க்ரீடாமத்தேந சாவாச்யைஸ்தத்ர தேந ப்ரகல்பிதம்
விளையாட்டு போல் ஆனந்தத்தில், சொல்ல முடியாத வார்த்தைகளுடன், அவர் அங்கு தைரியமாக நடந்தார்.
தத்வாக்யம் மம நைவாபூத்யதஸ்தத்ராதிகோ குணஃ
அந்த வார்த்தை எனது சொல் ஆகவில்லை, ஏனெனில் அங்கு அதிகமான நன்மை இருந்தது.
ஏகஸ்ய காரணாஜ்ஜாதே தத்ராந்யஸ்ய ஸ்ப்ரு'ஹா பவேத்
ஒருவருக்காக ஏற்பட்ட காரணத்தால், அங்கு இன்னொருவரை விரும்பும் ஆசை தோன்றும்.
க்ரு'தவாந்மந்த்ரிணீநாதே தத்த்வம்மத்தநயா பவ
அவர் அமைச்சர்களை தலைவர்களாக ஆக்கியார், நீ தத்துவனுடைய மகளாக ஆனாய்.
ததாஸ்த்விதி திரோகத் ஸ ச ப்ரீதோ ऽபவந்முநிஃ
அப்படியே ஆகட்டும் என்று சொல்லி மறைந்தார்; அந்த முனிவர் மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.
தாபிச்சமஞ்ஜரீமேகாம் ததௌ கர்ணாவதம்ஸதஃ
ஒரு தாபிச்ச மலர் மஞ்சரியை காதில் அலங்கரிக்க அவர் அளித்தார்.
நாம்நா ஸித்திமதீ கர்பே லகுஶ்யாமாமதாரயத்
சித்திமதி என்ற பெயருடைய கருப்புப் பிள்ளையை அவள் கருவில் எடுத்தாள்.
லகுஶ்யாமேதி ஸா ப்ரோக்த ஶ்யாமா யந்மூலகந்தபூஃ
அவள் லகுஶ்யாமா என்று அழைக்கப்படுகிறாள்; ஶ்யாமா தான் அவளுடைய மூலமும் கிழங்கும்.
அங்கஶக்தித்வமாபந்நாஃ ஸேவந்தே ப்ரியகப்ரியாம்
உடல் வலிமை பெற்றவர்கள், பிரியமானவரையும், அன்புக்குரியவரையும் சேவிக்கின்றனர்.
கதிதாஃ ஸப்தகக்ஷாஶ்ச ஶாலா லோஹாதிநிர்மிதாஃ
ஏழு சுற்று வேலிகள் மற்றும் இரும்பு முதலான உலோகங்களால் ஆன மண்டபங்கள் விவரிக்கப்பட்டன.
தந்நாமகீர்தய ப்ராஜ்ஞ யேந மே ஸம்ஶயச்சிதா
ஓ ஞானியே, என் சந்தேகங்களை நீக்கும் அந்தப் பெயரை நீ கூறு.
மஹாகாலஃ ஸர்வலோகபக்ஷகஃ ஶ்யாமவிக்ரஹஃ
மகாகாலன், எல்லா உலகங்களையும் விழுங்குபவன், கருப்பு உருவம் உடையவன்.
ப்ரஹ்மாண்டசஷகே பூர்ணம் பிபந்விஶ்வரஸாயநம்
பிரம்மாண்டம் என்ற பாத்திரத்தை நிரப்பி, உலகத்தின் சாரத்தை பருகுகிறான்.
ஸிம்ஹாஸநே ஸமாஸீநஃ கல்பாந்தே கலநாத்மகே
கற்பத்தின் முடிவில், சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருப்பவன், கணக்கீட்டின் உருவம் உடையவன்.
காலம்ரு'த்யுப்ரமுக்யைஶ்ச கிங்கரைரபி ஸேவிதஃ
காலமும் மரணமும் முதலிய சேவகர்களாலும் அவரை சேவை செய்யப்படுகிறார்.
