ஆஸ்திதா வீதஶோகாஸ்தே தேவதாருவநே ததஃ
பின்னர் அவர்கள் எல்லா துயரங்களும் நீங்கி தேவதாரு காட்டில் தங்கினார்கள்.
ஸ்தண்டிலேஷு விசித்ரேஷு பர்வதேஷு குஹாஸு ச
விதவிதமான வேடிக்கைகளிலும், மலைகளிலும், குகைகளிலும் அவர்கள் இருந்தார்கள்.
ததேவ ரூபமாஸ்தாய தேவஸ்தத்வநமாகதஃ
அதே உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு அந்த இறைவன் அந்த காட்டுக்குள் வந்தார்.
பரப்ரு'தபரிபூர்ணசாருஶப்தம் ப்ரவிஶதி தத்வநமாஶ்ரமம் மஹேஶஃ
பறவைகளின் இனிய ஒலியால் முழங்கும் அந்த காட்டில் மகேஷ்வரன் பிரவேசித்தார்.
ததஸ்தம் முநயஃ ஸர்வே துஷ்டுவுஃ ஸுஸமாஹிதாஃ
பின்னர் அந்த முனிவர்கள் அனைவரும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி அவரை புகழ்ந்தார்கள்.
ஸபத்நீகா மஹாபாகாஃ ஸபுத்ராஃ ஸபரிச்சதாஃ
மனைவியர், பிள்ளைகள், உடனிருந்தவர்கள் உடனும், அந்த மகா பாக்கியசாலிகள் இருந்தார்கள்.
அஜ்ஞாநாத்தேவதேவஸ்ய யதஸ்மாபிக்நுஷ்டிதம்
பெரிய தேவனுக்கு எதிராக அறியாமையால் நாம் செய்த தவறுகள் எதுவும்.
சரிதாநி விசித்ராணி குஹ்யாநி கஹநாநி ச
விதவிதமான, ரகசியமான, ஆழமான செயல்கள்.
ஸ்வாகதம் தே ந ஜாநீமோ கதிம் நைவ ச நைவ ச
உங்களை வரவேற்க எங்களுக்குத் தெரியவில்லை; உங்கள் பாதையும் எங்களுக்குத் தெரியவில்லை.
ஸ்துவந்தி த்வாம் மஹாத்மாநோ தேவதேவம் மஹேஶ்வரம்
மகா ஆன்மாக்கள், தேவாதி தேவனை, மகேஷ்வரனைப் புகழ்கிறார்கள்.
அநந்தபலவீர்யாய பூதாநாம் பதயே நமஃ
எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆண்டவனாக, அளவில்லா பலமும் வீரமும் உடையவருக்கு வணக்கம்.
கங்கா ஸலிலதாராய சாதாராய குணாத்மநே
கங்கை நீரின் ஓட்டாகவும், ஆதாரமாகவும், நல்ல குணங்களின் உருவாகவும் இருப்பவருக்கு வணக்கம்.
கந்தர்பாய நமஸ்துப்யம் நமோ ऽஸ்து பரமாத்மநே
காமனாகவும், பரமாத்மாவாகவும் இருப்பவருக்கு வணக்கம்.
தண்டஹஸ்தாய காலாய பாஶஹஸ்தாய வை நமஃ
கையில் தண்டும், காலனாகவும், பாசம் ஏந்தியவராகவும் இருப்பவருக்கு வணக்கம்.
பூதம் பவ்யம் பவிஷ்யச்ச ஸ்தாவரம் சங்கமம் ச யத்
முன்னும் இப்போதும் வருங்காலமும், நிலையாக இருப்பதும் நகர்வதும் எதுவாக இருந்தாலும்,
ஶேபோ பாஹி ச பத்ரம் தே ப்ரஸீத பகவம்ஸ்ததஃ
உனக்கு நல்வாழ்த்து; எங்களை காப்பாற்றும் அருளும் உனக்கு எப்போதும் கிடைக்கட்டும்; அருள்புரியும் இறைவா, தயை செய்.
தத்ஸர்வம் பகவாநேவ குருதே யோகமாயயா
இந்த எல்லாவற்றையும் ஆண்டவன் தன் மாயையாலும் யோகத்தாலும் செய்கிறான்.
யாசந்தே தபஸா யுக்தாஃ பஶ்யாமஸ்த்த்வாம் யதா புரா
தவம் செய்யும்வர்கள் உன்னை வேண்டுகிறார்கள்; நாம் முன்புபோல் உன்னை காண வேண்டும்.
நமோ திக்வாஸஸே நித்யம் கிங்கிணீஜாலமாலிநே
எப்போதும் எல்லாதிசைகளையும் ஆடையாகக் கொண்டு, மணிக்கொத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டவரே, உமக்கு வணக்கம்.
அரூபாய ஸுரூபாய விஶ்வரூபாய தே நமஃ
உடல் இல்லாதவரும், அழகானவரும், உலகமே உருவாக உள்ளவரும் நீரே; உமக்கு வணக்கம்.
ஸர்வப்ராணாத்மநே துப்யம் குணதேஹாய வை நமஃ
எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆத்மாவாகவும், குணங்களால் ஆன உடலுடையவராகவும் இருப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.
நீலகண்டாய தேவாய சிதாபஸ்மாங்கராகிணே
நீலக்கண்ட தேவனே, சிதை எரியிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட புழுதியால் உடலை பூசியவரே, உமக்கு வணக்கம்.
ஶ்மஶாநவாஸிநே நித்யம் ப்ரேதரூபாய வை நமஃ
எப்போதும் சுடுகாட்டில் வாழ்பவரும், பிசாசு உருவம் எடுத்தவரும் நீரே; உமக்கு வணக்கம்.
ஆத்மா ச ஸர்வபூதாநாம் ஸாம்க்யைஃ புருஷ உச்யதே
எல்லா உயிர்களுக்கும் உள்ள ஆத்மாவை, சாங்கியர்கள் 'புருஷன்' என்று அழைக்கிறார்கள்.
ரு'ஷீணாம் ச வஸிஷ்டஸ்த்வம் தேவாநாம் வாஸவஸ்ததா
முனிவர்களில் வசிஷ்டரும், தேவர்களில் வாசவனும் நீயே.
ஆரண்யாநாம் ச ஸர்வேஷாம் ஸிம்ஹஸ்த்வம் பரமேஶ்வரஃ
அனைத்து காடுயிர்களில், பரம ஈசனே, சிங்கம் நீயே.
ஸர்வதா வர்த்தமாநோ ऽபி யோயோ பாவோ பவிஷ்யதி
எப்படிப்பட்ட நிலை இருந்தாலும், அல்லது வரப்போகினாலும்,
காமஃ க்ரோதஶ்ச லோபஶ்ச விஷாதோ மத ஏவ ச
ஆசை, கோபம், பேராசை, மனவருத்தம், மதம் ஆகியவை—
மஹாஸம்ஹரணே ப்ராப்தே த்வயா தேவ க்ரு'தாத்மநா
பெரும் அழிவின் போது, தேவனே, நீயே ஆத்மாவாகி அதை நிகழ்த்துகிறாய்.
தேநாக்நிநா ததா லோகா அர்சிர்பிஃ ஸர்வதோ வ்ரு'தாஃ
அப்போது அந்த அக்கினியால் உலகங்கள் எல்லாம் எங்கும் ஜ்வாலையால் சூழப்படுகின்றன.