அநந்தம க்ரு'தாத்மாநமநாதிநிதநம் ச யத்
அவன் எல்லையில்லாதவன், தானாக உருவானவன், ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாதவன்.
நைகயோஜநஸாஹஸ்ரம் விப்ரக்ரு'ஷ்டமநாவ்ரு'தம்
ஆயிரக்கணக்கான யோஜனங்கள் தூரத்தில், அளவிட முடியாத பெருமையுடன், எல்லையில்லாமல் விரிந்துள்ளது.
தேவாநாமப்யவிதிதம் வ்யவஹாரவிவர்ஜிதம்
அதை தேவர்களுக்கே தெரியாது; அது எல்லா வினையையும் தாண்டியது.
மர்யாதாயாமநந்தஸ்ய தேவஸ்யாயதநம் மஹத்
இது அந்த எல்லையில்லா தேவனின் பெரும் இல்லம், அவனது எல்லை.
மஹதோ தேவதேவஸ்ய மர்யாதா யா வ்யவஸ்திதாஃ
பெரும் தேவாதி தேவனுக்காக அமைக்கப்பட்ட எல்லைகள் இவை.
தே லோகா இத்யபிஹிதா ஜகதஸ்ச ந ஸம்ஶயஃ
இவையே உலகங்களாக அழைக்கப்படுகின்றன; இதில் சந்தேகம் இல்லை.
ஸப்தஸ்கந்தஸ்ததா வாயோஃ ஸப்ரஹ்மஸதநா த்விஜாஃ
ஏழு படுக்கைகள் உள்ளன, மறுபடியும் பிரம்மாவின் இல்லங்களும் உள்ளன, இருமுறை பிறந்தவர்களே.
ப்ரமாணமேதஜ்ஜகத ஏஷ ஸம்ஸாரஸாகரஃ
இதுவே இந்த உலகத்தின் அளவு; இதுவே பிறவி மரணத்தின் பெருங்கடல்.
விசித்ரா ஜகதஃ ஸா வை ப்ரக்ரு'திர்ப்ரஹ்மணஃ ஸ்திதா
இந்த உலகத்தின் வியத்தகு இயல்பு, பிரம்மனின் இயல்பாக நிலைத்துள்ளது.
அதீந்த்ரியேர்மஹாபாகைஃ ஸித்தைரபி ந லக்ஷிதஃ
மிகுந்த பாக்கியமுள்ள சித்தர்களுக்கே இது அறிவு உணர்ச்சிகளால் தெரியாது.
மாநஸஸ்ய து தேஹஸ்ய அநந்தஸ்ய த்விஜோத்தமாஃ
இருமுறை பிறந்தவர்களே, இது அந்த எல்லையில்லாதவனின் மன உடல்.
அநந்த ஏஷ ஸர்வத்ர ஏவம் ஜ்ஞாநேஷு பட்யதே
இந்த எல்லையில்லாதவன் எங்கும் எல்லா ஞானங்களில் சொல்லப்படுகிறான்.
யஃ பத்மநாபநாம்நா து தத்கார்த்ஸ்ந்யேந ச கீர்த்திதஃ
பத்மநாபன் என்ற பெயரால் அழைக்கப்படுபவன், இவ்வாறு முழுமையாக விளக்கப்படுகிறான்.
பூமௌ ரஸாதலே சைவ ஆகாஶே பவநே ऽநலே
பூமியில், பாதாளத்தில், ஆகாயத்தில், காற்றிலும், நெருப்பிலும்—
ததா தமஸி விஜ்ஞேய ஏஷ ஏவ மஹாத்யுதிஃ
அதேபோல் இருளிலும், அவனே அந்தப் பெரும் ஒளியுள்ளவன் என்று அறியப்பட வேண்டும்.
ஸர்வலோகேஷு லோகேஶ இஜ்யதே பஹுதா ப்ரபுஃ
எல்லா உலகங்களிலும், உலகங்களின் ஆண்டவன் பல வடிவங்களில் வணங்கப்படுகிறான்.
ஆதாராதேயபாவேந விகாராஸ்தே ऽவிகாரிணஃ
ஆதாரம்-ஆதரிக்கப்படுவது என்ற உறவால், மாற்றங்கள் நிலையானவனுக்கே உண்டு.
பரஸ்பரதிகாஶ்சைவ ப்ரவிஷ்டாஸ்தே பரஸ்பரம்
அவை ஒன்றுக்கொன்று மேலானவையாக, ஒன்றோடொன்று கலந்துள்ளன.
ப்ராகாஸந்நவிஶேஷாஸ்து விஶேஷோ ऽந்யவிஶேஷணாத்
முன்னைய நிலைகள் எல்லாம் வேறுபாடின்றி இருந்தன; பிற வேறுபாடுகள் வந்தபோது தான் தனித்தன்மை தோன்றியது.
குணோபசயஸாரேண பரிச்சேதோ விஶேஷதஃ
குணங்கள் சேர்ந்து உருவாகும் தன்மையால், பிரிவுகள் தெளிவாக உருவாகின்றன.
பூதேப்யஃ பரதஸ்தேப்யோ வ்யாலோகா ஸா தரா ஸ்ம்ரு'தா
பூதங்களைத் தாண்டியும், அதற்கும் மேலாக இருக்கும் அந்த ஒளி தான் பூமி என்று அறியப்படுகிறது.
பாத்ரே மஹதி பாத்ராணி யதைவாந்தர்கதாநி து
பெரிய பாத்திரத்தில் சிறிய பாத்திரங்கள் உள்ளபடி,
ததா ஹ்யாலோக ஆகாஶே பேதாஸ்த்வந்தர்கதா மதாஃ
அதேபோல், ஆகாயத்தில் ஒளியின் பிரிவுகள் உள்ளதாகக் கருதப்படுகின்றன.
யாவதேதாநி பூதாநி தாவதுத்பத்திருச்யதே
இந்த பூதங்கள் இருக்கும் வரை அவற்றின் உருவாக்கம் பற்றியே கூறப்படுகிறது.
ப்ரத்யா க்யாய து பூதாநி கார்யோத்பர்த்திந வித்யதே
பூதங்கள் மறைந்துவிட்டால், விளைவுகள் உருவாக முடியாது.
காரணாத்மகாஸ்ததைக ஸ்யுர்பேதா யே மஹதாதயஃ
மகத் முதலான பிரிவுகள் எல்லாம் காரணத்தின் இயல்புடையவை; அவை ஒன்றாகவே உள்ளன.
ஸப்தத்வீபஸமுத்ராட்யோ யாதாதத்யந வை த்விஜாஃ
இருமுறை பிறந்தவர்களே, ஏழு தீவுகள் மற்றும் சமுத்திரங்களின் பகுதிகள் உண்மையில் இருப்பது போல் உள்ளன.
வைஶ்வரூப்ரதாநஸ்ய பரிணாமைகதேஶிகஃ
பிரபஞ்சத்தின் முதன்மைத் தன்மையின் ஒரு பகுதியிலேயே மாற்றம் நிகழ்கிறது.
ஏவம்பூதகணாஃ ஸப்த ஸந்நிவிஷ்டாஃ பரஸ்பரம்
இவ்வாறு, இப்படிப்பட்ட ஏழு வகை உயிரினக் குழுக்கள் ஒன்றோடொன்று இணைந்து உள்ளன.
ஏதாவதேவ ஶ்ரோதவ்யம் ஸம்நிவேஶே து பார்தேவே
பூமியின் அமைப்பைப் பற்றி இவ்வளவு மட்டும் கேட்க வேண்டும்.