தத்கோபநம் நிஶார்தாயாம் தஸ்மிந்தூரம் கதே ஸதி
அந்த மறைப்பது, நடு இரவில், அது தூரம் சென்றபோது நடந்தது.
ஜஹாராவிதிதஸ்தேந காஷ்டபாரம் வஹந்யயௌ
அவன், யாருக்கும் தெரியாமல், ஒரு கட்டைச் சுமையை எடுத்துச் சென்றான்.
புநஶ்ச தத்புரம் ப்ராயாத்வஜ்ரோ ऽபி தநத்ரு'ஷ்மயா
மீண்டும், செல்வ ஆசையால் வஜ்ரன் அந்த நகரத்துக்கு திரும்பிப் போனான்.
கிராதோ ऽபி க்ரு'ஹம் ப்ராப்ய பபாஷே முதிதஃ ப்ரியாம்
கிராதனும் தனது வீட்டை அடைந்து, மகிழ்ச்சியுடன் தனது அன்புக்குரியவளிடம் பேசினான்.
லப்தம் தநமிதம் பீரு ஸமாதத்ஸ்வ தநார்திநி
இந்த செல்வம் கிடைத்துவிட்டது, பயப்படுவாயே; செல்வம் விரும்புகிறாய், அதை வைத்துக்கொள்.
சிந்தயந்தீ ததோ வாக்யமிதம் ஸ்வபதிமப்ரவீத்
அவள் அந்த வார்த்தைகளை யோசித்து, கணவனிடம் பேசினாள்.
மாம் விலோக்யைவமசிராத்பஹுபாக்யவதீ பவேத்
என்னை பார்த்தாலே விரைவில் பெரும் அதிர்ஷ்டம் கிடைக்கும்.
லக்ஷ்மீர்ந திஷ்டதி சிரம் ஶாபாத்வல்மீகஜந்மநஃ
வல்மீகி பிறந்தவரின் சாபத்தால், லட்சுமி நீண்ட நாட்கள் தங்கமாட்டாள்.
த்ரு'ஷ்டபூர்வம் து தத்வாக்யம் ந கதாசித்வ்ரு'தா பவேத்
முன்பு பார்த்த அந்த வார்த்தை, ஒருபோதும் வீணாகாது.
ததேவ திஷ்டதி சிராதந்யத்கச்சதி காலதஃ
அது மட்டும் நீண்ட நாட்கள் நிலைத்திருக்கும்; மற்றவை காலத்தோடு போய்விடும்.
குருஷ்வைதேந தஸ்மாத்த்வம் வாபீகூபாதிகாஞ்சுபாந்
இதனால் நீ கிணறு, ஏரி போன்ற நன்மை தரும் காரியங்களைச் செய்.
பஹூதகஸமம் தேஶம் தத்ர தத்ர வ்யலோகயத்
அவன் அதிகமான நீர் உள்ள இடங்களை இடம் இடமாக ஆராய்ந்தான்.
ஸுபஹுத்ரவ்யஸம் ஸாத்யம் தடாகம் சாக்ஷயோதகம்
மிகுந்த செலவில் ஒரு பெரிய குளம் கட்டப்பட்டது; அதன் நீர் என்றும் குறையாதது.
அஸம்பூர்ணம் து தத்கர்ம த்ரு'ஷ்ட்வா சிந்தாகுலோ ऽபவத்
ஆனால் அந்த வேலை முடிவடையாமல் இருப்பதைப் பார்த்து, அவன் மனதில் கவலைக்குள்ளானான்.
தேநைவ பஹுதா க்ஷிப்தம் தநம் பூரி மஹீதலே
அவன் பல வகையில், பூமியில் நிறைய செல்வத்தை வீசியான்.
இதி நிஶ்சித்ய மநஸா தேநாஜ்ஞாதஸ்தமந்வகாத்
இதுபோல் மனதில் தீர்மானித்து, அவனை யாரும் அறியாமல் பின்தொடர்ந்தான்.
மத்யே ஜலாவ்ரு'தஸ்தேந ப்ராஸாதஶ்சாபி ஶார்ங்கிணஃ
அங்கு, நீரால் சூழப்பட்ட இடத்தில், ஶார்ங்கி என்பவருக்காக ஒரு அரண்மனை கட்டினான்.
ஸேதுமத்யே சகாராஸௌ ஶங்கராயதநம் மஹத்
அந்த பாலத்தின் நடுவில், அவன் ஶங்கரருக்காக ஒரு பெரிய ஆலயம் அமைத்தான்.
தேநாக்ர்யாணி மஹார்ஹாணி க்ஷேத்ராண்யபி சகார ஸஃ
அவன் மிகவும் சிறந்த, விலைமதிப்புள்ள நிலங்களையும் உருவாக்கினான்.
ப்ராஹ்மணாம்ஶ்ச ஸமாமந்த்ர்ய தேவவ்ராதமுகாந்பஹூந்
அவன் பல பிராமணர்களையும், தேவர்கள் குழுவில் முதன்மை வகிப்பவர்களையும் அழைத்தான்.
க்வ சாஹம் வீரதத்தாக்யஃ கிராதஃ காஷ்டவிக்ரயீ
நான் யார்? வீரதத்தன் எனும் கிறாடன், மரம் விற்பவன் அல்லவா?
க்வ வா க்ஷேத்ராணி க்லு'ப்தாநி ப்ராஹ்மணாயதநாநி ச
இத்தகைய நிலங்கள், பிராமணர்களுக்கான ஆலயங்கள் எங்கே, எவ்வாறு வந்தன?
ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய ததைவைதத்தேவவ்ராதமுகா த்விஜாஃ
அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டு, அந்த பிராமணர்கள், தேவர்கள் குழுவில் முதன்மை வகிப்பவர்கள்,
சக்ருஃ ஸம்துஷ்டமநஸோ மஹாத்மாநோ மஹௌஜஸஃ
அவர்கள் பெரிய உள்ளமும், வலிமையும் உடையவர்கள்; மனம் மகிழ்ந்து அந்த காரியங்களைச் செய்தார்கள்.
தத்ரைவ வஸதிம் சக்ரே முதிதோ பார்யயா ஸஹ
அங்கேயே, அவன் மகிழ்ச்சியுடன் தனது மனைவியுடன் குடியமர்ந்தான்.
நாம சக்ரே புரஸ்யாஸ்ய தோஷ யந்நகிலாந்த்விஜாந்
அந்த நகரம் அனைத்து பிராமணர்களையும் மகிழ்வித்ததால், அவன் அதற்கு 'தோஷ' என்று பெயரிட்டான்.
யமஸ்ய ப்ரஹ்மணோ விஷ்ணோர்தூதா ருத்ரஸ்ய சாகதாஃ
அங்கே, யமன், பிரம்மா, விஷ்ணு, மற்றும் ருத்ரரின் தூதர்கள் வந்தார்கள்.
அத்ராந்தரே ஸமாகத்ய நாரதோ முநிரப்ரவீத்
அந்த நேரத்தில், நாரத முனிவர் வந்து பேசினார்.
அயம் கிராதஶ்சைர்யேண ஸேதுபந்தம் புராகரோத்
இந்தக் கிறாடன், திருட்டுத்தனமாக அந்த பாலத்தை ஒருகாலத்தில் கட்டினான்.
ஸ பஹுப்யோ ஹரேத்த்ரவ்யம் தேஷாம் யாவத்ததா ம்ரு'திஃ
அவன் பலரிடமிருந்தும் செல்வத்தை எடுத்தான்; அவர்கள் இறக்கும் வரை அப்படியே நடந்தது.