एवं देवयुगानीह व्यतीतानि सहस्रशः
न शक्यमानुपूर्व्येण तेषां वक्तुं प्रविस्तरम्
एवमेव न संदेहो यथावत्कथितं मया
सूतमाहुः पुराणज्ञं व्यासशिष्यं महामतिम्
तिष्ठन्ति चैव यत्कालं तन्नो ब्रूहि यथातथम्
सूतः पौराणिको वाक्यं विनयेनेदम ब्रवीत्
आभूतसंप्लवास्तत्र दश तिष्ठन्ति ते ऽज्वराः
स्थितलोकस्थितत्वाच्च तेषां भूतं न विद्यते
एवमेव महाभागाः प्रणवं संप्रविश्य ह
एवमुक्त्वा तदा सर्वे ब्रह्माण्डाध्यवसायि नः
तत्रैव संप्रलीयन्ते शान्ता दीपर्चिषो यथा
लोकं तं समनुप्राप्य सर्वे ते भावनामयम्
वैराजेभ्यस्तथैवोर्द्ध्व मन्तरे षड्गुणे ततः
ते सर्वे प्रणवात्मानो बुद्धिशुद्धतया स्थिताः
द्वन्द्वैस्ते नाभिभूयन्ते भावत्रयविवर्जिताः
प्रभावविजयैश्वर्यस्थितिवैराग्यदर्शनः
ब्रह्मणा सहदेवैश्च संप्राप्ते प्रतिसंचरे
अव्यक्ते संप्रलीयन्ते सर्वे ते क्षणदर्शिनः
देवर्षयो ब्रह्मसत्रं सनातनमुपासते
कर्माभ्यासकृतां श्रद्धां वेदान्तेषूपलक्ष्यते
हित्वा शरीरं पाप्मानममृतत्वाय ते गाताः
शान्ताः प्रणिहितात्मानो दयावन्तो जितेन्द्रियाः
अकामयुक्तैर्ये वीरास्तपोभिर्दग्धकिल्बिषाः
यत्र गत्वा न शोचन्ति ह्यमरा ब्रह्मणा सह
एतद्वेदितुमिच्छामस्तन्नो निगद सत्तम
शृणुध्वं मे परार्द्धस्य परिसंख्यां परस्यच
विज्ञेयमासहस्रं तु सहस्राणि दशायुतम्
तथा शतसहस्राणां दशप्रयुतमुच्यते
अर्बुदं दशकोट्यस्तु ह्यब्जं कोटिशतं विदुः
दशकोटिसहस्राणि निखर्वमिति तं विदुः