விபுதாஶ்சோஷிரே தத்ர ஸஹஸ்ரபரிவத்ஸராந்
அங்கு தேவர்கள் ஆயிரம் ஆண்டுகள் அமிர்தம் அருந்தினார்கள்.
கர்மணா தேந விக்யாதம் நைமிஷம் முநிபூஜிதம்
அந்த செய்கையால் நைமிஷம் புகழ்பெற்று முனிவர்களால் மதிக்கப்பட்டது.
ரோஹிணீ ஸ ஸுதா தத்ர கோமதீ ஸாபவத் க்ஷணாத்
அங்கே ரோகிணி ஒரு பெண் குழந்தையை பெற்றாள்; கோமதி ஒரு கணத்தில் தோன்றினாள்.
ருந்தத்யாஃ ஸுதாயாத்ராதாநமுத்தமதேஜஸஃ
ருந்ததியின் மகளிடமிருந்து மிகுந்த ஒளியுடைய ஒரு மகன் பிறந்தான்.
யத்ர வைரம் ஸமபவத்விஶ்வாமித்ரவஸிஷ்டயோஃ
அங்கே விஷ்வாமித்திரரும் வசிஷ்டரும் இடையே பகை உருவானது.
பராபவோ வஸிஷ்டஸ்ய யஸ்ய ஜ்ஞாநே ஹ்யவர்த்தயத்
வசிஷ்டருக்கு தோல்வி ஏற்பட்டது, ஏனெனில் அவருடைய ஞானம் தடையடைந்தது.
நைமிஷம் ஜஜ்ஞிரே யஸ்மாந்நைமிஷீயாஸ்ததஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ
நைமிஷம் அங்கு பிறந்ததால், அதன் மக்கள் நைமிஷியர்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
புரூரவஸி விக்ராந்தே ப்ரஶாஸதி வஸும்தராம்
பெரும் வீரம் கொண்ட புரூரவசு பூமியை ஆட்சி செய்தபோது,
துதோஷ நைவ ரத்நாநாம் லோபாதிதி ஹி நஃ ஶ்ருதம்
அவருக்கு ரத்தினங்கள் அதிகமாக இருந்தாலும், பேராசை இல்லாததால் அவர் திருப்தி அடையவில்லை என்று நாம் கேட்டுள்ளோம்.
ஆஜஹார ச தத்ஸத்ரமுர்வஶ்யா ஸஹ ஸம்கதஃ
அவர் உர்வசியுடன் சேர்ந்து அந்த யாகத்தை நடத்தினார்.
யம் கர்பம் ஸுஷுவே கங்கா பாவகாத்தீப்ததேஜஸம்
கங்கை, தீயின் ஒளியைப் போன்ற மகத்தான ஒரு குழந்தையை பெற்றாள்.
ஹிரண்மயம் ததஶ்சகே யஜ்ஞவாடம் மஹாத்மநாம்
பின்னர் அவர் மகான்மாருக்காக பொன்னால் ஒரு யாகவேதியை அமைத்தார்.
ஸ ப்ரவிஶ்ய ததஃ ஸத்ரே தேஷாமமிததேஜஸாம்
அவர் பின்னர் அந்த அளவிலா ஒளியுடையவர்களின் யாகத்தில் சேர்ந்தார்.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாதாஶ்வர்யம் யஜ்ஞவாடம் ஹிரண்மயம்
அந்த அதிசயமான பொன்னால் ஆன யாகவேதியை பார்த்து,
நைமிஷேயாஸ்ததஸ்தஸ்ய சுக்ருதுர்ந்ரு'பதிம் ப்ரு'ஶம்
அப்போது நைமிஷியர்கள் அந்த அரசருக்கு மிகவும் கோபமடைந்தார்கள்.
தபோநிஷ்டாஶ்ச ராஜாநம் முநயோ தேவசோதிதாஃ
தவம் செய்த முனிவர்கள், தேவர்களால் தூண்டப்பட்டு, அரசருக்கு எதிராக நின்றார்கள்.
