விபூதிர்ப்ராஜதே ऽத்யர்தம் தேவதேவஸ்ய வேஶ்மநி
தேவர்களின் தேவனின் இல்லத்தில், அவரது மகிமை மிக அதிகமாக பிரகாசிக்கிறது.
தத்ஸர்வம் நிகிலேநேதம் வக்த்ராதம்ரு'தநிஸ்ரவஃ
அது எல்லாம் முழுமையாக, அவரது வாயிலிருந்து அமிர்தம் போல பாய்கிறது.
ப்ரஶ்நம் தேவவரப்ராண யதாவத்வக்துமர்ஹஸி
நல்லவர்களுக்குத் துயிலாகிய தேவனே, அந்தக் கேள்விக்கு நீ சரியாகப் பதில் சொல்ல வேண்டும்.
யந்மயா சைவ வக்தவ்யம் தத்வதிஷ்யாமி ஸுவ்ரதாஃ
நான் சொல்ல வேண்டியதை, நல்ல விரதம் கொண்டவர்களே, அதை நான் அறிவிப்பேன்.
வைஶ்வாநரா பூதகண வ்யாக்ராஸ்சைவாநுகாமிநஃ
வைஶ்வானரர்கள், பூதக் கூட்டங்கள், அவர்களைத் தொடர்ந்து செல்லும் புலிகள்—
கிமாவஸ்தா பவந்த்யேதே தந்நோ ப்ரூஹி யதார்தவத்
அவர்கள் நிலைமை என்ன? அதை உண்மையாக எங்களுக்குச் சொல்லவும்.
யத்ர பூர்வம் கதாஸ்தே து குமாரா ப்ரஹ்மணஃ ஸுதாஃ
பிரம்மாவின் மக்களான குமாரர்கள் முன்பு எங்கு சென்றார்கள்?
வோடுஶ்ச கபிலஸ்தேஷாமாஸுரிஶ்ச மஹாயஶாஃ
அவர்களுக்கு தலைவனாக கபிலன் இருந்தான்; அசுரி என்பவர் அவர்களில் புகழ்பெற்றவர்.
ததஃ காலே வ்யதிக்ராந்தே கல்பாநாம் பர்யயே கதே
பிறகு, காலம் கடந்ததும், யுகச் சுழற்சி முடிந்ததும்,
அநேகருத்ரகோட்யஸ்து யா ப்ரஸந்நா மஹேஶ்வரீம்
எண்ணற்ற கோடி ருத்ரர்களில், அருளும் மகேஸ்வரியைப் பற்றி—
ப்ரவிஶ்ய ஸர்வபூதாநி ஜ்ஞாநயுக்தேந தேஜஸா
அவள் அறிவுடன் கூடிய ஒளியால் எல்லா உயிர்களிலும் புகுந்தாள்.
தத்ர யாந்தி மஹாத்மாநஃ பரமாணும் மஹேஶ்வரம்
அங்கே மகான்மாக்கள், அணு போன்ற பரமமான மகேஸ்வரனை அடைகின்றனர்.
ததஃ பஶ்யந்த்யபர்வாணம் பரம் ப்ரஹ்மாணாமேவ ச
அப்போது அவர்கள் அழியாத பரமத்தையும், பிரம்மத்தின் சாரத்தையும் காண்கிறார்கள்.
யத்தத்ஸஹஸ்ரம் ஸிம்ஹாநாமாதித்யாநாம் ததைவ ச
அது ஆயிரம் சிங்கங்களும், அதுபோல் ஆயிரம் சூரியர்களும் போன்றது.
ஆவேஶ்யாத்மநி தாந்ஸர்வாந் ஸம்க்யாயோக்யபவாம்ஸ்ததா
அவன் அவையனைத்தையும் தன் உள்ளே ஏற்று, எண்ணத்தக்கதாக ஆக்குகிறான்.
விஷ்ணுநா ஸஹ ஸம்யுக்தஃ கரோதி விகரோதி ச
விஷ்ணுவுடன் இணைந்து, அவன் செய்கிறான், மாற்றுகிறான்.
ஸ ஏஷ ஓதஃ ப்ரோதஶ்ச பஹிரந்தஶ்ச நிஶ்சயாத்
அவன் நிச்சயமாக வெளியிலும், உள்ளிலும் நெடுக நுழைந்திருக்கிறான்.
ததஸ்தே ரு'ஷயஃ ஸர்வே திவாகரஸமப்ரபாஃ
பின்னர் அந்த முனிவர்கள் அனைவரும் சூரியனைப்போல் பிரகாசிக்கிறார்கள்.
கர்மணா மநஸா வாசா விஶுத்தேநாந்தராத்மநா
நல்ல செயலாலும், மனதாலும், மொழியாலும், தூய உள்ளத்தாலும் அவர்கள் செய்கிறார்கள்.
வ்ரதோபவாஸநிரதாஃ ஸர்வபூததயாபராஃ
விரதமும் உண்ணாவிரதமும் மேற்கொண்டு, எல்லா உயிர்களுக்கும் கருணையுடன் இருப்பவர்கள்.
ப்ரபத்ய பரயா பக்த்யாஜ்ஞாநயுக்தேந தேஜஸா
அவர்கள் உயர்ந்த பக்தியுடன், ஞானமும் ஒளியுமுடன் அருகில் செல்கிறார்கள்.
யஃ படேத்தபஸா யுக்தோ வாயுப்ரோக்தாமிமாம் ஶ்ருதிம்
யார் தவத்துடன் கூடியவராய், வாயுவால் கூறப்பட்ட இந்த உபதேசத்தை ஓதுகிறாரோ,
லபதே ருத்ரலோகம் வை காரணம் லோககாரணம்
அவர் உலகங்களுக்குக் காரணமான ருத்ரனுடைய உலகை அடைவார்.
ததாத்யந்தபரோக்ஷத்வாதத்ரு'ஷ்டத்வாச்ச கஸ்யசித்
அது மிக அதிகமான மறைவுமிக்கதும், யாராலும் காண முடியாததும் ஆக இருப்பதால்,
ஆகதாகதிகத்வாச்ச க்ரஹணம் தந்ந வித்யதே
அது வரவும் போகவும் இருப்பதால், அதை பிடிக்க இயலாது.
ஸ்திதே து காரணே தஸ்மிந்நித்யே ஸதஸதாத்மகே
அந்த நித்தியமான, இருப்பும் இல்லாமையும் கொண்ட காரணம் நிலைத்திருக்கும்போது,
ஏவம் ஸப்தத்விரப்யஸ்தாஃ க்ரமாத்ப்ரக்ரு'தயஸ்து வை
இவ்வாறு அந்த இருபத்திநான்கு தத்துவங்களும் முறையே மீண்டும் மீண்டும் கூறப்படுகின்றன.
யேநேதமாவ்ரு'தம் ஸர்வமண்டமப்ஸு ப்ரலீயதே
இதனால் இந்த உலகம் முழுவதும் மூடப்பட்டு, நீரில் கரைந்து விடுகிறது.
உதகாவரணம் யச்ச ஜ்யோதிஷ்யாலீயதே து யத்
அந்த நீரால் சூழப்பட்டது ஒளியில் கரைந்து விடுகிறது.
யத்வாயவ்யம் சாவரணமாகாஶக்ரஸதே து தத்
காற்றால் சூழப்பட்டது ஆகாயத்தில் கலந்து விடுகிறது.