தஸ்மாதபஃ பிபந்ஸூர்யோ கோபிர்தீப்யத்யஸௌ திவி
அதனால், சூரியன் நீரை குடித்து, தனது கதிர்களால் வானில் பிரகாசிக்கிறான்.
மாநவா நாம் ச குக்ஷிஸ்தோ நாத்பிஃ ஶாஸ்யதி பாவகஃ
மனிதர்களின் வயிற்றில் இருக்கும் அக்கினி, நீரால் நிலைத்திருக்கிறது.
கிஞ்சிதப்ஸு மதம் தேஜஃ கிஞ்சித்த்ரு'ஷ்டமபிம் தநம்
சில ஒளி நீரில் இருக்கிறது என்று கருதப்படுகிறது; சில ஒளி மேகங்களில் காணப்படுகிறது.
அர்சிஷ்மாந்பவமாநோ ऽக்நிர்நிஷ்ப்ரபோ ஜாடரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ
காற்றால் ஊதப்படும் அக்கினி பிரகாசமுள்ளது; வயிற்றிலுள்ள அக்கினி ஒளியற்றதாகக் கருதப்படுகிறது.
ப்ரபா ஸௌரீ து பாதேந ஹ்யஸ்தம் யாதி தேவாகரே
சூரிய ஒளி தனது பாதையால் தேவர்களின் இல்லத்திற்கு மறையும்.
உத்யந்தம் ச புநஃ ஸூர்யமௌஷ்ணமயமாக்நேயமாவிஶத்
மீண்டும், சூரியன் உதிக்கும்போது, அதன் வெப்பமும் அக்கினியும் அதில் நுழைகின்றன.
ப்ராகாஶ்யம் ச ததௌஷ்ண்யம் ச ஸௌராக்நேயே து தேஜஸீ
ஒளியும் வெப்பமும் சூரியனுக்கும் அக்கினிக்கும் உள்ள சக்திகள்.
உத்தரே சைவ பூம்யர்த்தே ததா ஹ்யக்நிஶ்ச தக்ஷிணே
பூமியின் வடபகுதியில் சூரியன் இருக்கிறான்; அதுபோல், தென்பகுதியில் அக்கினி உள்ளது.
தஸ்மாத்தப்தா பவந்த்யாபோ திவாரத்ரிப்ரவேஶநாத்
அதனால், பகலும் இரவும் நுழைவதால் நீர்கள் வெப்பமடைகின்றன.
தஸ்மாந்நக்தம் புநஃ ஶுக்லா ஆபோ ऽத்ரு'ஶ்யந்த பாஸ்வராஃ
அதனால், இரவில் மீண்டும் நீர்கள் பிரகாசமாகவும் ஒளிர்வதாகவும் தோன்றுகின்றன.
உதயாஸ்தமநே நித்யமஹோராத்ரம் விஶத்யபஃ
சூரியன் உதிக்கும் போதும் மறையும் போதும், நீர்கள் எப்போதும் பகலிலும் இரவிலும் நுழைகின்றன.
பார்திவாக்நிவிமிஶ்ரோ ऽஸௌ திவ்யஃ ஶுசிரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ
பூமி மற்றும் அக்கினி கலந்தது தூய தெய்வீகமானது என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஆதத்தே ஸ து நாடீநாம் ஸஹஸ்ரேண ஸமந்ததஃ
அது ஆயிரம் நாடிகளால் எல்லா பக்கமும் நீரை எடுத்துக்கொள்கிறது.
ஸ்தாவரா ஜங்கமாஶ்சைவ யாஶ்ச குல்யாதிகா அபஃ
நிலையானவையும் நகரும் உயிரினங்களும், ஆறுகள் போன்ற நீர்களும்,
தாஸாம் சதுஃஶதா நாட்யோ வர்ஷந்தே சித்ர மூர்த்தயஃ
அவற்றில் நானூறு நாடிகள் பலவகை உருவில் பொழிகின்றன.
அம்ரு'தா நாமதஃ ஸர்வா ரஶ்மயோ வ்ரு'ஷ்டிஸர்ஜநாஃ
அவை அனைத்தும் 'அமுதம்' எனப்படும் கதிர்கள், மழை பெய்யும் காரணமாக இருக்கின்றன.