விஶ்வம் கலயதஃ க்ரு'த்ஸ்நம் ப்ரதமே ऽத்வநி வாஸிநௌ
முதல் பாதையில் வாழும் அவர், முழு பிரபஞ்சத்தையும் மனதில் கொண்டு சிந்திக்கிறார்.
சதுராவரணோபேதம் மத்யே பிந்துமநோஹரம்
நான்கு வளையங்கள் சூழ, நடுவில் அழகான பிந்து உள்ளது.
அஷ்டாரபங்கஜம் சைவம் மஹாகாலஸ்து மத்யகஃ
அங்கே எட்டு இதழ்கள் கொண்ட தாமரை இருக்கிறது; அதன் நடுவில் மகாகாலன் இருக்கிறார்.
ஏதாஸ்திஸ்ரோ மஹாதேவ்யோ மஹாகாலஸ்ய ஶக்தயஃ
இந்த மூன்று பெரிய தேவிகள் மகாகாலனின் சக்திகள் ஆவர்.
ப்ராஹ்ணாபராஹ்ணமத்யாஹ்நாஃ பஞ்ச காலஸ்ய ஶக்தயஃ
காலை, பிற்பகல், மதியம் ஆகிய ஐந்து காலங்களும் காலத்தின் சக்திகள்.
திநமிஶ்ரா தமிஸ்ரா ச ஜ்யோத்ஸ்நீ சைவ து பக்ஷிணீ
பகல், சந்திரோதயம், ஜோதி, மற்றும் பக்ஷிணி ஆகியவை.
ராகா சாநுமதிஶ்சைவ ததைவாமாவஸ்யிகா புநஃ
ராகா, அனுமதி, அதுபோல் அமாவாசை ஆகியவையும் உள்ளன.
ஏதா ஷோடஶமாத்ரஸ்தாஃ ஶக்தயஃ ஷோடஶ ஸ்ம்ரு'தாஃ
இந்த சக்திகள் பதினாறு அளவுகளில் நிலைபெற்றவை; அவை பதினாறு என அழைக்கப்படுகின்றன.
முஹுர்தாஃ குதபாஹோரா ஶுக்லபக்ஷஸ்ததைவ ச
முகூர்த்தங்கள், குடபங்கள், நேரங்கள், மற்றும் சுக்லபக்ஷம் ஆகியவை.
ஸம்வத்ஸரா ச பரிவத்ஸரேடாவத்ஸராபி ச
வருடம், பரிவத்சரம், எடாவத்சரம், மற்றும் வத்சரம் ஆகியவை.
இத்வத்ஸரா ததஶ்சேந்துவத்ஸராவத்ஸரே ऽபி ச
இட்வத்சரம், பின்னர் இந்துவத்சரம், அவத்சரம் ஆகியவையும் உள்ளன.
ஏதாஸ்து ஶக்தயோ நாகபத்ராம்போருஹஸம்ஸ்திதாஃ
இந்த சக்திகள் நாகத்தின் தாமரை இலையின்மேல் நிலைபெற்றுள்ளன.
த்வாரபாலகதாம் ப்ராப்தம் காலச க்ரஸ்ய பாஸ்வதஃ
அவை பிரகாசமான காலசக்கரத்தின் வாயில் காவலராக உள்ளன.
ததாநாஃ ஶ்யாமலாகாராஃ ஸர்வாஃ காலஸ்ய யோஷிதஃ
கருப்பு வடிவம் கொண்ட இந்த பெண்கள் எல்லாம் காலத்திற்கே உரியவர்கள்.
நிஷேவந்தே மஹாகாலம் காலசக்ராஸநஸ்திதம்
அவர்கள் காலசக்கர ஆசனத்தில் அமர்ந்துள்ள மகாகாலனை சேவை செய்கிறார்கள்.