महर्ल्लोकेति यत्प्रोक्तं मातरिश्वंस्त्वया विभोः
प्रोवाच मधुरं वाक्यं यथा तत्त्वेन तत्त्ववित्
लोकाख्यानि तु यानि स्युर्येषां तिष्ठन्ति मानवाः
भूरादयस्तु सत्यान्ताः सप्त लोकाः कृतास्त्विह
स्थानानि स्थानिभिः सार्द्धं कृतानि तु निबन्धनम्
स्थानान्येतानि चत्वारि स्मृतान्यावर्णकानि च
यानि नैमित्तिकानि स्युस्तिष्ठन्त्याभूतसंप्लवात्
एकान्तिकानि तानि स्युस्तिष्ठन्तीहाप्रसंयमात्
भूर्लोकः प्रथमस्तेषां द्वितीयस्तु भुवः स्मृतः
जनस्तु पञ्चमो लोकस्तपः षष्ठो विभाव्यते
भूरिति व्याहृतेः पूर्व भूर्लोकश्च ततो ऽभवत्
तृतीयं स्वरितीत्युक्तो दिवं प्रादुर्बभूव ह
ततो भूः पार्थिवो लोको ह्यन्तरिक्षं भूवः स्मृतम्
भूतस्याधिपतिश्चाग्निस्ततो भूतपतिः स्मृतः
दिवस्य सूर्यो ऽधिपतिस्तेन सूर्यो दिवस्पतिः
विनिवृत्ताधिकारणां देवानां तत्र वै क्षयः
तासां स्वायंभुवाद्यानां प्रजानां जननाज्जनः
कल्प एते यदा लोके प्रतिष्ठन्ति तदा तपः
तपसा भावितात्मानस्तत्र संतीति वा तपः
ब्रह्मलोकस्ततः सत्यः सप्तमः स तु भास्वरः
सर्वभूतपिशाचाश्च नागाश्च सह मानुषैः
मरुतो मातरिश्वानो रुद्रा देवास्तथाश्विनौ
आदित्या ऋभवो विश्वे साध्याश्च पितरस्तथा
एते वैमानिका देवास्ताराग्रहनिवासिनः
शुक्राद्याश्चक्षुषान्ताश्च ये व्यतीता भुवं श्रिताः
इत्येते क्रमशः प्रोक्ता ब्रह्मव्याहारसंभवाः
तान्सर्वान्सप्तसूर्यास्ते अर्चिभिर्निर्दहन्ति वै
भृगुः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुरित्येवमादयः
निःसत्त्वा निर्ममाश्चैव तत्र ते ह्यूर्द्वरेतसः
मन्वन्तराणां सर्वेषां सावर्णानां ततः स्मृताः