வாதாயநேஷு கக்ஷ்யாஸு திஷ்ண்யேஷு ச கலேஷு ச
ஜன்னல்கள், அறைகள், மேடைகள், பள்ளங்கள் ஆகிய இடங்களிலும்,
அஶ்ரூயந்த மஹாகோஷாஃ பருஷா பூதபாஷிதாஃ
அங்கே பெரும் சத்தங்கள், கடுமையான பேய்களின் வார்த்தைகள் கேட்டன.
ஆராவிஷு கரோடீநாம் கோடயஶ்சாபதந்புவி
கோயில்களில், பல கபாலங்கள் தரையில் விழுந்தன.
கேஶௌககாஶ்ச நிஷ்பேதுஃ ஸர்வதோ தூமதூஸராஃ
எங்கும் புகையும் தூசும் பூண்ட முடிகள் பெருமளவில் தோன்றின.
நிவேதயாமாஸுரமீ பண்டாய ப்ரதிதௌஜஸே
இவை அனைத்தையும் புகழ் மிகுந்த பண்டனிடம் தெரிவித்தார்கள்.
அஸம்ஜாதத்ரு'திப்ரம்ஶோ மந்த்ர ஸ்தாநமுபாகமத்
அவன் மனநிலையும் உறுதியும் குலைந்த நிலையில் மந்திர இடத்திற்குச் சென்றான்.
அத்யாஸாமாஸ தைத்யேந்த்ரஃ ஸிம்ஹாஸநமநுத்தமம்
அசுரர்களின் தலைவன் அதிசயமான சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்தான்.
தீபயந்நகிலாஶாந்தாநத்யுதத்தாநவேஶ்வரஃ
தானவர்கள் தலைவர் பிரகாசமாக ஒளிர்ந்து, எல்லா கலக்கத்தையும் நீக்கினான்.
துங்கஸிம்ஹாஸநஸ்தம் தம் ஸிஷேவாதே ததாநுஜை
அவன் உயர்ந்த சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்தபோது, அவனைப் பின்பற்றியவர்கள் அவனை சேவித்தனர்.
த்ரைலோக்யகண்டகீபூதபுஜதண்டபயங்கரௌ
அவனது கைகள், மூன்று உலகுக்கும் முட்களாகவும் பயங்கரமாகவும் இருந்தன.
த்ரைலோக்யவிஜயே லப்தம் வர்தயந்தௌ மஹத்யஶஃ
மூன்று உலகையும் வென்று, அவர்கள் பெரும் புகழை அதிகரித்தனர்.
க்ரு'தாம் ஜரிப்ரணாமௌ ச ஸமுபாவிஶதா புவி
அவர்கள் வணக்கம் செய்து, தரையில் உட்கார்ந்தனர்.
ஸர்வே ஸாமந்ததைத்யேந்த்ராஸ்தம் த்ரஷ்டும் ஸமுபாகதாஃ
அனைத்து சாமந்த அசுரத் தலைவர்களும் அவனைப் பார்க்க ஒன்றுகூடினார்கள்.
ஸ்வம்ஸ்வம் நாம ஸமுச்சார்ய ப்ரணேமுர்பண்டகேஶ்வரம்
ஒவ்வொருவரும் தங்கள் பெயரைச் சொல்லி, முடி ஆண்ட பண்டனுக்கு வணங்கினார்கள்.
ஸம்பாவயந்ஸமாலோகைஃ கியந்தம் சித்க்ஷணம் ஸ்திதஃ
அவர்கள் கவனமாக பார்த்து மரியாதை செய்தபடி, சிறிது நேரம் நின்றனர்.
மத்யமாநமஹாஸிம்துஸமாநார்கலநிஸ்வநஃ
அந்த சத்தம், பெரும் கடலைக் கிளறும் ஓசையைப் போல இருந்தது.
பாபிநஃ பாமராசாரா துராத்மாநஃ ஸுராதமாஃ
பாவிகளும், கீழான நடத்தை உடையவர்களும், தீய மனம் கொண்டவர்களும், தேவர்களில் மிகவும் கீழானவர்களும்—
ஜ்வலஜ்ஜ்வாலாகுலே வஹ்நௌ பதித்வா நாஶமாகதாஃ
அவர்கள் எரியும் ஜ்வாலைகளால் நிறைந்த தீயில் விழுந்து, முற்றிலும் அழிந்துவிட்டார்கள்.
ஸ்வயமேவ கிலாஸ்ராக்ஷுஸ்தாம் தேவா வாஸவாதயஃ
உண்மையில், இந்திரன் முதலான தேவர்கள் தாமாகவே அந்த உருவை உருவாக்கினார்கள்.
பஹுஸ்த்ரீபரிவாராஶ்ச விவிதாயுதமண்டிதாஃ
பல பெண்கள் சூழ, பலவகை ஆயுதங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களாக—
அபலாநாம் ஸமூஹஸ்சேத்பலிநோ ऽஸ்மாந்விஜேஷ்யதே
நாம் வலிமை கொண்டவர்களாக இருந்தும், பலவீனமானவர்கள் ஒன்று சேர்ந்து எங்களை வென்றால்—
ஊஹ்யமாநமிதம் ஹந்தும் பரிஹாஸாய கல்ப்யதே
எங்களை அழிக்க முயற்சிப்பது ஒரு கிண்டலாகவே நடக்கிறது.
அஸ்மத்ஸைநிகநாஸீரபடேப்யோ ऽபி பவேத்பயம்
எங்கள் படையை அழிப்பவர்களிடம் எங்கள் கொடிய வீரர்களுக்கும் பயம் தோன்றும்.
ப்ரஹ்மாதயஶ்ச நிர்விண்ணவிக்ரஹா மத்பலாயுதைஃ
பிரமன் முதலானவர்களும், மனம் தளர்ந்தவர்களாக, என் வலியும் ஆயுதங்களாலும் அடக்கப்பட்டார்கள்.
அந்யேஷாமிஹ கா வார்தா திக்பாலாஸ்தே பலாயிதாஃ
இங்கு மற்றவர்களைப் பற்றி என்ன சொல்ல வேண்டும்? திசைபாலகர்கள் எல்லோரும் ஓடிவிட்டார்கள்.
ஸர்வத்ர வித்தவர்மாணோ துர்மதா விபுதாஃ க்ரு'தாஃ
எங்கும், பெருமை கொண்ட தேவர்கள் காயமடைந்து, அவர்களின் கவசம் துளைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
அஸ்மாகம்விஜயாயாத்ய ஸ்த்ரீ காசிதபிதாவதி
இன்று எங்கள் வெற்றிக்காக ஒரு பெண் வேகமாக விரைந்து வருகிறாள்.
அல்போ ऽபி ரிபுராத்மஜ்ஞைர்நாவமாந்யோ ஜிகீஷுபிஃ
வெற்றி பெற விரும்புவோர், புத்திசாலி என்று தெரிந்தால், சிறிய பகைவரையும் அவமதிக்கக் கூடாது.
ஸகசக்ரஹமாக்ரு'ஷ்ய ஸாநேதவ்யா மதோத்ததா
அவள் பெருமை கொண்டு வெறித்துப் போனவளாக இருப்பதால், அவளது முடியைப் பிடித்து இங்கே இழுத்து வாருங்கள்.
சிரேண சேடிகாபாவம் ஸா துஷ்டா ஸம்ஶ்ரயிஷ்யதி
நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு, அந்தப் பொல்லாத பெண் அடிமை நிலையை ஏற்றுக்கொள்வாள்.