ஹிரண்யகர்ப்பன் இப்படிப் புகழப்படுகிறார்.
ந ஶக்யஃ பரிஸம்க்யாதும் மநுவர்ஷஶதைரபி
அவர் எத்தனை மனுவின் ஆண்டுகளாலும் அளக்க முடியாதவர்.