ஔர்வஶேயைஸ்ததஸ்தஸ்ய யுத்தம் சக்ரே ந்ரு'போ புவி
பின்னர் அரசர் உர்வசியின் வம்சத்தாருடன் பூமியில் போர் நடத்தினார்.
ஸ தேஷ்வவப்ரு'தேஷ்வேவ தர்ம்மஶீலோ மஹீபதிஃ
அவர்களுடன் அவபிரிதம் செய்யும் போது, அந்த தர்மத்துடன் வாழும் அரசர் நிலையாக இருந்தார்.
ஶாந்தயித்வா து ராஜாநம் ததா ப்ரஹ்மவிதஸ்ததா
அப்போது அந்த பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள் அரசனை அமைதிப்படுத்தி, தக்க முறையில் நடந்தார்கள்.
பபூவ ஸத்ரே தேஷாம் து ப்ரஹ்மசர்யம் மஹாத்மநாம்
அந்த பெரியவர்கள் நடத்திய யாகத்தில் அவர்கள் தவம் கடைபிடித்தார்கள்.
வைகாநஸைஃ ப்ரியஸகைர்வால கில்யைர்மரீசிபிஃ
அங்கு வைகானசர்கள், வாலகில்யர்கள், மரீசிகள், அவர்களின் நெருங்கிய நண்பர்களும் இருந்தார்கள்.
வித்ரு'தேவாப்ஸரஃஸித்தைர்கந்தர்வோரகசாரணைஃ
அத்துடன் பித்ருக்கள், தேவர்கள், அப்சரைகள், சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள், நாகர்கள், சாரணர்களும் சேர்ந்திருந்தார்கள்.
ஸ்தோத்ரஶஸ்த்ரைர்க்ரு'ஹைர்தேவாந்பித்ரூ'ந்பித்ர்யைஶ்ச கர்மபிஃ
அவர்கள் ஸ்தோத்திரங்கள், ஆயுதங்கள், வீடுகள், தேவர்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும் பித்ரு காரியங்களுக்கும் உரிய கிரியைகள் மூலம் வழிபட்டார்கள்.
ஆராதநே ஸ ஸஸ்மார ததஃ கர்மாந்தரேஷு ச
வழிபாட்டிலும், பிற கிரியைகளிலும் அவன் அவர்களை நினைத்தான்.
வ்யாஜஹ்ருர்முநயோ வாசம் சித்ராக்ஷரபதாம் ஶுபாம்
முனிவர்கள் பலவிதமான எழுத்துகளும் சொற்களும் கலந்த, மங்களகரமான வார்த்தைகளை உச்சரித்தார்கள்.
விதண்டாவசநைஶ்சைவ நிஜக்நுஃ ப்ரதிவாதிநஃ
வாதப்போக்கு வார்த்தைகளால் அவர்கள் எதிராளிகளை வென்றார்கள்.
ந தத்ர ஹாரிதம் கிஞ்சித்விவிஶுர்ப்ரஹ்மராக்ஷஸாஃ
அங்கு எதுவும் இழக்கப்படவில்லை; பிரம்மராக்ஷஸ்கள் உள்ளே வந்தார்கள்.
ப்ராயஶ்சித்தம் தரித்ரம் ச ந தத்ர ஸமஜாயத
அங்கு பாவநிவாரணமும் வறுமையும் ஏற்படவில்லை.
ஏவம் ச வவ்ரு'தே ஸத்ரம் த்வாதஶாப்தம் மநீஷிணாம்
அவ்வாறு அந்த அறிவாளிகளின் யாகம் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் சிறப்பாக வளர்ந்தது.
வ்ரு'த்தாத்யா ரு'த்விஜோ வீரா ஜ்யோதிஷ்டோமாந் ப்ரு'தக்ப்ரு'தக்
மூத்தவர்கள் முதல் யாகக்காரர்கள் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக ஜ்யோதிர்ஸ்தோம யாகங்களை நடத்தினார்கள்.