த்ரு'ஶ்யா மேகாஶ்ச யாம்யஶ்ச ஹ்ரதிந்யோ ஹிமஸர்ஜநாஃ
காணக்கூடிய மேகங்கள், தெற்குப்புற மேகங்கள், ஏரிகள், பனியால் உருவான அமைப்புகள் உள்ளன.
ஶுக்லாஶ்ச குஹகாஶ்சைவ காவோ விஶ்வப்ரு'தஸ்ததா
வெண்மையானவை, மாயையானவை, மாடுகள் மற்றும் அனைத்தையும் தாங்கும் ஒருவர் உள்ளனர்.
ஸமம் விபஜ்ய நாடீஸ்து மநுஷ்டபித்ரு'தேவதாஃ
அவர் அந்த நாடிகளை மனிதர்கள், முன்னோர்கள், தேவர்கள் ஆகியோருக்கு சமமாகப் பிரிக்கிறார்.
அம்ரு'தேந ஸுராந்ஸர்வாம்ஸ்த்ரீம்ஸ்த்ரிபிஸ்தர்பயத்யஸௌ
அமுதம் கொண்டு, அவர் எல்லா தேவர்களையும் மூன்று விதமாக திருப்திப்படுத்துகிறார்.
வர்ஷாஸ்வதோ ஶரதி வை சதுர்பிஶ்ச ப்ரவர்ஷதி
மழைக்காலத்திலும், சரத்காலத்திலும், நான்கு ஓடைகளால் அவர் பொழிகிறார்.
இந்த்ரோ தாதா பகஃ பூஷா மித்ரோ ऽத வருணோர்ऽயமா
இந்திரன், தாதா, பகன், பூஷன், மித்ரன், பின்னர் வருணன் மற்றும் யமன்—
மாகமாஸே து வருணஃ பூஷா சைவ து பலால்குநே
மாஹ மாதத்தில் வருணன்; பள்குணியில் பூஷன்.
ஜ்யேஷ்டமாஸே பவேதிந்த்ரஶ்சாஷாடே ஸவிதா ரவிஃ
ஜ்யேஷ்ட மாதத்தில் இந்திரன்; ஆஷாடத்தில் சவிதா சூரியன்.
பர்ஜந்யோ ऽஶ்வயுஜே மாஸி த்வஷ்டா ச கார்திகே ரவிஃ
அஷ்வயுஜ மாதத்தில் பர்ஜன்யன், கார்த்திகையில் த்வஷ்டா சூரியன்.
பஞ்சரஶ்மிஸஹஸ்ராணி வருணஸ்யார்ககர்மணி
வருணனுக்கு சூரியனின் செயலில் ஐயாயிரம் கதிர்கள் உள்ளன.
தாதாஷ்டபிஃ ஸஹஸ்ரைஸ்து நவபிஸ்து ஶதக்ரதுஃ
தாதா எட்டாயிரம் கதிர்களுடன், சதக்ரது (இந்திரன்) ஒன்பதாயிரம் கதிர்களுடன் உள்ளார்.
ஸப்தபிஸ்தபதே ஸித்ரஸ்த்வஷ்டா சைவாஷ்டபிஸ்தபேத்
சித்ரன் ஏழு கதிர்களுடன் பிரகாசிக்கிறார், த்வஷ்டாவும் எட்டு கதிர்களுடன் பிரகாசிக்கிறார்.
ஷட்பீ ரஶ்மிஸஹஸ்ரைஸ்து விஷணுஸ்தபதி மேதிநீம்
விஷ்ணு ஆறு ஆயிரம் கதிர்களுடன் பூமியை ஒளிரச் செய்கிறார்.
ஶ்வேதவர்ணஸ்து வர்ஷாஸு பாண்டுஃ ஶரதி பாஸ்கரஃ
மழைக்காலத்தில் அவர் வெண்மை நிறமாக இருக்கிறார்; சரத்காலத்தில் சூரியன் பாண்டு நிறமாக இருக்கிறார்.